Το τελευταίο σου όνειρο

Υπάρχει ένα όνειρο που το κρατάς πιο σφιχτά από τα άλλα. Ένα όνειρο μεγάλο, ίσως το μεγαλύτερο. Όχι απραγματοποίητο. Όμως είναι από εκείνα τα όνειρα που ξέρεις ότι πρέπει να περιμένεις πολύ, έστω για να τα πλησιάσεις. Ένα όνειρο που … Συνεχίστε την ανάγνωση Το τελευταίο σου όνειρο

Άνθρωποι χωρίς παρόν αναζητούν το μέλλον

Άραγε πού ζούμε; Πώς ζούμε και τι είμαστε σε αυτόν τον κόσμο; Περαστικοί από αυτήν τη ζωή. Ένας μικρός κόκκος στην μεγάλη έρημο του χρόνου. Και ο χρόνος αφήνουμε να περνάει αδυσώπητα από πάνω μας  και εμείς όλοι συνεχώς ζούμε … Συνεχίστε την ανάγνωση Άνθρωποι χωρίς παρόν αναζητούν το μέλλον

Ένα αντίο

Δε θέλω να ξεκινήσω από μια κοινοτοπία, αλλά θα ξεκινήσω με μια κοινοτοπία !!! Στεναχωρήθηκα. Πολύ. Όπως όταν φεύγει κάποιος πολύ κοντινός σου άνθρωπος… Δεν ήταν ο Πανούσης, ούτε καν ο Τζίμης που δείχνει και μια οικειότητα. Ήταν ο Τζιμάκος. … Συνεχίστε την ανάγνωση Ένα αντίο

Φαντασιόπληκτοι και φαντάσματα στους δρόμους

Επιλέγοντας ως σημερινό θέμα και λίγο ή περισσότερο λόγω των ημερών τους άστεγους, έψαξα διάφορα άρθρα και αναφορές σχετικά. Τι να γράψεις πάλι που δεν έχει ήδη γραφτεί; Τι να πεις πάλι που δεν έχει ήδη ειπωθεί; Είναι και οι … Συνεχίστε την ανάγνωση Φαντασιόπληκτοι και φαντάσματα στους δρόμους

Η απειρία στην πολιτική

Η πολιτική για τις περισσότερες χώρες, έχει πάρει την μορφή που την ξέρουμε σήμερα, από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ύστερα. Αυτό σημαίνει ότι βασικά, εκτός από τα 70τόσα χρόνια εμπειρίας στην ίδια μορφή πολιτικής, δεν έχουμε άλλη … Συνεχίστε την ανάγνωση Η απειρία στην πολιτική

Το παιδί της καρδιάς της δεν είναι πια εδώ

Ο αέρας φύσαγε με μανία τα μαλλιά μου, έμπαιναν στο πρόσωπό μου και δυσκολευόμουν να δω καλά. Με μια γρήγορη κίνηση τα απομακρύνω πίσω από τα αυτιά μου, κλείνω το παράθυρο του αυτοκινήτου μου, βάζω τα γυαλιά μυωπίας μου γιατί … Συνεχίστε την ανάγνωση Το παιδί της καρδιάς της δεν είναι πια εδώ

Η Ρόζα και το δώρο της ποικιλίας, της χόρτασης και των χρωμάτων

Είναι τώρα κάποια χρόνια, που ταξιδεύω μέσα απ’ τους ανθρώπους. Και πώς τα φέρνει η τύχη, να κάνω μακρινά κι εξωτικά ταξίδια μέσα απ’ τους ανθρώπους που συναντώ. Ίσως να μην είναι μόνο τύχη. Όταν δούλεψα ένα χρόνο σ’ ένα … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Ρόζα και το δώρο της ποικιλίας, της χόρτασης και των χρωμάτων

Ανθρωποφάγα σύνορα, συρματοπλέγματα στο μυαλό

Όσο κι αν προσπαθώ δεν καταφέρνω να εξηγήσω (λογικά;) αυτή την ανθρωποφοβία του ανθρώπου. Όχι, δεν είναι ξενοφοβία, ούτε ισλαμοφοβία. Ανθρωποφοβία είναι, η οποία πάντοτε οδηγεί στην …ανθρωποφαγία. Ακούω, ακούω τα όσα λένε πολιτικοί και μητροπολίτες και αρχηγοί, διαβάζω και … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανθρωποφάγα σύνορα, συρματοπλέγματα στο μυαλό

Η Κασσιόπη πάνω σου

Σε είδα να περπατάς Κυριακή μεσημέρι στο κέντρο της πόλης μέσα στην υγρασία, κι είχες το κεφάλι σου γερμένο στον ώμο του, το χέρι σου περασμένο στο μπράτσο το δικό του, κι ήταν αστείο γιατί υπνωτισμένος από τον ήχο των … Συνεχίστε την ανάγνωση Η Κασσιόπη πάνω σου

Τα Χριστούγεννα των χεριών

Χιλιάδες χέρια, πίσω από τις κουίντες των Χριστουγέννων. Αυτά που είναι μπροστά, κάνουν εισπράξεις, ευχετήριες χειραψίες, μεγάλους σταυρούς, έχουν περιποιημένα νύχια, τσουγκρίζουν σαμπάνιες, επιδεικνύουν μονόπετρα. Τα άλλα στο παρασκήνιο, ενώ ακόμη σκάει ο τζίτζικας, συσκευάζουν το πλαστικό χιόνι, πασπαλίζουν τα … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα Χριστούγεννα των χεριών