Θόρυβος παντού

Θόρυβος παντού Βήμα αργό, μάτια κενά. Θόρυβος παντού και άνεμος, αλλά κανείς πουθενά. Χιόνι στα πλαϊνά του δρόμου και στην άκρη των ματιών. Η μοναξιά σαν τη σκιά στο χώμα που το χαϊδεύει ο αέρας και το πλάθει το νερό. … Συνεχίστε την ανάγνωση Θόρυβος παντού

Ευσύνοπτα 2

Ευσύνοπτα 2 Έκλεισε τα μάτια και με έκρυψε. Εκεί που βλεπόμουν …. έπαψα. Τώρα σε βλέφαρα κλειστά θα πρέπει να φτιάχνομαι. Να είμαι έτοιμος για την ευκαιρία την επόμενη Όταν πάλι φως … καθώς θ’ ανοίγουν τα ρολά τους. ………………………………………………………………… … Συνεχίστε την ανάγνωση Ευσύνοπτα 2

Ο άνθρωπός της

Ο άνθρωπός της Είμαι ο ηθοποιός, η μάσκα, ο ψηφοφόρος, ο πολιτικός, ο μετανάστης και ο εξόριστος, ο εγκληματίας στο κελί. Αυτός που ήταν διάσημος κι αυτός που δεν θα γίνει διάσημος. Ο παραπλανημένος και ο διαμορφωμένος, ο χαμένος, ο … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο άνθρωπός της

Ταξίδι με το πλοίο του χαμού

Ταξίδι με το πλοίο του χαμού Απόψε θα σου πω για ένα καράβι, ένα καράβι με λοστρόμο κουκουβάγια με ναύτες γλάρους, τιμονιέρη αστακό, γραμματικό ένα μπαρμπούνι με μουστάκια, και καπετάνιο ένα σπάρο γελαστό. Ταξίδεψα μακριά μ’ αυτό το χάρο, το … Συνεχίστε την ανάγνωση Ταξίδι με το πλοίο του χαμού

Άρωμα αερικού

Άρωμα αερικού Περνώντας τάραξε τον αέρα καθώς και μερικά φύλλα που τόλμησαν να βρίσκονται στο διάβα της. Δεν φάνηκε μήτε η σκιά της, παρά μόνο η αύρα της πλανήθηκε για δυο λεπτά στην ατμόσφαιρα και ύστερα χάθηκε. Βασίλης Βαρνάς Συνεχίστε την ανάγνωση Άρωμα αερικού

Των αγίων ψυχών

Των αγίων ψυχών Η μέρα παγωμένη, Ο δρόμος σαν γυαλί, Το φως τρυπάει τη ματιά κι ο άνεμος το δέρμα. Το πάρκο σιωπηλό, ριγμένα ραγισμένα λόγια, οι λέξεις σκοτεινά πουλιά σε δέντρα γυμνά. Ο βηματισμός αργός, το κεφάλι ασπόνδυλα γυρτό, … Συνεχίστε την ανάγνωση Των αγίων ψυχών

Το φεγγάρι

Το φεγγάρι Φύσηξα τον καπνό μου στο πρόσωπο του φεγγαριού κι εκείνο μου απάντησε φυσώντας τις στάχτες μου που κείτονταν στο έδαφος. Είχα πει να μην το ξανακάνω και σχεδόν τα είχα καταφέρει, μα εσύ με λύγισες για ακόμα μια … Συνεχίστε την ανάγνωση Το φεγγάρι

Μ ε τ έ ω ρ α

Μ ε τ έ ω ρ α Κοιτούσε μακριά Στις απέναντι όχθες παμπάλαιων ποταμών, ξερών πια και λησμονημένων. Βράχοι ορθοί και απότομοι. Στα ψηλά τους ικριώματα στέκονταν τώρα μονές θεραπαινίδες τής πιο αρχέγονης ανάγκης. Ψυχές σε ανάδευση εντός τους. Πάνω … Συνεχίστε την ανάγνωση Μ ε τ έ ω ρ α

Σου στέλνω το φως

Σε κοιτάζω πώς πλέεις μικρούλα κι εύθραυστη βάρκα Πώς τα πανιά σου χαϊδεύονται στον άνεμο Πώς χάνεται ο ορίζοντας κι ο αέρας φέρνει τη μυρωδιά μιας καταιγίδας Πώς βάφεται μαύρος ο ουρανός και το νερό αφρίζει Πώς θολώνει τα μάτια … Συνεχίστε την ανάγνωση Σου στέλνω το φως

Θόρυβος παντού

Θόρυβος παντού Βήμα αργό, μάτια κενά. Θόρυβος παντού και άνεμος, αλλά κανείς πουθενά. Χιόνι στα πλαϊνά του δρόμου και στην άκρη των ματιών. Η μοναξιά σαν τη σκιά στο χώμα που το χαϊδεύει ο αέρας και το πλάθει το νερό. … Συνεχίστε την ανάγνωση Θόρυβος παντού