Η Ελένη του κ. Μάκη, το μπιμπελό και το στεφάνι της

Μια φορά, στη γειτονιά του Κολωνακίου, σε ένα διώροφο με αυλή, ζούσε ο κ. Μάκης, που ήταν αρχιτέκτονας της μόδας εκείνη την εποχή ανάμεσα στον Α’ και το Β’ Πόλεμο. Ο κ. Μάκης αγαπούσε πολύ τα σκυλιά του και τη … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Ελένη του κ. Μάκη, το μπιμπελό και το στεφάνι της

Ψυχώ

Κοίταξε το άψυχο κορμί της κρατώντας το σκισμένο και λεκιασμένο γράμμα στο δεξί του χέρι. Είχε σταματήσει να τρέμει, η καρδιά του όμως εξακολουθούσε να χτυπάει σαν ξεχαρβαλωμένη γραφομηχανή. Επιτέλους το είχε βρει. Όλες του οι υποψίες επιβεβαιώνονταν, όλα τα … Συνεχίστε την ανάγνωση Ψυχώ

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα (Χανς Κρίστιαν Άντερσεν)

“Το κορίτσι με τα σπίρτα” είναι ένα παραμύθι γεμάτο ποίηση και λυρισμό, αλλά με τραγικό κοινωνικό μήνυμα, παρμένο από το έργο – σταθμό για τα κλασικά γράμματα της Ευρώπης, “Παραμύθια” του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (1835). Το παραμύθι είναι ανθολογημένο από … Συνεχίστε την ανάγνωση Το κοριτσάκι με τα σπίρτα (Χανς Κρίστιαν Άντερσεν)

Η οπτική γωνία και ο Αφέντης Πολυροβυθάς

Οπτική γωνία είναι η γωνία υπό την οποίαν μπορείς να δεις τα πράγματα. Η οπτική γωνία διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο κι από μάτι σε μάτι. Αλλιώς βλέπεις τα πράγματα εσύ κι αλλιώς τα βλέπει κάποιος άλλος. Αλλιώς τα βλέπεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Η οπτική γωνία και ο Αφέντης Πολυροβυθάς

Η Ανώνυμη

Ο ήλιος ήταν βαμμένος κόκκινος, σαν αίμα. Ξεπρόβαλε αργά πίσω από το βουνό ένα ζεστό πρωινό του καλοκαιριού. Δεν είχε τίποτα το ασυνήθιστο κι όμως, αυτή τη φορά έμοιαζε παράξενα αλληγορικός. Σαν αιμάτινη σφραγίδα στο γαλανό του ουρανού πάνω απ’ … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Ανώνυμη

Η ομίχλη του χρόνου

Έρχεται. Έρχεται τρέμοντας σαν παγωμένο ρέκβιεμ της σιωπής, διασχίζοντας τα αφύλακτα μονοπάτια της αδιαφορίας μας. Η πορεία της είναι σχεδιασμένη από καιρό. Σκεπάζει την κοιλάδα της μνήμης μας σαν ένα παχύ σάβανο της λήθης, κάθε σοφός λόγος ασφυκτιά. Έρχεται αθόρυβα … Συνεχίστε την ανάγνωση Η ομίχλη του χρόνου

Ο Θωμάς

Στο μυαλό του πάντα ταξίδευαν πολλές ιστορήσεις, που στο χρονοσταθμό που διάλεγε  να σταματήσει, πηδούσαν μέσα και του έκαναν παρέα. Ήταν δανεικές ιστορίες, που μάζευε τα καλοκαίρια στο χωριό του, από στόματα παππούδων στα καφενεία που σύχναζαν. Δανεικές, γιατί κάθε … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο Θωμάς

Τα μάτια της έκαναν πουλάκια

Ένα πρωινό, μόλις ξύπνησε, άνοιξε τα μάτια και κοίταξε το ταβάνι. Εκείνην ακριβώς τη στιγμή, ξεκόλλησε ένα κομμάτι σοβάς, μεταμορφώθηκε σε άσπρο πουλί και άρχισε να πετά μέσα στο δωμάτιο. Η κοπέλλα βιάστηκε να σηκωθεί, άνοιξε το παράθυρο, έδιωξε το … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα μάτια της έκαναν πουλάκια

Μόνη

Μόνη. Το είπε από μέσα της αλλά η λέξη ακούστηκε δυνατά. Στο μυαλό της. Σύντομα προστέθηκε και ο πόνος. Η μοναξιά. Ο φόβος. Ειδικά ο φόβος. Πώς γίνεται να φοβάσαι μέσα στο ίδιο σου το δωμάτιο, στο ίδιο σου το … Συνεχίστε την ανάγνωση Μόνη

Τα τσίπουρα του Τάσου

Δεν ήταν η πρώτη φορά. Σήμερα όμως η στάση του είχε αβίαστα αναρριχηθεί στα ψηλότερα της κλίμακας τής υπερβολής. Θεμελίωνε στα μικρά και μετά τα κόμπαζε για μεγάλα και μοναδικά. Η πόρτα του καφενείου εκείνη την μέρα, ίσα που τον … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα τσίπουρα του Τάσου