Αυτοί που φεύγουν κι αυτοί που (υπο)μένουν

Κάποτε έφυγα από την Ελλάδα με σκοπό να μην ξαναγυρίσω όμως ξαναγύρισα. Τελικά τώρα που το σκέφτομαι, δεν ξέρω αν πραγματικά ήθελα να φύγω από την Ελλάδα ή αν ήθελα να μείνω κάπου αλλού. Έχει διαφορά. Είναι άλλο να λες … Συνεχίστε την ανάγνωση Αυτοί που φεύγουν κι αυτοί που (υπο)μένουν

Τι τρώει η όρκα

Τα δικά μου τα μάτια κι όλη μου η προσοχή ήταν καρφωμένα στην οθόνη κι έναν πίνακα με τιμολόγια που προσπαθούσα να βγάλω άκρη, όταν ένιωσα κάποια άλλα μάτια στην άκρη του γραφείου μου να με κοιτάνε. «Ποια είσαι εσύ;» … Συνεχίστε την ανάγνωση Τι τρώει η όρκα

Φιλοσοφίες και πανελλήνιες

Άφησα το πιάτο με τα δυο καθαρισμένα μήλα και το ποτήρι με το γάλα στο γραφείο του, δεν είπα κουβέντα και βγήκα από το δωμάτιο σιωπηλά, χωρίς να πω λέξη, όπως είχα μπει. Ο Άρης ήταν συγκεντρωμένος στο βιβλίο φυσικής … Συνεχίστε την ανάγνωση Φιλοσοφίες και πανελλήνιες

Βουνό με Βουνό

Βάζω πλυντήριο, μαζεύεται ένα λοφάκι ασιδέρωτα. (Βαριέμαι να σιδερώσω). Βάζω πλυντήριο, κι άλλο πλυντήριο, κι άλλο ένα. Το λοφάκι γίνεται ένας μικρός Όλυμπος. (Συνεχίζω να βαριέμαι το σιδέρωμα). Στο μεταξύ πληθαίνουν τα πλυντήρια, ο μικρός Όλυμπος γίνεται Έβερεστ, το παίρνω … Συνεχίστε την ανάγνωση Βουνό με Βουνό

Η πίεση να χτυπάει ταμ-ταμ Νιαγάρας

Τα γεγονότα εξελίχθηκαν ένα από αυτά τα βράδια τα πολύ σκοτεινά, που το φεγγάρι κρύβεται πίσω από βαριά γκρίζα σύννεφα και οι σκιές χορεύουν στους τοίχους. Έτσι δεν ξεκινάνε οι ιστορίες τρόμου; Ε, έτσι ξεκίνησε και η δικιά μου. Ξημερώματα … Συνεχίστε την ανάγνωση Η πίεση να χτυπάει ταμ-ταμ Νιαγάρας

Της κούπας το ανάγνωσμα

Όλα ξεκίνησαν ένα απόγευμα που η Στέλλα είχε έρθει στο σπίτι μου μετά τη δουλειά για ένα καφέ. Έβαλα την καφετιέρα να δουλεύει με αρωματικό κολομπίνικο καφέ και άνοιξα το ντουλάπι για να πιάσω δυο κούπες, όταν… – Στέλλα, η … Συνεχίστε την ανάγνωση Της κούπας το ανάγνωσμα

Οι καρδιές επιλέγουν τον πόνο

Μερικές φορές σκέφτομαι πως ίσως τελικά οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη τον πόνο στην καρδιά μας, αλλιώς δεν εξηγείται η τόσο κακή μας κρίση στην επιλογή συντρόφων. Είναι λες και ψάχνουμε αυτόν που θα μας πονέσει περισσότερο, αυτόν που θα μας … Συνεχίστε την ανάγνωση Οι καρδιές επιλέγουν τον πόνο

Το χαμένο κύρος

Μια φορά, ήταν ένας που έψαχνε να βρει το κύρος του. Κάπου τού είχε παραπέσει, κάπου το είχε βάλει και δεν θυμόταν πού ακριβώς, κάποιος τού το είχε κλέψει… τι ακριβώς από όλ’ αυτά συνέβαινε, θα σας γελάσω. Πάντως, το … Συνεχίστε την ανάγνωση Το χαμένο κύρος

Γερμανικό νούμερο

Πέρασε το Πάσχα, πέρασε και η πρωτομαγιά και τώρα εμπρός για καλοκαίρι. Αλλά σιγά-σιγά να βγει πρώτα ο Μάιος και ο Ιούνιος. Τα καινούργια μέτρα και οι λογαριασμοί. «Κύριε Νάσο, είσαστε καλά;» «Νίτσα, είναι η τρίτη φορά που με ρωτάς … Συνεχίστε την ανάγνωση Γερμανικό νούμερο

Το εγώ του Ανθρώπου

«Αυτό που υπήρξε θα υπάρξει, Κι αυτό που συνέβη θα συμβεί. Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον.» – Εκκλησιαστές, 1:9 Τη μέρα που γεννήθηκα άρχισε ο πόλεμος. Ή – για να το θέσω καλύτερα, ο πόλεμος άρχισε μόλις γεννήθηκα. Πόσο γλυκιά … Συνεχίστε την ανάγνωση Το εγώ του Ανθρώπου