Όταν ο ζωγράφος μπήκε στο μάτι του

Μια μέρα, ο ζωγράφος δεν μπόρεσε να αντισταθεί και τού μπήκε στο μάτι. Στο δικό του το μάτι. Να δει από μέσα τι συμβαίνει. Πώς είναι ο κόσμος μέσα στο ίδιο του το μάτι. Μήπως μπορέσει να αλλάξει κάτι. Όχι … Συνεχίστε την ανάγνωση Όταν ο ζωγράφος μπήκε στο μάτι του

Τη μέρα που αποκοιμήθηκε στον καναπέ

Ένα μεσημέρι, η Βέρα Καλτάκα αποκοιμήθηκε στον καναπέ. Ξύπνησε από ένα κρύο ρεύμα. Μισάνοιξε τα μάτια και είδε πως η πόρτα του διαμερίσματός της ήταν μισάνοιχτη και «μπα, ξέχασα να κλειδώσω;» είπε από μέσα της και σηκώθηκε, μισοκοιμισμένη ακόμα, να … Συνεχίστε την ανάγνωση Τη μέρα που αποκοιμήθηκε στον καναπέ

Δάκρυα για κείνους

Απόψε μπορώ να κλάψω έναν ωκεανό από δάκρυα. Να κλάψω για κάθε γυναίκα παγιδευμένη στους φόβους της, για κάθε άντρα τυλιγμένο στις σκιές του σκοταδιού του. Μπορώ να κλάψω τις όμορφες ψυχές τους λαβωμένες από τη βία του κόσμου. Απόψε … Συνεχίστε την ανάγνωση Δάκρυα για κείνους

Η φυγή του από κείνη ήταν η λύτρωσή του

Τέλος λοιπόν, όλα έως εδώ ήταν για κείνον. Κανένα συγγνώμη της δεν ήταν ικανό και ορατό να απαλύνει τον πόνο και την απώλεια που βιώνει η ψυχή τους. Εκείνος ήθελε να ζήσει μαζί της πιο πέρα από όσα εκείνη φανταζόταν. … Συνεχίστε την ανάγνωση Η φυγή του από κείνη ήταν η λύτρωσή του

Ο Μεργκαέλ και το άσχημο

Μόλις πριν από λίγο, ο ωραίος Μεργκαέλ Ωγκαίο ανακάλυψε πως είναι ρατσιστής, επειδή υπάρχει κάτι που από γεννησιμιού του δεν μπορεί να το αντέξει, αν και σχεδόν μια ολόκληρη ζωή πολεμά να το καταλάβει, να το νοιώσει, να ενταχθεί στις … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Μεργκαέλ και το άσχημο

Το χρονικό ενός αυγουστιάτικου πρωινού φόνου

Με το πρώτο φως της ημέρας συνήθιζε εδώ και χρόνια να πίνει τον καφέ της στην αυλή, μόνη της, χαζεύοντας τη φύση. Καθόταν στο τραπέζι, άπλωνε τα πόδια της στην καρέκλα και βούρκωναν τα μάτια της καθώς σκεπτόταν την ζωή … Συνεχίστε την ανάγνωση Το χρονικό ενός αυγουστιάτικου πρωινού φόνου

Σε Λίγο Καιρό

-Εγώ νομίζω ότι είστε δειλοί και ηλίθιοι. Οι Ρώσοι έχουν ήδη ηττηθεί πριν ακόμα επιτεθούμε. Οι μπαρουτοκαπνισμένοι γερμανοί στρατηγοί άκουγαν το βετεράνο δεκανέα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου να τους προσβάλλει σε έναν παροξυσμό υπεροψίας και εθνικισμού, αμίλητοι. «Σε λίγο, το … Συνεχίστε την ανάγνωση Σε Λίγο Καιρό

Οι 120 λέξεις του θανάτου

Βλέποντας από μακριά τη φιγούρα να σκιάζει την άσφαλτο, σκέφτηκα πόσο διαφέρει αυτό από τις ταινίες. Ούτε στημένο σώμα, ούτε παιχνιδίσματα με το φως. Ό,τι κι αν υπήρξε πριν από την πτώση, τώρα ήταν μια παχύρρευστη μάζα από αιμάτινο ζελέ. … Συνεχίστε την ανάγνωση Οι 120 λέξεις του θανάτου

Στο περιθώριο

Μια μέρα, ο ωραίος Μεργκαέλ Ωγκαίο ξύπνησε με ένα παράξενο συναίσθημα. Ένιωθε μια βαθειά βαριεστημάρα, δεν άντεχε άλλο να βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής, όλα τον πίεζαν αφόρητα, ιδίως τα απανωτά τηλεφωνήματα που ζητούσαν τη γνώμη του, τη συμπαράστασή του, … Συνεχίστε την ανάγνωση Στο περιθώριο

Η γειτονιά μου

Απόσπασμα από βιβλίο Πρέπει να έχουν περάσει περίπου δέκα χρόνια από τότε που ένας γιατρός σε ένα δωμάτιο με ξεπλυμένους λαχανί τοίχους, ένα άσπρο γραφείο γεμάτο χαρτιά και δύο αφίσες – την μια με ένα τεράστιο νεφρό και την άλλη … Συνεχίστε την ανάγνωση Η γειτονιά μου