Μόνη

Μόνη. Το είπε από μέσα της αλλά η λέξη ακούστηκε δυνατά. Στο μυαλό της. Σύντομα προστέθηκε και ο πόνος. Η μοναξιά. Ο φόβος. Ειδικά ο φόβος. Πώς γίνεται να φοβάσαι μέσα στο ίδιο σου το δωμάτιο, στο ίδιο σου το … Συνεχίστε την ανάγνωση Μόνη

Τα τσίπουρα του Τάσου

Δεν ήταν η πρώτη φορά. Σήμερα όμως η στάση του είχε αβίαστα αναρριχηθεί στα ψηλότερα της κλίμακας τής υπερβολής. Θεμελίωνε στα μικρά και μετά τα κόμπαζε για μεγάλα και μοναδικά. Η πόρτα του καφενείου εκείνη την μέρα, ίσα που τον … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα τσίπουρα του Τάσου

Εκείνη που εξαερώθηκε

Μια φορά, ταξιδεύοντας με το καράβι για το νησί μου, γνώρισα μια όμορφη γυναίκα. Ήταν γύρω στα σαράντα και όχι μόνο «διατηρούσε ίχνη ομορφιάς» όπως λέγανε παλιά, αλλά ήταν πεντάμορφη. Πιάσαμε τη κουβέντα, όπως ακριβώς συμβαίνει συχνά ανάμεσα σε συνταξιδιώτες, … Συνεχίστε την ανάγνωση Εκείνη που εξαερώθηκε

«Κυκλάμινο»

«Κυκλάμινο» νομίζω το έλεγαν. Απέναντι από το πανεπιστήμιο μάζευε κάθε μεσημερο-απόγευμα τις νωχελικές ώρες των φοιτητών, που πήγαιναν για έναν καφέ και πολλή κουβέντα. Οι πιο πολλοί έψαχναν το αλισβερίσι των βλεμμάτων, που στηνόταν κάθε τέτοια ώρα και κρατούσε ως … Συνεχίστε την ανάγνωση «Κυκλάμινο»

Αθάνατος

Στεκόταν στην ψηλότερη κορφή του βουνού, περιτριγυρισμένος από πυκνή ομίχλη και απειλητικά σύννεφα. Δυνατός και παγωμένος αέρας ανακάτευε τα μακριά του μαλλιά και τα γένια του. Στεκόταν ακίνητος, με τα μάτια κλειστά, κι αφουγκραζόταν τους ήχους στην άκρη του ανέμου … Συνεχίστε την ανάγνωση Αθάνατος

Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#3)

Χωρίς ακόμα να ανοίξει τα μάτια του, απλώνει το χέρι στην άλλη μεριά του κρεβατιού. Άδεια. Πάλι; Άνοιξε το ένα μάτι. Κοίταξε ολόγυρα και την εντόπισε να στέκεται μπροστά στον καθρέφτη με τα εσώρουχά της. Άνοιξε και το άλλο μάτι … Συνεχίστε την ανάγνωση Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#3)

Ο Λάκης από τα Πετράλωνα

Εννοείται ότι όλα πήγαιναν ρολόι. Έως τη στιγμή που αυτό αποφάσισε να σταματήσει. Δεν υπήρχε περίπτωση να μη γινόταν κι αυτό. Από τον νόμο των πιθανοτήτων δε θα μπορούσε να ξεφεύγει μόνιμα κανείς. Ούτε καν ο Λάκης από τα Πετράλωνα. … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Λάκης από τα Πετράλωνα

Ο τελευταίος σου σύντροφος

Εδώ είμαι. Σ’ ακολουθώ, μετρώ τις ανάσες σου. Με νιώθεις και ξέρεις πολύ καλά τι περιμένω από σένα. Το ήξερες πως θα έρθω. Γύρνα πίσω. Τι βλέπεις; Όταν η παγωνιά σου τρυπάει τα κόκαλα και νιώθεις το τέλος να πλησιάζει. … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο τελευταίος σου σύντροφος

Ένα γατί που ήξερε όλα τα γιατί (ή σχεδόν όλα)

Μια φορά ήταν ένα γατί που ζούσε στο δρόμο. Ήταν αρσενικό, είχε αδύνατο μακρύ σώμα, με μικρό κεφάλι για αρσενικό, και μεγάλα αυτιά. Κάτι αυτιά που άκουγαν όλα αυτά που έπρεπε κι ένα γιώτα πάρα πάνω. Αυτ-ι-ά το ένα, αυτά … Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα γατί που ήξερε όλα τα γιατί (ή σχεδόν όλα)

Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#2)

Ο Παναγιώτης ξύπνησε μ’ ένα αλλόκοτο όνειρο ακόμα στο μυαλό του. Ήτανε λέει καπετάνιος σ’ ένα πλοίο κι αντί να κουμαντάρει το πλοίο έψηνε καφέδες σε μπρίκια που δεν είχαν καφέ μέσα, αλλά ψιλοκομμένα καρότα. Εκείνος ανακάτευε με το κουταλάκι τα … Συνεχίστε την ανάγνωση Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#2)