Αθάνατος

Στεκόταν στην ψηλότερη κορφή του βουνού, περιτριγυρισμένος από πυκνή ομίχλη και απειλητικά σύννεφα. Δυνατός και παγωμένος αέρας ανακάτευε τα μακριά του μαλλιά και τα γένια του. Στεκόταν ακίνητος, με τα μάτια κλειστά, κι αφουγκραζόταν τους ήχους στην άκρη του ανέμου … Συνεχίστε την ανάγνωση Αθάνατος

Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#3)

Χωρίς ακόμα να ανοίξει τα μάτια του, απλώνει το χέρι στην άλλη μεριά του κρεβατιού. Άδεια. Πάλι; Άνοιξε το ένα μάτι. Κοίταξε ολόγυρα και την εντόπισε να στέκεται μπροστά στον καθρέφτη με τα εσώρουχά της. Άνοιξε και το άλλο μάτι … Συνεχίστε την ανάγνωση Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#3)

Ο Λάκης από τα Πετράλωνα

Εννοείται ότι όλα πήγαιναν ρολόι. Έως τη στιγμή που αυτό αποφάσισε να σταματήσει. Δεν υπήρχε περίπτωση να μη γινόταν κι αυτό. Από τον νόμο των πιθανοτήτων δε θα μπορούσε να ξεφεύγει μόνιμα κανείς. Ούτε καν ο Λάκης από τα Πετράλωνα. … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Λάκης από τα Πετράλωνα

Ο τελευταίος σου σύντροφος

Εδώ είμαι. Σ’ ακολουθώ, μετρώ τις ανάσες σου. Με νιώθεις και ξέρεις πολύ καλά τι περιμένω από σένα. Το ήξερες πως θα έρθω. Γύρνα πίσω. Τι βλέπεις; Όταν η παγωνιά σου τρυπάει τα κόκαλα και νιώθεις το τέλος να πλησιάζει. … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο τελευταίος σου σύντροφος

Ένα γατί που ήξερε όλα τα γιατί (ή σχεδόν όλα)

Μια φορά ήταν ένα γατί που ζούσε στο δρόμο. Ήταν αρσενικό, είχε αδύνατο μακρύ σώμα, με μικρό κεφάλι για αρσενικό, και μεγάλα αυτιά. Κάτι αυτιά που άκουγαν όλα αυτά που έπρεπε κι ένα γιώτα πάρα πάνω. Αυτ-ι-ά το ένα, αυτά … Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα γατί που ήξερε όλα τα γιατί (ή σχεδόν όλα)

Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#2)

Ο Παναγιώτης ξύπνησε μ’ ένα αλλόκοτο όνειρο ακόμα στο μυαλό του. Ήτανε λέει καπετάνιος σ’ ένα πλοίο κι αντί να κουμαντάρει το πλοίο έψηνε καφέδες σε μπρίκια που δεν είχαν καφέ μέσα, αλλά ψιλοκομμένα καρότα. Εκείνος ανακάτευε με το κουταλάκι τα … Συνεχίστε την ανάγνωση Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#2)

Το δέρμα του Σουμέριου πυρπολητή

Τα δάση στη χώρα των Σουμερίων ήταν πολύ εύφλεκτα, επειδή υπήρχαν πολλοί θάμνοι χαμηλά και οι Σουμέριοι δεν καθάριζαν συχνά το έδαφος κι έπεφταν κουκουνάρες και με τον παραμικρό σπινθήρα πιάναν φωτιά κι έσκαγαν και η φωτιά εξαπλωνόταν και καιγόντουσαν … Συνεχίστε την ανάγνωση Το δέρμα του Σουμέριου πυρπολητή

Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#1)

Τέσσερα καροτί κεφάλια εμφανίζονται κι ο Παναγιώτης αναστενάζει με καημό. Καθώς οι χαρωπές κυρίες με την καροτί κουπ μπαίνουν μία μία στο χιλιοταλαιπωρημένο τσινκουετσέντο τιτιβίζοντας, ο Παναγιώτης αναστενάζει ξανά και βάζει μπρος. Μέχρι να βολευτούν όλες τους το αμαξάκι γέρνει … Συνεχίστε την ανάγνωση Παναγιώτη! (Το δράμα του κουβαλητή#1)

Οι συμπτώσεις του 4ου

Το τσιμέντο αχνίζει. Αυτό το καλοκαίρι φέτος άργησε πολύ να έρθει, αλλά όταν το αποφάσισε σάρωσε την πόλη με κύματα καυτού αέρα. Είναι η τέταρτη μέρα του καύσωνα και η Φρόσω κουνάει ασταμάτητα την κινέζικη βεντάλια της μπροστά στο πρόσωπό … Συνεχίστε την ανάγνωση Οι συμπτώσεις του 4ου

Ο Σπόρος, ο Μπάλας κι ο Ψηλός

Ο Σπόρος- φυσικά δεν ήταν αυτό το όνομά του αλλά έτσι τον φωνάζανε όλοι- περπατούσε με γρήγορα βήματα για τη στάση του λεωφορείου ενώ ταυτόχρονα χάζευε ένα αεροπλάνο στον ουρανό. Συνήθως κοιτούσε κάτω όταν περπατούσε, έβρισκε τα πεζοδρόμια πολύ αστεία … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Σπόρος, ο Μπάλας κι ο Ψηλός