Όχι πια φώς, μόνο μια λάμψη

Η μέρα μεγαλώνει και δεν έχω αποφασίσει ακόμα πώς νιώθω γι αυτό. Ο χειμώνας ήταν βολικός, βόλευε εμένα δηλαδή, γιατί μπορούσα να κρυφτώ μες τα σκοτάδια του, μπορούσα να χαθώ μες τις σκιές του, μπορούσα να προσποιηθώ κι εγώ σαν … Συνεχίστε την ανάγνωση Όχι πια φώς, μόνο μια λάμψη

Κι όλα θα ήταν …αν

Δυο λεύκες γυμνές απόμειναν στο δρόμο μεταξύ μας, κι είναι παράξενο, παράξενο γιατί ολόκληρος αυτός ο δρόμος τίποτε άλλο δεν έχει σημαντικό ή όμορφο, μόνο αυτές τις δύο λεύκες, που τώρα παραδόθηκαν στην παγωνιά και στέκονται σα χέρια ξυλιασμένα να … Συνεχίστε την ανάγνωση Κι όλα θα ήταν …αν

Σαν πίνακας παλιός

Σαν παλιό πίνακα ζωγραφικής, έτσι σε θυμάμαι. Πινελιές, θολές κι αδιόρατες σε φόντο σκοτεινό, και κοφτερές γωνίες, αποφασιστικές, οριστικές, όπως το τέλος σου. Ένα χρώμα που δεν υπάρχει στ’ αλήθεια μα κάποιος το ζωγράφισε εκεί, στο λευκό καμβά σου, ή … Συνεχίστε την ανάγνωση Σαν πίνακας παλιός

Το παιδί της καρδιάς της δεν είναι πια εδώ

Ο αέρας φύσαγε με μανία τα μαλλιά μου, έμπαιναν στο πρόσωπό μου και δυσκολευόμουν να δω καλά. Με μια γρήγορη κίνηση τα απομακρύνω πίσω από τα αυτιά μου, κλείνω το παράθυρο του αυτοκινήτου μου, βάζω τα γυαλιά μυωπίας μου γιατί … Συνεχίστε την ανάγνωση Το παιδί της καρδιάς της δεν είναι πια εδώ

Η Κασσιόπη πάνω σου

Σε είδα να περπατάς Κυριακή μεσημέρι στο κέντρο της πόλης μέσα στην υγρασία, κι είχες το κεφάλι σου γερμένο στον ώμο του, το χέρι σου περασμένο στο μπράτσο το δικό του, κι ήταν αστείο γιατί υπνωτισμένος από τον ήχο των … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Κασσιόπη πάνω σου

Μη πυροβολείτε τις τρίχες

Ήταν την εποχή που οι γυναίκες φορούσαν υποχρεωτικά μαντήλες. Όποια γυναίκα δεν φόραγε, την πυροβολούσαν επιτόπου. Σε κάθε γωνία υπήρχαν πολυβόλα στημένα στις ταράτσες. Σε όλες τις πόλεις και τα χωριά του κόσμου, δεν υπήρχε γωνιακή ταράτσα χωρίς πολυβόλο. Λογάριασε … Συνεχίστε την ανάγνωση Μη πυροβολείτε τις τρίχες

Το τέλος σας δεν αργεί

Όλα ξεκίνησαν ένα Κυριακάτικο πρωινό. Συναρπαστικά βαρετό, διότι η κούραση της εβδομάδας με είχε εξαντλήσει σωματικά και ψυχικά. Το μυαλό μου ήταν αδιανόητα δύσκολο να συντονιστεί με το σώμα μου και να εκτελέσει τις εντολές που του έδινε. Ψυχρός Νοέμβριος, … Συνεχίστε την ανάγνωση Το τέλος σας δεν αργεί

Ποιος πείραξε την σοκολάτα μου

Η σοκολάτα, γι αυτούς που αγαπούν τη σοκολάτα, είναι μια ερωτική σχέση που χρειάζεται τον τόπο της και το χρόνο της και μην γελάτε καθόλου. Δεν μπορεί να πήρατε μια σοκολάτα από το περίπτερο, να την ανοίξατε βιαστικά, να χώσατε … Συνεχίστε την ανάγνωση Ποιος πείραξε την σοκολάτα μου

Σκελετοί στη ντουλάπα (και κάτι παλιοπάπουτσα)

Τις προάλλες έπιασα συζήτηση με φίλους για το …πέταμα. Φαίνεται πως υπάρχει η στιγμή μέσα στο χρόνο όπου ο καθένας μας νιώθει την ανάγκη να ξεφορτωθεί. Ίσως να είναι και ανάγκη για ξαλάφρωμα. Το σήμερα είναι αρκετά διαφορετικό από το … Συνεχίστε την ανάγνωση Σκελετοί στη ντουλάπα (και κάτι παλιοπάπουτσα)

Καλοκαιρινοί έρωτες

Το θέμα με τα καλοκαίρια είναι ότι είναι …ρομαντικά, είναι ζεστά κι εσύ νιώθεις διαφορετικά, ελεύθερα. Νιώθεις πιο όμορφη, περισσότερο αυτό που θέλεις να είσαι και όλα γύρω σου έχουν κάτι το θετικό, έχουν ελπίδα. Και το καλοκαιρινό …ρομάντζο είναι … Συνεχίστε την ανάγνωση Καλοκαιρινοί έρωτες