Δεκαπενταυγουστιάτικα και καλή …σχολική χρονιά

Εκείνη: Ξέρεις ότι έφτασε Αύγουστος στη μεγαλούπολη όταν σταματά το τηλέφωνο να χτυπά. Καμία εισπρακτική δε θυμάται το απλήρωτο χρέος σου, καμία εταιρεία κινητής δεν ενδιαφέρεται να σε κάνει συνδρομητή της – στην Ελλάδα μάλιστα, οι εταιρείες σταθερής/κινητής είναι τόσο … Συνεχίστε την ανάγνωση Δεκαπενταυγουστιάτικα και καλή …σχολική χρονιά

Τα σχολειά με τις κλειστές πόρτες

Αν κάτι θυμάμαι από τα παιδικά καλοκαίρια στο νησί ήταν η ελευθερία. Παιχνίδι και παρέα με τα φιλαράκια μέχρι αργά το βράδυ …στο προαύλιο του σχολείου. Λίγες μέρες νωρίτερα διάβαζα τα παράπονα κάποιων γονιών για την κατάντια του σχολείου της … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα σχολειά με τις κλειστές πόρτες

Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#3)

Χωρίς ακόμα να ανοίξει τα μάτια του, απλώνει το χέρι στην άλλη μεριά του κρεβατιού. Άδεια. Πάλι; Άνοιξε το ένα μάτι. Κοίταξε ολόγυρα και την εντόπισε να στέκεται μπροστά στον καθρέφτη με τα εσώρουχά της. Άνοιξε και το άλλο μάτι … Συνεχίστε την ανάγνωση Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#3)

Οι πατρίδες και ο Όντιν

Εκείνη: Πριν λίγες μέρες ξαναβρήκα – διαδικτυακά μιλώντας – μια παιδική μου φίλη από την Αγγλία. Αν και η φιλία μας κράτησε κάτι λιγότερο από δυο χρόνια, φαίνεται πως καμιά μας δεν ξέχασε ποτέ την άλλη. Λένε πως ποτέ δε … Συνεχίστε την ανάγνωση Οι πατρίδες και ο Όντιν

Περί ευθυνών και ξέρεις ποιος είμαι εγώ (ρε)

Μουδιασμένοι όλοι μας αυτές τις μέρες παρακολουθούμε την αδιανόητη, απίστευτη καταστροφή. Σταμάτησα να διαβάζω, σταμάτησα να ακούω, σταμάτησα να βλέπω. Δεν άντεξα άλλο. Αλίμονο σ’ αυτούς που πρέπει να αντέξουν για πάντα κι αυτό το πάντα θα τους είναι απάνθρωπα … Συνεχίστε την ανάγνωση Περί ευθυνών και ξέρεις ποιος είμαι εγώ (ρε)

Πολιτική στα αποκαΐδια

Εκείνη: Μέχρι πριν κάποια χρόνια το «αν ήμουν πρωθυπουργός» υπήρξε από τα αγαπημένα μου παιχνίδια. Πριν γελάσετε ορισμένοι, βάζω στοίχημα ότι κι εσείς κάποτε – έστω και χωρίς να το συζητάτε φανερά, αν ήσασταν πρωθυπουργοί η χώρα θα ήταν σε … Συνεχίστε την ανάγνωση Πολιτική στα αποκαΐδια

Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#2)

Ο Παναγιώτης ξύπνησε μ’ ένα αλλόκοτο όνειρο ακόμα στο μυαλό του. Ήτανε λέει καπετάνιος σ’ ένα πλοίο κι αντί να κουμαντάρει το πλοίο έψηνε καφέδες σε μπρίκια που δεν είχαν καφέ μέσα, αλλά ψιλοκομμένα καρότα. Εκείνος ανακάτευε με το κουταλάκι τα … Συνεχίστε την ανάγνωση Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#2)

Για μια χούφτα ροδάκινα

Έχει και τα καλά του το καλοκαίρι στην πρωτεύουσα μεσοκαλόκαιρο, πας στο σούπερ μάρκετ το πρωί κι είσαι μόνος, εσύ και τα ψυγεία και άντε κανένας γείτονας, τα πιτσιρίκια με το σκέιτμπορντ να αλωνίζουν τους διαδρόμους, καλημέρα σας και τι … Συνεχίστε την ανάγνωση Για μια χούφτα ροδάκινα

Διακοπές στα νησιά & η βιομηχανία τουρισμού

Εκείνη: Στις αρχές της δεκαετίας του ’90 που βρέθηκα για πρώτη φορά στη Σκόπελο με την προοπτική μονιμότητας, ήταν μια εποχή όπου πίστευες τα καλοκαίρια πως αν ένα ακόμη ζευγάρι πόδια πατήσει στο νησί, αυτό θα βουλιάξει κυριολεκτικά. Τόσα πολλά … Συνεχίστε την ανάγνωση Διακοπές στα νησιά & η βιομηχανία τουρισμού

Τα παιδία …δεν παίζει

Είναι πολύ δύσκολο να απασχολείς όλη την ημέρα τα μικρά παιδιά με κάτι, όσοι έχετε μικρά παιδιά το ξέρετε πολύ καλά. Αν δεν επινοείς (ή αντιγράφεις ιδέες) συνεχώς, τότε το αποτέλεσμα είναι γκρίνια που καταλήγει σε εκνευρισμό, καβγάδες και φωνές … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα παιδία …δεν παίζει