Η μάσκα που κρύβεις κάτω απ’ τη μάσκα που φοράς

Μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να αφήσουν το κρεβάτι τους τα πρωινά. Δεν μπορούν να αποχωριστούν τη ζεστή κουβέρτα και την ασφάλεια της νύχτας. Φαίνεται ότι η μοναξιά είναι ακόμα πιο σκληρή κάτω απ’ το φως. Είναι αυτοί που δεν έχουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Η μάσκα που κρύβεις κάτω απ’ τη μάσκα που φοράς

Μαριονετίστες, μαριονετίστριες, αύριο εξαφανιζόμαστε

Tomorrow we disappear! Δεν πρόκειται για καμιά προφητεία, αλλά για μια πραγματικότητα. Πιο ειδικά, ως τίτλος, αφορά σε ένα ντοκιμαντέρ από Άγγλους σκηνοθέτες στην Ινδία. Πολλά χάνονται στις μέρες μας. Λίμνες όπως η Άραλη και «καράβια βγαίνουν στη στεριά και … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαριονετίστες, μαριονετίστριες, αύριο εξαφανιζόμαστε

Το ταληράκι

Έσφιγγε το ταληράκι στη χούφτα του, η τσέπη του είχε μιά τρυπούλα, το ταληράκι θα ξέφευγε κι αλλοίμονό του. Δε μπορούσε να γελάσει τη μάνα. Μέσ’ στο μυαλουδάκι του έκανε συνέχεια το λογαριασμό, κι όσο πληθαίναν οι πονετικοί περαστικοί, τόσο … Συνεχίστε την ανάγνωση Το ταληράκι

Tα παιδιά που δεν τρώνε το φαγάκι τους

Εκείνη: Όλους μας έχει κυνηγήσει η μάνα μας ή η γιαγιά μας με το κουτάλι για να φάμε. Όλοι μας έχουμε ακούσει ότι «τα παιδάκια στο Λίβανο τρώνε πέτρες!» και «άλλα παιδάκια δεν έχουν τίποτα να φάνε κι εσύ αφήνεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Tα παιδιά που δεν τρώνε το φαγάκι τους

Οι αποφάσεις της μιας μέρας και η τέχνη του βορρά

Κάποια στιγμή πριν λίγο καιρό διαπίστωσα ότι είχα αρκετό καιρό να αγοράσω χαρτί υγείας. Αστείο και ταυτόχρονα όχι. Ήταν μια από αυτές – τις ολοένα και συχνότερες- φορές που τα χρήματα για τα απαραίτητα ψώνια ήταν τόσο λίγα, που αυτομάτως … Συνεχίστε την ανάγνωση Οι αποφάσεις της μιας μέρας και η τέχνη του βορρά

Στο σκοτάδι των 50

Η Ελένη και η Γεωργία είναι δυο αδερφές που έχουν περάσει τα 50 τους χρόνια. Συναντιούνται τις Κυριακές σε μια μικρή πλατεία στο κέντρο της πόλης, για να περπατήσουν, να τα πουν και να πιούνε καφέ σε κάποιο από τα … Συνεχίστε την ανάγνωση Στο σκοτάδι των 50

Παρανομία ή αυτοάμυνα;

Δεν ξέρω πόσοι 35άρηδες και άνω έχετε γιαγιά και παππού. Εγώ είχα την τύχη να προλάβω προγιαγιά κι όχι απλά να την προλάβω αλλά να έχω και αναμνήσεις. Θολές μεν, αλλά τις έχω. Προσπαθώ να εξηγώ στα παιδιά το πόσο … Συνεχίστε την ανάγνωση Παρανομία ή αυτοάμυνα;

Χαμόγελα από χαρτί

Το μυαλό μας τελευταία υπερφορτώνεται σκοτούρες και σκέψεις, που δε σηκώνει άλλο βάρος. Και να πω ρε γαμώτο ότι σκοτίζεται για κάτι σημαντικό, πάει στο διάολο. Αλλά να κλατάρει για τόσο ανούσια πράγματα όπως το νοίκι ή το ρεύμα και … Συνεχίστε την ανάγνωση Χαμόγελα από χαρτί

Η ναυαρχίδα του καπιταλισμού τρώει τις σάρκες των παιδιών της

Το αμερικάνικο όνειρο ‘έλαβεν τέλον’ που έλεγε κάποτε ο Καραγκιόζης στο τέλος της παράστασης. Ο καπιταλισμός θριαμβεύει στον πλανήτη. Ο θρίαμβός του μας ακουμπά όλους, άλλοτε με αναφλέξεις πολέμων στην ευρύτερη περιοχή, άλλοτε με συμφωνίες μπανανίας για εξοπλιστικά προγράμματα, στρατιωτικές … Συνεχίστε την ανάγνωση Η ναυαρχίδα του καπιταλισμού τρώει τις σάρκες των παιδιών της

Η ευτυχία αξίζει όσο και μια κονσέρβα

Έξω από ένα από τα μεγάλα σούπερ μάρκετ της περιοχής  μας κάθεται τα πρωινά ένας παππούς με ένα πλαστικό ποτηράκι στα χέρια του και προσπαθεί να μαζέψει λίγα χρήματα για φαγητό. Είναι πολύ ηλικιωμένος. Τόσο που δε θα έπρεπε ποτέ … Συνεχίστε την ανάγνωση Η ευτυχία αξίζει όσο και μια κονσέρβα