Η ζωή μου ευθεία και σου τη χάρισα

Απόψε αποφάσισα να σ’ αφήσω και το σκέφτηκα καλά, το σκέφτηκα πολύ και για καιρό, για μέρες, βδομάδες και μήνες, το σκέφτομαι σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο τώρα. Άλλαξες κι έφυγες κι εγώ ήμουν ο ίδιος, αλλά ίσως και να είχα … Συνεχίστε την ανάγνωση Η ζωή μου ευθεία και σου τη χάρισα

Οι καρδιές επιλέγουν τον πόνο

Ίσως τελικά οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη τον πόνο στην καρδιά μας, αλλιώς δεν εξηγείται η τόσο κακή μας κρίση στην επιλογή συντρόφων. Είναι λες και ψάχνουμε αυτόν που θα μας πονέσει περισσότερο, αυτόν που θα μας ξεριζώσει την καρδιά και … Συνεχίστε την ανάγνωση Οι καρδιές επιλέγουν τον πόνο

Ο τελευταίος σύντροφος

Εδώ είμαι. Σ’ ακολουθώ, μετρώ τις ανάσες σου. Με νιώθεις και ξέρεις πολύ καλά τι περιμένω από σένα. Το ήξερες πως θα έρθω. Γύρνα πίσω. Τι βλέπεις; Όταν η παγωνιά σου τρυπάει τα κόκαλα και νιώθεις το τέλος να πλησιάζει. … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο τελευταίος σύντροφος

Ελευθερία

Βγαίνω το βράδυ και κάνω σαράντα βήματα μέχρι τη στάση. Για να δω ουρανό πρέπει να τεντώνω το λαιμό αριστερά και δεξιά, ανάλογα προς τα πού υπάρχει κενό ανάμεσα στα τσιμεντένια στενόμακρα κουτιά. Ένα αστέρι προλαβαίνω να ξεχωρίσω. Περίμενα πώς … Συνεχίστε την ανάγνωση Ελευθερία

Κανέλλα

– Να μην το παρακάνεις με το φαΐ. Να τρως όσο να γεμίσει ο κόρφος κι οι γάμπες σου. Οι γυναίκες πρέπει να ‘χουν γεμάτο κόρφο για να πορεύουν άντρες και μωρά και γεμάτες γάμπες, για να περπατούν όμορφα. – … Συνεχίστε την ανάγνωση Κανέλλα

Περί σοβαρότητας & η σημασία της ελευθερίας

Περί σοβαρότητας Που λες, στη δουλειά φόραγα πάντα μπλέ και μου έγινε εμμονή αυτό το χρώμα. Σκούρο μπλέ, του ναυτικού, μπλέ μαρέν που λένε, και αυτό το μπλέ καταμπλέ παντελόνι. Πουλόβερ λεπτό με μια υποψία άσπρης φανελίτσας από μέσα και … Συνεχίστε την ανάγνωση Περί σοβαρότητας & η σημασία της ελευθερίας

Μεγάλος ο κόσμος και η ζωή μας μικρή

Δε θέλω πια να αλλάξω τον κόσμο γιατί ο κόσμος είναι μεγάλος και η ζωή μου μικρή. Δε θέλω γιατί σκέφτομαι τον κόσμο και το πόσο πρέπει να αλλάξει και δεν μπορώ τα βράδια να διαβάσω παραμύθια. Γεμίζει το κεφάλι … Συνεχίστε την ανάγνωση Μεγάλος ο κόσμος και η ζωή μας μικρή

Πού πάει το όνειρο όταν χαθεί ο ονειροπόλος;

Τις πιο δύσκολες ερωτήσεις τις κάνουν τα παιδιά κι αυτοί που έχουν καρδιά παιδιού.  Με ρώτησε πριν πολλά χρόνια ο ένας μου γιος, αν το πουλάκι του θα βγάλει κάποτε μεγάλα φτερά, σαν του γλάρου, και θα πετάξει μακριά.  Η … Συνεχίστε την ανάγνωση Πού πάει το όνειρο όταν χαθεί ο ονειροπόλος;

Τα ακυνήγητα όνειρα βαραίνουν με το χρόνο

Τα ακυνήγητα όνειρα βαραίνουν με το χρόνο. Βαραίνουν σαν σακιά από λινάτσα παραγεμισμένα με χώμα εκτεθειμένα στις βροχές. Σατανικοί χιονάνθρωποι στους χειμώνες.  Στο τέλος είναι ακόμη ένα ασήκωτο βάρος που τσακίζει τους ώμους σου. Που σε αναγκάζει να πέσεις στα … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα ακυνήγητα όνειρα βαραίνουν με το χρόνο

Ιστορίες της γιαγιάς μου της Κεφαλλονίτισσας

Η γιαγιά μου η Όλγα μού διηγότανε ιστορίες για τη νόνα της την Πηνελόπη, που εκλέφτηκε στα δώδεκά της με το γερουσιαστή. Δεν ήτονε, βέβαια, γερουσιαστής όντις τον επαντρεύτηκε, μα έγινε αργότερα, όταν του εγέννησε δώδεκα παιδιά. Όλα τους εζήσανε, … Συνεχίστε την ανάγνωση Ιστορίες της γιαγιάς μου της Κεφαλλονίτισσας