Με τα μάτια ενός παιδιού

Με τα μάτια ενός παιδιού Μια κούκλα ξύλινη, βλαστημένη κάποτε. Βαστημένη από τα πόδια της, τα αλύγιστα μέτρα τους. Γυμνή, κοιτούσε χωρίς μάτια. Οι μπογιές τους είχαν ξεπλυθεί. Τοτέμ στα χέρια κούκλας σάρκινης που τη βάσταγε. Προσκύνημα παιδικών ματιών, όσο … Συνεχίστε την ανάγνωση Με τα μάτια ενός παιδιού

Όταν φτάνει η νύχτα

Όταν φτάνει η νύχτα Τα κορμιά μας μονάχα, μα οι ψυχές συντροφιά. Κρύος ο αέρας, η ματιά σου ζεστή. Μεγάλη η αγάπη, ο χρόνος μικρός. Το κρεβάτι μου άδειο, η αγκαλιά σου ζεστή. Όσο κοιμόμουν, ήσουν εκεί… Βασίλης Βρανάς Συνεχίστε την ανάγνωση Όταν φτάνει η νύχτα

Τα δάχτυλα στο ποτήρι

Τα δάχτυλα στο ποτήρι Βλέπω τα δάχτυλά μου μέσα από το ποτήρι και βλέπω το δέρμα να κρέμεται. Την καρδιά μου να έχει συρρικνωθεί, να έχει γίνει λεπτή και εύθραυστη Και τότε ένα χέρι βυθίζεται στο μισοάδειο από νερό ποτήρι, … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα δάχτυλα στο ποτήρι

Ε!

Κι όμως δεν κοιμόντουσαν, με κάποιο τρόπο με περίμεναν Κάπως, μυστικά και ανεξήγητα με κάλεσαν. Η χαραμάδα φαντάζει ήλιος σ ένα κλειστό και σκοτεινό κλουβί που επέλεξα για προστασία Θέλω να σκάψω κι άλλο για να σε χορτάσω.. Δε φοβάμαι πια το φως τρέμω μόνο μη χαθεί πριν προλάβω… Αναστάσιος Βρόσγος ******************************************** To  ποίημα του Αναστάσιου Βρόσγου, συμπεριλαμβάνεται στο 11ο τεύχος του ArsOvi που μπορείτε να βρείτε, πάντα ΔΩΡΕΑΝ, ΕΔΩ! Συνεχίστε την ανάγνωση Ε!

Το δώρο

Τούτη τη μέρα τη γλυκιά, Τούτη την κίτρινη μέρα Η αύρα χάιδευε τα δέντρα. Οι μαράκες κουνούσαν, Τα τζιτζίκια τραγουδούσαν, Και η γλυκιά σερενάτα τους σηκωνόταν Μέσα από τα φύλλα των ευκάλυπτων Υμνώντας τον ήλιο, Χορεύοντας σάλσα στην άμμο Και … Συνεχίστε την ανάγνωση Το δώρο

Παράφορα ερωτευμένη

Παράφορα ερωτευμένη Κατέβηκε στην προκυμαία. Ο παράφορος έρωτας της, το πυρπολημένο σώμα του. Στους περαστικούς ωστόσο αφανέρωτος, δεν τον κατάλαβαν τα άνυδρα βλέμματα τους. Κατέβηκε εικόνα όμοια άλλων τρελαμένων που προηγήθηκαν στις πυρπολήσεις τους, μεθυσμένη από τα αφημένα ποτά τους. … Συνεχίστε την ανάγνωση Παράφορα ερωτευμένη

Μετά την παράσταση

Η παράσταση ήταν συγκλονιστική και η μητέρα δάκρυσε, ο αδελφός μου μας μίλησε για τον ηθοποιό, ταλέντο υποκριτικής και υποκρισίας, είπε και συνεχίσαμε για παραλία, μια γυναικεία σκιά μπροστά. Περπατήσαμε στην λεωφόρο και εκείνος συνέχισε να μιλάει για σώματα, για … Συνεχίστε την ανάγνωση Μετά την παράσταση

Εκεί, όπου δεν υπάρχει φως

Εκεί, όπου δεν υπάρχει φως Εκεί, όπου δεν υπάρχει φως θα κρυφτώ από τον κόσμο και τυλιγμένη στον σκοτεινό μανδύα της σιωπής θα θεραπεύσω τον εαυτό μου μακριά από τους ανθρώπους, τα ψέματα και τις αυταπάτες. Εκεί, όπου δεν υπάρχει … Συνεχίστε την ανάγνωση Εκεί, όπου δεν υπάρχει φως

Κομμάτι – κομμάτι

Βουνά οι σκέψεις μου που μ’ έχουν εγκλωβίσει σ’ ένα κόσμο μη πραγματικό αλλά επώδυνο, σκληρό σ’ ένα τρύπιο δοχείο ευτυχίας που αδειάζει παίρνοντας μαζί του την ψυχή μου… Και ψάχνω να μαζέψω κομμάτι κομμάτι τις στιγμές μου μήπως καταφέρω … Συνεχίστε την ανάγνωση Κομμάτι – κομμάτι