Η Ευχή

Εύχομαι να μπορούσα να κλείσω τα μάτια· να σβήσω την πραγματικότητα με αυτή την απλή κίνηση. Εύχομαι να μπορούσα να βουλώσω τ’ αυτιά μου και να μην ακούω άλλα λόγια μίσους. Εύχομαι να μπορούσα να κοιμηθώ· και να ξυπνήσω σε μια άλλη εποχή, σε έναν άλλο τόπο, με περισσότερη αγάπη και λιγότερη μιζέρια. Εύχομαι οι άνθρωποι να κατανοούσαν ο ένας τον άλλο και να έδιναν τα χέρια. Εύχομαι η φτώχεια να μην κατέστρεφε τα μυαλά τους· να μην τα γέμιζε μίσος κι εχθρικότητα.

Γιατί αυτό συμβαίνει… Ο κόσμος καίγεται, το μίσος γιγαντώνεται και τα κτήνη βγαίνουν στην επιφάνεια, με τη μιζέρια να δικαιολογεί την έχθρα.

ovi_greece_0619_002e.gifΟι άνθρωποι ζουν μέσα στο φόβο. Δεν έχουν τίποτα πια και το βάρος είναι ασήκωτο. Οι τρομαγμένοι δε βλέπουν μπροστά τους καμία διέξοδο· οι ψεύτικες ιδεολογίες είναι αυτές που τους δίνουν τη μόνη λύση: Να μισούν και να μην αποδέχονται κανέναν. Γιατί πάντα ο φταίχτης είναι αυτό που διαφέρει, ακόμα κι αν είναι φτωχός όσο κι εκείνοι. Οι φτωχοί είναι απροστάτευτοι. Κανείς δεν υπάρχει να τους προστατέψει από τη βία, από την κλεψιά, από το έγκλημα. Φαίνεται πως προστασία έχουν μόνο οι εκλεκτοί. Κι όσο μεγαλώνει ο φόβος και χάνεται η ελπίδα, μεγαλώνουν μαζί του το μίσος και η βία. Οι ρίζες αυτού του κακού βρίσκονται βαθιά μέσα στη λάσπη, εκεί που μας έσπρωξαν, στη λάσπη της άγνοιας και της απληστίας. Και ποιος φταίει για όλα αυτά;

Το χρήμα πήρε τη θέση του Θεού, το χρήμα κατέστρεψε όλες τις ανθρώπινες αξίες της ζωής και δεν υπάρχει πια λογική, δεν υπάρχει πια λογική στον άνθρωπο. Υπάρχει μονάχα εγωισμός κι οι χορτασμένοι δε βλέπουν όσους πεινάνε, δε βλέπουν τον πόνο γύρω τους, είναι τυφλοί. Και φταίνε αυτοί. Φταίνε που ταΐζουν το κτήνος του μίσους. Φταίνε που καταστρέφουν τη γη και τα έθνη, γεμίζοντας τις τσέπες τους με κλεμμένο πλούτο, γεμίζοντας τις κοιλιές τους με το ακριβότερο φαγητό, πετώντας τ’ αποφάγια τους στους πεινασμένους. Σ’ αυτούς που έχουν χάσει πια κάθε ελπίδα, και τελικά, έχασαν μαζί την αξιοπρέπεια και την τιμή τους· περνώντας στην απέναντι πλευρά. Αυτή του κτήνους.

Και το κτήνος ανεμίζει μαύρη σημαία, το κτήνος τραγουδά το θάνατο, το κτήνος αφήνει πίσω του μονάχα αίμα.

Εύχομαι να μπορούσα να κλείσω τα μάτια. Εύχομαι να μπορούσα να αρνηθώ. Εύχομαι να είχα κάνει λάθος.

Εύχομαι να μπορούσα να φυτέψω το πρώτο δέντρο σε μια καινούργια, αγνή γη. Το δέντρο της νέας αρχής, με καρπούς που να τους χορτάσουν όλους, καρπούς χωρίς δηλητήριο.

Gordana Mudri

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Η Ευχή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s