Οριακές εκπλήξεις

Άτομα και μόρια, αυτόκλητα κομμάτια που επισημαίνουν την αναγκαιότητα της έκπληξης. Συνδεόμενα χωρίζονται, δημιουργούν ή αφαιρούν περιστρεφόμενα τυφλά, προβλέψιμα ελκυόμενα και απομακρυνόμενα από οριακές περιστάσεις. Ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είναι. Μια σειρά από τετελεσμένα γεγονότα, εκδηλώσεις μέσα σε … Συνεχίστε την ανάγνωση Οριακές εκπλήξεις

Ίδια γεύση

Το προσπάθησες μα δε μπορείς. Κι αν κατάπιες κάποιες απ’ τις λέξεις σου, τίποτα δεν κατάφερες Παρά να στοιβάζεις τη μία αμφιβολία πάνω στην άλλη. Κι αν πάλι κάποιες άλλες βγήκαν σαν χείμαρρος ορμητικές, ανεξέλεγκτες,  γύρισαν πίσω για εκδίκηση, πλήγιασαν … Συνεχίστε την ανάγνωση Ίδια γεύση

Η μάνα του έφυγε

Σκοτείνιασε ο γιος. Η μάνα του … έφυγε. Το σπίτι που τον γέννησε γκρεμίστηκε. Δάκρυα τώρα ξεδιψούν το άγιο σπίτι, το σάρκινο, που κάποτε τον καμάρωνε, που παγωμένα τον κοιτάζει τώρα. Οι εικόνες του, οι πολλές, οι ζεστές, τον θρυμμάτισαν. … Συνεχίστε την ανάγνωση Η μάνα του έφυγε

Χρονολογικές διαταραχές

Συμβαίνει αναπόφευκτα η αποδοχή καταστροφών όταν αναπόδραστα το μέλλον γίνεται παρελθόν. Στην απουσία των δασών που κάποτε υπήρξαν και στη μελανοπρέπεια της καμένης σιωπής, στον βήχα του αποξηραμένου ρεύματος και στο κενό που φυλάσσεται από γυμνά, λευκά οστά μιας άδειας … Συνεχίστε την ανάγνωση Χρονολογικές διαταραχές

Γεννήθηκε ανάμεσα των ήχων

Γεννήθηκε ανάμεσα των ήχων (Η …φωνή τής Ύπαρξης) σαν τραγούδι. Με σμαραγδιού φωνή πρασίνιζε, με κορώνες κατάπινε τους ήχους τής εσωστρέφειας. Σιωπούσε στη σειρά τους. Όταν να ακουστούν, ησύχαζε και… αμυδρά αφουγκραζόταν. Γεννήθηκε σαν αίνιγμα που ρωτούσε και πλούτιζε και … Συνεχίστε την ανάγνωση Γεννήθηκε ανάμεσα των ήχων

Η φυλακή του δέρματος

Όσο μένουμε κλεισμένοι στο δέρμα μας Όσο αυτό το δέρμα μας περιορίζει Όσο δεν σχίζεται και δεν αποκολλάται Όσο αντέχει τους σπασμούς της ψυχής Ναι, θα πονάμε… Μαρίνα Ροδιά Συνεχίστε την ανάγνωση Η φυλακή του δέρματος

Οδοιπορικό χιονιού

Σε λεύκα σιωπηλά χωράφια, θλιβερά σκυμμένα δέντρα ψάχνουν στον παγωμένο ουρανό ένα χάδι ήλιου, προσμονής. Κι εγώ, περιπλανώμενος σε έναν ξένο πλανήτη βυθισμένος σε απατείς θάλασσες ένα ίχνος άμμου, αναζητώ. Θόδωρος Νάσος   Συνεχίστε την ανάγνωση Οδοιπορικό χιονιού

Στα πρόσωπα των ανθρώπων

Αιώνας δρόσιζε το πέλαγος ιστορίες που ‘πλαθε το κορμί τών χρόνων του. Κι εκείνο κυμάτιζε και σιωπούσε Σαν τέντωνε αυτιά να ακούσει κυμάτιζε… Σαν καθαρά τού ηχούσαν όσα του ‘λεγε σωπούσε. Μόνον αυτό. Την έκπληξη και το θάμβος, την οδύνη … Συνεχίστε την ανάγνωση Στα πρόσωπα των ανθρώπων

Αγωνίζομαι

Αγωνίζομαι άνευρα για να μην χαθώ μέσα σε ένα υποτιθέμενο τέλος θεατρικών πράξεων και συλλογισμών με την ελπίδα σε αποστροφή. Αγωνίζομαι άγνεστα για να μην πνίγω μέσα σε θορυβώδεις διαδικασίες οπερετικών πλεύσεων και οργασμών με την σκέψη σε απουσία οριακή. … Συνεχίστε την ανάγνωση Αγωνίζομαι

Δεσμά Ακατάλυτα (Ο καθρέφτης της ωραίας)

Το πέπλο σου αφήνεις να πέσει… Γυμνή μένει η αιθέρια ύπαρξή σου. Με δίχτυ σφιχτό το κορμί σου στη λάγνα ψυχή μου έχεις δέσει! Το πέπλο σου αφήνεις να πέφτει… Τα μάτια σου, αστέρια θλιμμένα. Λυπήσου, καλή μου, και μένα, … Συνεχίστε την ανάγνωση Δεσμά Ακατάλυτα (Ο καθρέφτης της ωραίας)