Μα… τι κάνεις;; #3

Μια γριά γειτόνισσα κάθε φορά που με βλέπει με τα πιτσιρίκια μου λέει: «όταν τα παιδιά γκρινιάζουν, φόρτωσέ τα στη μασχάλη και βγάλτα έξω». Στην αρχή προσπαθούσα να το παίξω survivor και σοφή σαν κουκουβάγια, προσποιούμενη ότι στο δικό μας … Συνεχίστε την ανάγνωση Μα… τι κάνεις;; #3

Μια μύτη …ταλαιπωρία

Για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης διάβασα για πολλούς διάσημους Έλληνες ποιητές (Λειβαδίτης, Ελύτης, Παλαμάς, Καβάφης, Ρίτσος, Σεφέρης, Βρεττάκος κ.α.), άσημους ποιητές, ξένους ποιητές και όμως…για έναν δεν διάβασα πουθενά. Στις εθνικές εορτές δεν τον ξεχνάμε, ούτε όταν σηκώνουμε τα μάτια μας … Συνεχίστε την ανάγνωση Μια μύτη …ταλαιπωρία

Το πλάσμα με τα φουξ

Σε έναν από αυτούς τους μοντέρνους φούρνους που έχουν τα πάντα- γλυκά, παγωτά, ψωμιά, κουλούρια, γάλατα, καφέ – και όλα μοσχοβολάνε Ε, συντηρητικά και διογκωτικά – περιμένω να πάρω τον καφέ μου, μιας και το άραγμα του πισινού στα φουσκωτά … Συνεχίστε την ανάγνωση Το πλάσμα με τα φουξ

Ισορροπιστής

Ποτέ μου δε θα καταλάβω πώς λειτουργεί ο χωρισμός. Η διαδικασία στην οποία μπαίνει κανείς όταν πρέπει να μοιράσει για να αποχωριστεί όλα αυτά που κάποτε μοίρασε για να τα ενώσει, αυτά που κουβαλά ο καθένας μέσα του, αποκτημένα με … Συνεχίστε την ανάγνωση Ισορροπιστής

Μα …τι κάνεις;; #2

Παρασκευή μεσημέρι, μία παρά. Μικρό στη μασχάλη, μασουλάει μπισκότα, κατεβαίνω τρέχοντας τη σκάλα να πάω σχολείο να πάρω το μεγάλο. Φαγητό μισομαγειρεμένο, θα το συνεχίσω μετά. Δεν προλαβαίνω. Στην είσοδο σαρανταπέντε φυλλάδια πιτσαρίας. Της ίδιας πιτσαρίας. Έχω την εντύπωση ότι … Συνεχίστε την ανάγνωση Μα …τι κάνεις;; #2

Μα …τι κάνεις; #1

6.30 και σηκώνομαι και ξυπνάω και τα παιδιά: Σκωθείτε. Δε θέλω να πάω σχολείο, λέει ο μικρός. Δεν πας σχολείο ακόμα, του λέω. Θέλω τη μπουμπού μου, λέει ο μεγάλος. Την έχεις κόψει εδώ και πέντε χρόνια του λέω. Όπου … Συνεχίστε την ανάγνωση Μα …τι κάνεις; #1

Της γκαντεμιάς τα σύνορα

Στο σχολείο όταν πηγαίναμε εκδρομές στο πάρκο της Νέας Ελβετίας, ανάμεσα στις χρησιμοποιημένες σύριγγες -που όλα τα πιτσιρίκια ξέραμε ότι ΔΕΝ πρέπει να ακουμπήσουμε και παρόλα αυτά παρατηρούσαμε ξαπλωμένοι κάτω- και τα πισινά μας που γίνονταν σουρωτήρι από τις πευκοβελόνες, … Συνεχίστε την ανάγνωση Της γκαντεμιάς τα σύνορα

Προσπαθώ…!

Χτυπάει το ξυπνητήρι και προσπαθώ να το κλείσω απλώνοντας τα χέρια σε κάθε μεριά. Προσπαθώ να βγω από το όνειρο που με βασανίζει όλη νύχτα, την προϊσταμένη μου ανεβασμένη στον πύργο του Παρισιού να μου φωνάζει «φγουί, φγουί, φγουί!» Προσπαθώ … Συνεχίστε την ανάγνωση Προσπαθώ…!

Κι όταν περάσει κι αυτό…

Οι άνθρωποι χωρίζουν. Κάθομαι μόνος μου πάντα στο θλιβερό μου διαμέρισμα, αυτό με το στενόμακρο μπαλκόνι που μοιάζει περισσότερο σα να φτιάχτηκε από λάθος, λες κι υπήρχε μια αντιπάθεια αυτού που αποφάσισε πως έτσι έπρεπε να φτιαχτεί αυτό το σπίτι, … Συνεχίστε την ανάγνωση Κι όταν περάσει κι αυτό…

Τα πουλιά στον τοίχο

«Πώς είσαι; Καιρό έχεις να εμφανιστείς… Άλλαξες. Παραλίγο να μη σε γνωρίσω κι ας σε ξέρω τόσο καλά. Την τελευταία φορά που σε είδα ήσουν αλλιώς. Ήσουν διαφορετικός.» «Ναι. Έχεις χρόνια να με δεις. Ήμουν… ήμουν άλλος τότε. Ήμουν άλλος … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα πουλιά στον τοίχο