Ένα σωστά βρασμένο αυγό

Τι επιθυμία έχω από τη ζωή; Ένα σωστά βρασμένο αυγό. Αλλά είναι περιπέτεια, που ξεκάνει από το μάτι της κουζίνας, τον πίνακα τον ηλεκτρικό, το εργοστάσιο. Θέλει τρυπάνια, γεννήτριες και αγωγούς, τράπεζες, κεφάλαια και νόμους, και στο τέλος πολλά κεφάλια … Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα σωστά βρασμένο αυγό

Μετά τη σφαγή

Μετά τη σφαγή Μετά τη σφαγή, απλωμένοι στον ήλιο οι σφαγμένοι σκλάβοι. Καινούργιοι σκλάβοι φτάσαν με τουρμπάνια λευκά, ξεδίπλωσαν λευκά πανιά, έφεραν δοχεία με υδρόμελι, άλειψαν πληγές, τυλίξαν σώματα νεκρά, στόλισαν τάφους σκάλισαν περίτεχνα πατερίτσες, αλλάξαν τζάμια στα ματογυάλια. Μετά … Συνεχίστε την ανάγνωση Μετά τη σφαγή

Όταν γεννήθη το φως

Όταν γεννήθη το φως Όταν γεννήθη το φως, γεννήθη η μέρα. Ο ουρανός εγίνη ήλιος, εσκέπασε το Σύμπαν Των φώτων όλων κυρίαρχος, αυτός ο πάμμικρος στη σύγκριση, στη βορά των άλλων άστρων. Έτσι κι ο άνθρωπος, Γεννήθη να είν’ σπουδαίος … Συνεχίστε την ανάγνωση Όταν γεννήθη το φως

Οταν αυτοκτονούν οι νεκροί

Ξυπνώ με γροθιές σφιγμένες. Ηρθαν στον ύπνο μου αγαπημένοι νεκροί. Ηρθαν να αυτοκτονήσουν, να σκοτωθούν ξανά απ’ το δικό τους χέρι. Κρατούν πιστόλι, ένα μπαμ στον κρόταφο και πάει, ξαναπεθαίνουν! Η αιτία ακατανόητη, ή μάλλον, αιτία είναι η αδυναμία κατανόησης. … Συνεχίστε την ανάγνωση Οταν αυτοκτονούν οι νεκροί

Κουβαλητής

Κουβαλητής Εικόνες εσωτερικές. Ζωγραφιές σπηλαιώδεις υποταγμένες στον χρόνο, που τις κρατά και τις ανασταίνει κατά τη βούληση του. Το σπέρμα μου τις κουβαλά. Ήχοι τυμπάνων Σπάνε κρακελωτά στ’ αυτιά μου. Είναι πολύς ο χρόνος, συνεκτικά να τους θυμάται. Το σπέρμα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κουβαλητής

Φλόγες

Κοίτα πώς καίνε Κάνοντας στάχτη όλα όσα θαρρούσαμε για δεδομένα Κοίτα πώς καίνε Σκεπάζοντας με καπνό την άγνοιά μας Τυφλώνοντας με αδιαφορία τα μάτια μας Κοίτα πώς καίνε Καθώς λέμε εμείς δεν είμαστε «εκείνοι» και δε μιλήσαμε ποτέ Κοίτα πώς … Συνεχίστε την ανάγνωση Φλόγες

Ο άφρων Νέρων στα κενά των αέρων

Ο άφρων Νέρων στα κενά των αέρων Αφρισε από το κακό του ο Νέρων, κάποιος του πήρε τον αφρό ξυρίσματος να σβήσει πυρκαγιές «Φέρε τον αφρό εδώ» φώναξε τραγουδιστά αλλά ο πυροσβέστης είχε καεί μαζί με το όχημα και άλλους … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο άφρων Νέρων στα κενά των αέρων

Τα δάκρυα της κούκλας στη βιτρίνα

Δεν έχουμε πρόσωπα, δεν έχουμε φωνές. Νομίζεις ότι δεν έχουμε και συναισθήματα. Μας βλέπετε ως αντικείμενα σε βιτρίνες. Είδαμε το κρυμμένο μαχαίρι να ξεδιπλώνεται. Είδαμε τους νεαρούς που μαχαιρώθηκαν. Ο πόνος είναι συναίσθημα που μας τρομάζει, αν και κούκλες σε … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα δάκρυα της κούκλας στη βιτρίνα

Χαιρετισμός

Χαιρετισμός Γύρισες πάλι. Πάνω που είχα αρχίσει να σκέφτομαι πως χάθηκες ή ακόμα καλύτερα πως δεν υπήρξες ποτέ. Έφερες μαζί σου του ποτηριού την ανάγκη, ξανά, και το κενό μοιάζει πάλι φιλικό. Χαίρε! Βασίλης Βρανάς Συνεχίστε την ανάγνωση Χαιρετισμός

Μακροβούτι

Μακροβουτώ άπνους εις πνέοντα άνεμον επί των πνοών πίπτων των πριονοκορυφών του ανέμου πρηνηδόν άνευ εισπνοής ανά πνοήν εξακολουθητικώς εκπνέων αυτόν κατά ριπάς και μηδέποτε εισπνέων Μακροβουτώ διαπερνών σίδηρον διάπυρον εγγίζων φλόγαν αναπεπταμένην περιβεβλημένος μανδύαν πάγου λευκός ως πνεύμα και … Συνεχίστε την ανάγνωση Μακροβούτι