Ετών 37

Τον σιχαινόταν. Από τότε που ήταν μικρά παιδιά, αυτό θυμάται να νιώθει για τον Άρη. Ο Άρης που ήταν ευγενικός, ο Άρης που ήταν καλός μαθητής, ο Άρης που άρεσε σε όλα τα κορίτσια, ο Άρης που πέτυχε στο πανεπιστήμιο. … Συνεχίστε την ανάγνωση Ετών 37

Μα τι κάνεις; #6

Έφτασαν οι μέρες των εγγραφών, κουβαλώ το χαρτομάνι στον παιδικό. Μικρό γραφείο, ένας αρχαίος ανεμιστήρας,  χαρτιά παντού. Ένας κοστουμαρισμένος πριν από μένα, δε θέλω να ακούσω αλλά ακούω: – Και θα το πάρετε σίγουρα; -Δεν ξέρουμε κύριε, αν υπάρχουν θέσεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Μα τι κάνεις; #6

#ΚούφιαΛόγια #ΟυράνιοΤόξο

Διαβάζω πολλά τις τελευταίες μέρες. Ξέρετε, γι αυτά που συνοδεύονται με τα χαριτωμένα hashtags, περί #pride, #rainbow, χρωματιστές μαλακιούλες και τα σχετικά. Διαβάζω και τη χολή, διαβάζω και τα κατεβατά περί «ειλικρινούς προσπάθειας αποδοχής» (αλλά δεν ξέρω τον τρόπο), περί … Συνεχίστε την ανάγνωση #ΚούφιαΛόγια #ΟυράνιοΤόξο

Παναγιώτης: Μια χαρά και δυο… #3

Χωρίς ακόμα να ανοίξει τα μάτια του, ο Παναγιώτης απλώνει το χέρι στην άλλη μεριά του κρεβατιού. Άδεια. Πάλι; Άνοιξε το ένα μάτι. Κοίταξε ολόγυρα και την εντόπισε να στέκεται μπροστά στον καθρέφτη με τα εσώρουχά της. Άνοιξε και το … Συνεχίστε την ανάγνωση Παναγιώτης: Μια χαρά και δυο… #3

Παναγιώτης: Το όνειρο #2

Ο Παναγιώτης ξύπνησε μ’ ένα αλλόκοτο όνειρο ακόμα στο μυαλό του. Ήτανε λέει καπετάνιος σ’ ένα πλοίο κι αντί να κουμαντάρει το πλοίο έψηνε καφέδες σε μπρίκια που δεν είχαν καφέ μέσα, αλλά ψιλοκομμένα καρότα. Εκείνος ανακάτευε με το κουταλάκι … Συνεχίστε την ανάγνωση Παναγιώτης: Το όνειρο #2

…Ελεύθερος;

Βγαίνω το βράδυ και κάνω σαράντα βήματα μέχρι τη στάση. Για να δω ουρανό πρέπει να τεντώνω το λαιμό αριστερά και δεξιά, ανάλογα προς τα πού υπάρχει κενό ανάμεσα στα τσιμεντένια στενόμακρα κουτιά. Ένα αστέρι προλαβαίνω να ξεχωρίσω. Περίμενα πώς … Συνεχίστε την ανάγνωση …Ελεύθερος;

Παναγιώτης: Το κοροϊδάκι της κυρίας #1

Τέσσερα καροτί κεφάλια εμφανίζονται κι ο Παναγιώτης αναστενάζει με καημό. Καθώς οι χαρωπές κυρίες με την καροτί κουπ μπαίνουν μία μία στο χιλιοταλαιπωρημένο τσινκουετσέντο τιτιβίζοντας, ο Παναγιώτης αναστενάζει ξανά και βάζει μπρος. Μέχρι να βολευτούν όλες τους το αμαξάκι γέρνει … Συνεχίστε την ανάγνωση Παναγιώτης: Το κοροϊδάκι της κυρίας #1

Πληρωμένη θάλασσα

Την Πέμπτη που μας πέρασε είχαμε για φέτος την πρώτη μας επαφή με τη θάλασσα. Εδώ θέλω να πω ότι αν και η πρωτεύουσα μας ταίριαξε γάντι, υπάρχουν πολλά πράγματα που ακόμα δεν μπορώ να συνηθίσω κι ας πέρασε ολόκληρος … Συνεχίστε την ανάγνωση Πληρωμένη θάλασσα

Στο κενό

….Και γιατί να γινόταν η μοιρασιά στα τρία ; Ο Τζίμης και ο Μιχάλης ήταν δύο καθάρματα που δε θα έλειπαν σε κανέναν. Δύο αποβράσματα λιγότερα. Εξάλλου δική του ήταν η ιδέα. Αυτοί  ποτέ δε θα μπορούσαν ούτε να σχεδιάσουν, … Συνεχίστε την ανάγνωση Στο κενό

Αυτοί που φεύγουν κι αυτοί που (υπο)μένουν

Κάποτε έφυγα από την Ελλάδα με σκοπό να μην ξαναγυρίσω όμως ξαναγύρισα. Τελικά τώρα που το σκέφτομαι, δεν ξέρω αν πραγματικά ήθελα να φύγω από την Ελλάδα ή αν ήθελα να μείνω κάπου αλλού. Έχει διαφορά. Είναι άλλο να λες … Συνεχίστε την ανάγνωση Αυτοί που φεύγουν κι αυτοί που (υπο)μένουν