Το μικτό παιδί

Μέσα κλαίει ένα μικρό παιδί πολλά μικρά παιδιά μαζευτήκαν μέσα σίγουρα και το δικό σου μικρό παιδί θα κλαίει γιατί βιάστηκες να το ενηλικιώσεις; γιατί στον πόλεμο το έστειλες; νόμιζε πως πάει στο περίπτερο, μα εκεί έπεφτε ντουφεκίδι άσε το … Συνεχίστε την ανάγνωση Το μικτό παιδί

Ο δίσκος έχει τη δική του ιστορία…

Μια φορά, πολλά χρόνια πριν, την εποχή των χίππιδων αν έχεις ακουστά, δούλευα σε ένα νησί των Κυκλάδων, ένα από τα ωραιότερα.. Εκεί λοιπόν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω πολύ κόσμο από τα πέρατα της Γης, που λένε, και μεταξύ … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο δίσκος έχει τη δική του ιστορία…

Αναδόμηση

Τι μας παρακινεί λοιπόν εδώ στα νοτερά χνάρια; Ποια στενή, νυσταλέα συνήθεια; Και τι σχημανία έχει πια που τα φλογοβόλα ημερολόγια έθαψαν χνούδι – χνούδι το Χιόνι στα αζημίωτα; Διότι αν η μοναδική φθορά υπήρξε αναγλομπή της επι χούν εικόνας … Συνεχίστε την ανάγνωση Αναδόμηση

Ερπετοποίηση

Προχτές περπατούσα αμέριμνη, πηγαίνοντας να συναντήσω την παλιοπαρέα, όταν ένιωσα σαν να με γρατζουνάει κάτι πάνω στην αριστερή μου γάμπα. Φορούσα φουστάνι, η ζέστη ήταν ανυπόφορη. Σαν τσίμπημα κουνουπιού μου φάνηκε, δεν έδωσα σημασία «θα βάλω αντικουνουπικό μόλις φτάσω στο … Συνεχίστε την ανάγνωση Ερπετοποίηση

Μια κηδεία καθώς πρέπει

Η κηδεία τελέστηκε σε κεντρικό ναό. Στο προαύλιο πήχτρα τα πολυτελή αυτοκίνητα -μερσεντέ και άνω. Αντιπαθώ τη μάρκα μερσεντές. Ισως επειδή ομοιοκαταληκτεί με το «τενεκές». Κοντά στην έξοδο του προαυλίου, το μικρό φορτηγό του -γνωστή φίρμα- ανθοστολιστή. Κοράκια με μαύρο … Συνεχίστε την ανάγνωση Μια κηδεία καθώς πρέπει

Περί σοβαρότητας

Που λες, στη δουλειά φόραγα πάντα μπλέ και μου έγινε εμμονή αυτό το χρώμα, σκούρο μπλέ, του ναυτικού, μπλέ μαρέν που λένε, και αυτό το μπλέ καταμπλέ παντελόνι-πουλόβερ λεπτό με μια υποψία άσπρης φανελίτσας από μέσα και φουλάρι μικρό με … Συνεχίστε την ανάγνωση Περί σοβαρότητας

Ένα βλέμμα τρομαγμένο

Το βλέμμα, για το οποίο σίγουρα δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι περισσότερο από το να σημειώσω έναν αριθμό κυκλοφορίας, με κοίταξε -υγρό και γουρλωμένο σαν από τρόμο για κάτι τι αναπόφευκτο- μέσα από το πίσω αριστερό τζάμι ενός σκουρόχρωμου … Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα βλέμμα τρομαγμένο

Δεσμά ακατάλυτα (Ο Καθρέφτης της ωραίας)

Το πέπλο σου αφήνεις να πέσει… Γυμνή μένει η αιθέρια ύπαρξή σου. Με δίχτυ σφιχτό το κορμί σου στη λάγνα ψυχή μου έχεις δέσει! Το πέπλο σου αφήνεις να πέφτει… Τα μάτια σου, αστέρια θλιμμένα. Λυπήσου, καλή μου, και μένα, … Συνεχίστε την ανάγνωση Δεσμά ακατάλυτα (Ο Καθρέφτης της ωραίας)

Εκείνη που εξαερώθηκε

Μια φορά, ταξιδεύοντας με το καράβι για το νησί μου, γνώρισα μια όμορφη γυναίκα. Ήταν γύρω στα σαράντα και όχι μόνο «διατηρούσε ίχνη ομορφιάς» όπως λέγανε παλιά, αλλά ήταν πεντάμορφη. Πιάσαμε τη κουβέντα, όπως ακριβώς συμβαίνει συχνά ανάμεσα σε συνταξιδιώτες, … Συνεχίστε την ανάγνωση Εκείνη που εξαερώθηκε

Ο περιπατητής

Κλακ κλακ κλακ – κλακ κλακ κλακ Περπατά αμέριμνος, σαν προσηλωμένος σε καλόδεχτο πεπρωμένο. Ανεμίζει φτερουγίζοντας η μαύρη καπαρντίνα. Ο ίσκιος του σέρνεται πετσοκομμένος στο μακρόστενο πάρκο. Σμήνη πουλιών ξεπετιούνται σε κάθε βήμα, λες και βαδίζοντας ξεκλειδώνει πόρτες κλουβιών. Μαρίνα … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο περιπατητής