Η οπτική γωνία και ο Αφέντης Πολυροβυθάς

Οπτική γωνία είναι η γωνία υπό την οποίαν μπορείς να δεις τα πράγματα. Η οπτική γωνία διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο κι από μάτι σε μάτι. Αλλιώς βλέπεις τα πράγματα εσύ κι αλλιώς τα βλέπει κάποιος άλλος. Αλλιώς τα βλέπεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Η οπτική γωνία και ο Αφέντης Πολυροβυθάς

Η Ανώνυμη

Ο ήλιος ήταν βαμμένος κόκκινος, σαν αίμα. Ξεπρόβαλε αργά πίσω από το βουνό ένα ζεστό πρωινό του καλοκαιριού. Δεν είχε τίποτα το ασυνήθιστο κι όμως, αυτή τη φορά έμοιαζε παράξενα αλληγορικός. Σαν αιμάτινη σφραγίδα στο γαλανό του ουρανού πάνω απ’ … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Ανώνυμη

Η ομίχλη του χρόνου

Έρχεται. Έρχεται τρέμοντας σαν παγωμένο ρέκβιεμ της σιωπής, διασχίζοντας τα αφύλακτα μονοπάτια της αδιαφορίας μας. Η πορεία της είναι σχεδιασμένη από καιρό. Σκεπάζει την κοιλάδα της μνήμης μας σαν ένα παχύ σάβανο της λήθης, κάθε σοφός λόγος ασφυκτιά. Έρχεται αθόρυβα … Συνεχίστε την ανάγνωση Η ομίχλη του χρόνου

Ο Θωμάς

Στο μυαλό του πάντα ταξίδευαν πολλές ιστορήσεις, που στο χρονοσταθμό που διάλεγε  να σταματήσει, πηδούσαν μέσα και του έκαναν παρέα. Ήταν δανεικές ιστορίες, που μάζευε τα καλοκαίρια στο χωριό του, από στόματα παππούδων στα καφενεία που σύχναζαν. Δανεικές, γιατί κάθε … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Θωμάς

Τα μάτια της έκαναν πουλάκια

Ένα πρωινό, μόλις ξύπνησε, άνοιξε τα μάτια και κοίταξε το ταβάνι. Εκείνην ακριβώς τη στιγμή, ξεκόλλησε ένα κομμάτι σοβάς, μεταμορφώθηκε σε άσπρο πουλί και άρχισε να πετά μέσα στο δωμάτιο. Η κοπέλλα βιάστηκε να σηκωθεί, άνοιξε το παράθυρο, έδιωξε το … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα μάτια της έκαναν πουλάκια

Μόνη

Μόνη. Το είπε από μέσα της αλλά η λέξη ακούστηκε δυνατά. Στο μυαλό της. Σύντομα προστέθηκε και ο πόνος. Η μοναξιά. Ο φόβος. Ειδικά ο φόβος. Πώς γίνεται να φοβάσαι μέσα στο ίδιο σου το δωμάτιο, στο ίδιο σου το … Συνεχίστε την ανάγνωση Μόνη

Τα τσίπουρα του Τάσου

Δεν ήταν η πρώτη φορά. Σήμερα όμως η στάση του είχε αβίαστα αναρριχηθεί στα ψηλότερα της κλίμακας τής υπερβολής. Θεμελίωνε στα μικρά και μετά τα κόμπαζε για μεγάλα και μοναδικά. Η πόρτα του καφενείου εκείνη την μέρα, ίσα που τον … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα τσίπουρα του Τάσου

Εκείνη που εξαερώθηκε

Μια φορά, ταξιδεύοντας με το καράβι για το νησί μου, γνώρισα μια όμορφη γυναίκα. Ήταν γύρω στα σαράντα και όχι μόνο «διατηρούσε ίχνη ομορφιάς» όπως λέγανε παλιά, αλλά ήταν πεντάμορφη. Πιάσαμε τη κουβέντα, όπως ακριβώς συμβαίνει συχνά ανάμεσα σε συνταξιδιώτες, … Συνεχίστε την ανάγνωση Εκείνη που εξαερώθηκε

«Κυκλάμινο»

«Κυκλάμινο» νομίζω το έλεγαν. Απέναντι από το πανεπιστήμιο μάζευε κάθε μεσημερο-απόγευμα τις νωχελικές ώρες των φοιτητών, που πήγαιναν για έναν καφέ και πολλή κουβέντα. Οι πιο πολλοί έψαχναν το αλισβερίσι των βλεμμάτων, που στηνόταν κάθε τέτοια ώρα και κρατούσε ως … Συνεχίστε την ανάγνωση «Κυκλάμινο»

Αθάνατος

Στεκόταν στην ψηλότερη κορφή του βουνού, περιτριγυρισμένος από πυκνή ομίχλη και απειλητικά σύννεφα. Δυνατός και παγωμένος αέρας ανακάτευε τα μακριά του μαλλιά και τα γένια του. Στεκόταν ακίνητος, με τα μάτια κλειστά, κι αφουγκραζόταν τους ήχους στην άκρη του ανέμου … Συνεχίστε την ανάγνωση Αθάνατος