Μίλα μου για μένα

Αυτό ακριβώς της είπε Εκείνος, να του μιλάει γι αυτόν, και μετά συμπλήρωσε «κι εγώ θα σου μιλάω για σένα, πόσο καλή είσαι, τί ωραία που μαγειρεύεις, πώς με τρελλαίνουν τα χάδια σου, πώς με ζαλίζει το άρωμα των μαλλιών … Συνεχίστε την ανάγνωση Μίλα μου για μένα

Εννιά χρόνια μόνο

Ο χρόνος είναι χρήμα, λένε. Κι αν είναι έτσι, πλούσιος δεν μπορεί παρά είναι αυτός που έχει χρόνο. Έχεις; Χρόνο λέω. Γιατί εγώ δεν έχω πια. Δε θυμάμαι πού και πότε τον έχασα, μα κάπου εκεί στο τότε και πώς, … Συνεχίστε την ανάγνωση Εννιά χρόνια μόνο

Ένας γάτος που τον έλεγαν Μπομπ

Όλοι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία. Όμως στο τέλος λίγοι είναι αυτοί που καταφέρνουν να την έχουν. Έτσι ξεκινάει …το τέλος της ταινίας, σηματοδοτώντας μια νέα, μεγάλη αρχή για τη ζωή του Τζέιμς Μπόουεν, ύστερα από δέκα χρόνια αστεγίας κι εξάρτησης από … Συνεχίστε την ανάγνωση Ένας γάτος που τον έλεγαν Μπομπ

Η Πολυθρόνα

Ήταν πιά βραδάκι, όταν χτύπησε το κουδούνι κι εμφανίστηκε το ζευγαράκι στο άνοιγμα της πόρτας και μπήκε και δρόσισε τη σάλα με τα νιάτα και τη χαρά του. Χαιρετούρες, φιλιά και κλεφτές ματιές. «Πόσο ψήλωσε το Χριστινάκι!» «Πώς ομόρφηνες έτσι … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Πολυθρόνα

Οι Κατερίνες και το ψάρι

Ήταν μια Κατερίνα που δούλευε στο φούρνο και ήταν πεντάμορφη, έσφυζε από νιάτα και υγεία, ένα τσακ νά ‘κανες πάνω στο δέρμα της το κάτασπρο και τεντωμένο και δροσερό και λες πως, αν το άγγιζες, δε θα χρειαζόταν να ξαναπιείς … Συνεχίστε την ανάγνωση Οι Κατερίνες και το ψάρι

Το ποτάμι που κυλάει στον ουρανό

Μια φορά, ήταν ένα μικρό ποτάμι. Ξεκινούσε γοργά γοργά από την πηγή ψηλά στο βουνό και κατέβαινε στην πεδιάδα χοροπηδώντας, πεντακάθαρο και βουερό. Όσο συνέχιζε να κατεβαίνει, όλο και πλάταινε, μέχρι που έγινε ένα μεγάλο ποτάμι. Τα νερά του δεν … Συνεχίστε την ανάγνωση Το ποτάμι που κυλάει στον ουρανό

Το μαρτύριον της ωραίας μαρκησίας

Η ωραία μαρκησία Έψη Έψιλον εκοίταξε το πρόσωπόν της εις τον καθρέπτην της λιμουζίνας ήτις την ωδήγει εις το βρυξελλώδες Μέγαρον, κατόπιν του ολονυκτίου πάρτι, ον εδόθη προς τιμήν της υπό των σφριγηλών ψωλώνων, οίτινες ενεφανίσθησαν ομού κραδαίνοντες οπλισμόν σιδηρούν … Συνεχίστε την ανάγνωση Το μαρτύριον της ωραίας μαρκησίας

Όταν ο ζωγράφος μπήκε στο μάτι του

Μια μέρα, ο ζωγράφος δεν μπόρεσε να αντισταθεί και τού μπήκε στο μάτι. Στο δικό του το μάτι. Να δει από μέσα τι συμβαίνει. Πώς είναι ο κόσμος μέσα στο ίδιο του το μάτι. Μήπως μπορέσει να αλλάξει κάτι. Όχι … Συνεχίστε την ανάγνωση Όταν ο ζωγράφος μπήκε στο μάτι του

Τη μέρα που αποκοιμήθηκε στον καναπέ

Ένα μεσημέρι, η Βέρα Καλτάκα αποκοιμήθηκε στον καναπέ. Ξύπνησε από ένα κρύο ρεύμα. Μισάνοιξε τα μάτια και είδε πως η πόρτα του διαμερίσματός της ήταν μισάνοιχτη και «μπα, ξέχασα να κλειδώσω;» είπε από μέσα της και σηκώθηκε, μισοκοιμισμένη ακόμα, να … Συνεχίστε την ανάγνωση Τη μέρα που αποκοιμήθηκε στον καναπέ

Δάκρυα για κείνους

Απόψε μπορώ να κλάψω έναν ωκεανό από δάκρυα. Να κλάψω για κάθε γυναίκα παγιδευμένη στους φόβους της, για κάθε άντρα τυλιγμένο στις σκιές του σκοταδιού του. Μπορώ να κλάψω τις όμορφες ψυχές τους λαβωμένες από τη βία του κόσμου. Απόψε … Συνεχίστε την ανάγνωση Δάκρυα για κείνους