Αναδόμηση

Τι μας παρακινεί λοιπόν εδώ στα νοτερά χνάρια; Ποια στενή, νυσταλέα συνήθεια; Και τι σχημανία έχει πια που τα φλογοβόλα ημερολόγια έθαψαν χνούδι – χνούδι το Χιόνι στα αζημίωτα; Διότι αν η μοναδική φθορά υπήρξε αναγλομπή της επι χούν εικόνας … Συνεχίστε την ανάγνωση Αναδόμηση

Άφατα λόγια

Άφατα λόγια Τα ήθελα για την άκρη, περίσσεμα για ώρες δύσκολες. Δεν ήξερα το τρόπο τους να υπάρχουν, μήτε τον αριθμό τους ήξερα. Κάθε όμως που ζητούσα, τα εύρισκα, έτοιμα να πουν, να γράψουν, να χαράξουν την ανάγκη μου. Άφατα … Συνεχίστε την ανάγνωση Άφατα λόγια

Η ανυπότακτη όλων των καιρών

Είμαι η ανυπόταχτη όλων των καιρών. Ξυπόλητη στην άσφαλτο, στο χώμα,  στις πέτρες, στις υγρές πλάκες χειρουργείων και στα βρώμικα πλακάκια μαγειρείων και δημόσιων απόπατων και στις ράγες των τρένων  Στους μικρούς περίπατους της Ιστορίας και στις μεγάλες αποδράσεις της … Συνεχίστε την ανάγνωση Η ανυπότακτη όλων των καιρών

Είπε η Αλίκη

Πρέπει να ήταν η αίσθηση της ανατριχίλας, όταν το είδωλο άγγιξε τον ασημένιο καθρέφτη και αντί για μια ήρθαν δυο Αλίκες. Η συνέχεια σαν την δημιουργία. Ένα εικονικό ζεύγος σωμάτων, το ένα ορατό και το άλλο άυλο. Αυτός είναι ο … Συνεχίστε την ανάγνωση Είπε η Αλίκη

Πότε μεγάλωσα;

(Χαϊκού) Με γκριζάριζε. Θάμπωνε η ομίχλη την εικόνα μου. Αναχωρήσεις. Οι μικρές αποσκευές όλο βάραιναν Άμαθα χέρια Λύγισαν στο βάρος τους Απελπίστηκαν Στην αναμονή Βοή ανυπόμονη Βία να βιαστώ Ήρθε χειμώνας Δεν κατάλαβα πότε Ανοιξιάτικα Περίσσευε γκρι. Χρώμα στην εικόνα … Συνεχίστε την ανάγνωση Πότε μεγάλωσα;

Διάβρωση

Τα πάντα διαβρώνονται, όλα ξεφεύγουν καθώς η ροή της άμμου ο χρόνος τρέχει, γλιστράει στην κατηφόρα πέφτει ποια βεβαιότητα, ποια προστασία θα αντιμετωπίσει τα στερημένα σου βράδια δεν μπορώ να σκεφτώ το πλεονέκτημα χωρίς να κόψω τις φλέβες μου για … Συνεχίστε την ανάγνωση Διάβρωση

Το βλέμμα

Πίσω από το βλέμμα σου βλέπω τη ψυχή σου. Επιδερμίδα τού άϋλου. Φως με διαβάθμιση. Στο βλέμμα σου όλα εκτίθενται. Βγαίνουν μπροστά, νημάτια τής ψυχής σου. Ένα, ένα, σαν όλα μαζί. Ερήμην σου, το βλέμμα σου θα πει. Στην αναμέτρηση … Συνεχίστε την ανάγνωση Το βλέμμα

Επίμονη ασυναρτησία

Και όμως, επιμένω επιμένω να μπλογγέρνω συνεπώς να μπλογγέρνω να γέρνω χωρίς να τον παίρνω και ποιον να πάρω; το Μήτσο τον ασίκη, το καραμπουζουκλή; αλλά και να τον έπαιρνα, πού να τον έβαζα; στο βάζο -ή και στο βγάζω … Συνεχίστε την ανάγνωση Επίμονη ασυναρτησία

Αυτό το μυαλό μου

Αυτό το μυαλό μου, ο πολύ απλός εγκέφαλος μου, που ψηλαφίζει στο φως και στον ήχο, όλα αυτά που μένουν πίσω, πάνω, γύρω. Και νιώθει με νευρωνικούς αισθητήρες αυτά που ακολουθούν. Αυτό το μυαλό μου, ο πολύ σύνθετος εαυτός μου, … Συνεχίστε την ανάγνωση Αυτό το μυαλό μου

Ασφυξία

Στριμωγμένος στην μπόχα τών σαρκίων τους. Τους απώθησα. Δεν μου το συγχώρησαν. Μαζεύτηκα κουβάρι. Με ποδοπάτησαν. Τεντώθηκα. Μου εδάγκασαν τα χέρια. Σηκώθηκα να δω τον ήλιο. Η πολλή συνάφεια κατάπιε τη σκιά μου. Περίμενα. Σκοτείνιασε. Κανένα φεγγάρι δε με αναγνώριζε. … Συνεχίστε την ανάγνωση Ασφυξία