Αίμα για Δηλητήριο

Αίμα για Δηλητήριο. Πόσο σκληρό το όμορφο διαμάντι Κάθε άλλο πολύτιμο πετράδι χαράζει Και την καρδιά μου ματώνει, την κομματιάζει Το αίμα σε κρυστάλλινο ποτήρι στάζει. Εσύ το αίμα απ’το ποτήρι πίνεις, Μετά δηλητήριο σ’αυτό να πιώ μου δίνεις Διπλά … Συνεχίστε την ανάγνωση Αίμα για Δηλητήριο

Σήμερα ξέχασα πού είναι το στόμα μου

Σήμερα ξέχασα πού είναι το στόμα μου. Αφηρημένος, εκεί  που ξεκίνησα να τρώω ξαφνικά κατάλαβα πως δεν ήξερα προς τα πού να κατευθύνω το πιρούνι. Σάστισα και κοίταξα απέναντι που ήταν ένα ποτήρι με νερό. Ήταν μισοάδειο ή μήπως ήταν … Συνεχίστε την ανάγνωση Σήμερα ξέχασα πού είναι το στόμα μου

Η προσμονή της Άνοιξης

Η προσμονή της Άνοιξης Κοντά στη θάλασσα πάνω στα βότσαλα, στα μισά του χειμώνα, περιμένοντας την Άνοιξη, κάθε Άνοιξη, έσφιγγα πάνω μου το πανωφόρι να με χωρέσει ολόκληρο να μην περισσέψει σώμα να κρυώνει. Η σκοτεινιά της θάλασσας δε μπήκε … Συνεχίστε την ανάγνωση Η προσμονή της Άνοιξης

Αναμνήσεις

Χρόνια κλεμμένα Απ’το μεγάλο δισάκι Σας κρατώ, τώρα δα σαν κλεπταποδόχος Σας στριμώχνω στις χούφτες μου τις στενάχωρες που άρχισαν να μικραίνουν που όλο χάνουν τα νοτισμένα τους κρατήματα που τους γλιστρούν …και λείπουν. Ιδρωμένα χέρια Που φτιαγμένα να στιβάζετε … Συνεχίστε την ανάγνωση Αναμνήσεις

Δεν Ξέρω

Δεν ξέρω πώς θα αντέξω, πάντα στο κρύο, πάντα πεινασμένος, σαν ζητιάνος περιμένω για φαγητό κάθε ημέρα. Ο αέρας φυσάει τα κόκκαλα παγώνουν τα δέντρα άγρια, πράσινα έξω από τα εγκαταλελειμμένα κτίρια οι πλατείες γεμάτες σκουπίδια. Κοιτάω έξω από το … Συνεχίστε την ανάγνωση Δεν Ξέρω

Το κοράκι και η νυχτερίδα.

Το κοράκι και η νυχτερίδα. Ένα κοράκι προχτές ήρθε Πως οι ευχές μου θα πραγματοποιηθούν είπε. Νερό και μέλι να το ταίσω ζήτησε, Κι έπειτα στη μαύρη νύχτα πετώντας γύρισε. Τη μέρα με χαρά καλωσόρισα, Για πρώτη φορά, του ονείρου … Συνεχίστε την ανάγνωση Το κοράκι και η νυχτερίδα.

Η έλλειψη νερού γεννά τη δίψα

Η έλλειψη νερού γεννά τη δίψα Ασφυκτιά το παραγεμισμένο βουνό. Λάβα καυτή  καίει τον ουρανίσκο του Μια  φλούδα γης που συγκρατεί. Πόρτα φτενή στο θέριεμα των εσώκλειστων λέξεων. Λάβα. Συστέλλεται ο χρόνος της  και παύει. Ένα βήμα πριν … πάλι … Συνεχίστε την ανάγνωση Η έλλειψη νερού γεννά τη δίψα

Ακούγοντας την «Άρνηση» του Γιώργου Σεφέρη

Άφησέ με, να ζήσω στο μικροσκοπικό μου κέλυφος, να λυπάμαι για τις γυαλιστερές πέρλες που σκορπίσαμε στην άμμο τη λευκή. Άφησέ με, να θυμάμαι το φως των αστεριών πίσω απ’ τα μαύρα σύννεφα, εκείνα που προσπαθούσαμε κάποτε ν’ αγγίξουμε με … Συνεχίστε την ανάγνωση Ακούγοντας την «Άρνηση» του Γιώργου Σεφέρη

Επικοινωνούμε

Επικοινωνούμε Άνοστη γη. Καθόμαστε ολόγυρα . Από μία πέτρα που δε λέει να βλαστήσει. Κύκλος εμείς που κοιτούσαμε το κέντρο του. Την πέτρα. Το βλέμμα θα βλαστήσει  την άμαθη πέτρα; Αποτύχαμε παταγωδώς. Πέτρινα χρόνια … την πέτρα που περίμεναν. Απελπιστήκαμε. … Συνεχίστε την ανάγνωση Επικοινωνούμε

Ψεύτης Ύπνος

Η μάνα μου Είχε δυο Δυο φεγγάρια Στην ψυχή της. Ο πατέρας ταξίδευε Υποβρύχιο σιωπηλό Στης μέρας το σκοτάδι Ύστερα κοιμότανε Κι η μάνα φόραγε Το πρόσωπο το σκοτεινό Κλειστό ψιχάδι. Σ΄όμορφο παραμύθι Την καλούσαμε. Με λαχτάρα φυσούσαμε Της ανέμης … Συνεχίστε την ανάγνωση Ψεύτης Ύπνος