ovi_greece_0117_043b

Προσκοπική εκδρομή ΙΙ

Που σταματήσαμε; Μια στιγμή να θυμηθώ. Στο ξεκίνημα της εκδρομής μας στην καμπίνα των προσκόπων στο λόφο, με τα προσκοπάκια της αδελφής μου. Η αλήθεια είναι ότι τον λόφο τον ήξερα και την καμπίνα την ήξερα. Όχι όπως την ήξεραν … Συνεχίστε την ανάγνωση Προσκοπική εκδρομή ΙΙ

ovi_greece_0117_039b

Ιστορίες Παράνοιας #3: Αγάπη μου, συρρίκνωσα τα λεφτά

Πάλι καλά να λέμε εδώ στην Ελλάδα που δε λειτουργούμε όπως στο Αμέρικα και δε μας ξεγράφουν οι δικοί μας στα δεκάξι, πετώντας μας από μακριά τα κλειδιά της Ντοτζ και κουνώντας το χέρι αντίο. Μη σας ξεγελάνε οι τίτλοι, … Συνεχίστε την ανάγνωση Ιστορίες Παράνοιας #3: Αγάπη μου, συρρίκνωσα τα λεφτά

ovi_greece_0117_031b

Προσκοπική εκδρομή – παρτ Ι

Δεν ξέρω ποια μπορεί να είναι η σχέση σας με τις οδηγούς και τους προσκόπους, αλλά εγώ έχω μικρότερη αδερφή που έχει σχέση και με τα δυο. Εγώ για κάποιο λόγο ξέφυγα όταν ήμουν στην κατάλληλη ηλικία, αλλά μέσω της … Συνεχίστε την ανάγνωση Προσκοπική εκδρομή – παρτ Ι

ovi_greece_0117_025b

Ιστορίες Παράνοιας #2: Όταν ο καιρός παίζει με την τσέπη σου

Είναι καλό να περνάς εννιά μήνες το χρόνο με ήλιο. Πολύ καλό. Πρώτον ο ήλιος σου φτιάχνει το κέφι, θες δε θες. Βγαίνεις έξω, κάνεις μια βόλτα, περπατάς. Και τις μαύρες σου να έχεις, ο ήλιος θα στις ασπρίσει κι … Συνεχίστε την ανάγνωση Ιστορίες Παράνοιας #2: Όταν ο καιρός παίζει με την τσέπη σου

ovi_greece_0117_030b

Η Κασσιόπη πάνω σου

Σε είδα να περπατάς Κυριακή μεσημέρι στο κέντρο της πόλης μέσα στην υγρασία, κι είχες το κεφάλι σου γερμένο στον ώμο του, το χέρι σου περασμένο στο μπράτσο το δικό του, κι ήταν αστείο γιατί υπνωτισμένος από τον ήχο των … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Κασσιόπη πάνω σου

ovi_greece_0117_024b

Το μόνο νέο που άκουσα τελευταία

Μια βόλτα με το τραίνο… Των Φώτων. Μέχρι τη Νέα Ιωνία. Ο καιρός βροχερός. Ο κόσμος βλοσυρός. Το κούμπωμα του φερμουάρ στο μπουφάν χαλασμένο. Το τραίνο με γκράφιτι στα πλευρά. Χριστουγεννιάτικο θέμα. Οι ζωγράφοι με τα σπρέι προσπάθησαν να δώσουν … Συνεχίστε την ανάγνωση Το μόνο νέο που άκουσα τελευταία

ovi_greece_0117_020b

Ανώνυμος

Ο ήλιος ήταν βαμμένος κόκκινος, σαν αίμα. Ξεπρόβαλε αργά πίσω από το βουνό ένα ζεστό πρωινό του καλοκαιριού. Δεν είχε τίποτα το ασυνήθιστο κι όμως, αυτή τη φορά έμοιαζε παράξενα αλληγορικός. Σαν αιμάτινη σφραγίδα στο γαλανό του ουρανού πάνω απ’ … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανώνυμος

ovi_greece_1216_091b

Χέρι ή πληκτρολόγιο;

Ζηλεύω αυτούς που γράφουν με το χέρι. Η αφεντιά μου ανήκει στη γενιά του πληκτρολογίου, με τον πρώτο μου Η/Υ έναν επίπεδο 80286 στις αρχές του ’90 ή ’91, ούτε δέκα χρονών. Μόλις είχα μάθει να γράφω σωστά με το … Συνεχίστε την ανάγνωση Χέρι ή πληκτρολόγιο;

ovi_greece_1216_068b

Χριστουγεννιάτικες πινελιές

Βάζω τη βενζίνη της βδομάδας σ’ ένα πρατήριο πολύ κοντά στο σπίτι… Το βενζινάδικο σα στενάχωρο παντελόνι σ’ ένα σώμα που έχει πάρει πολλά κιλά και ζορίζεται να χωρέσει, είναι ένα υπόγειο στην ουσία κάτω από μια πολυκατοικία. Δεν υπάρχει … Συνεχίστε την ανάγνωση Χριστουγεννιάτικες πινελιές

ovi_greece_1216_065b

Φιλία και διαδίκτυο #3

Να σε βλέπω να γελάς… Αχ, αυτό το facebook! Ευχή και κατάρα, αδερφέ μου! Όσο αδιάκριτο, άλλο τόσο μπορεί να γίνει.. όχημα της διακριτικότητας. Και θα εξηγήσω αμέσως τι εννοώ… Όταν έφυγα για πρώτη φορά από το σπίτι μου στα … Συνεχίστε την ανάγνωση Φιλία και διαδίκτυο #3