Πόσο να το ελαττώσουμε;

Βεράντα και φραπέ. Εγώ μόλις έχω ποτίσει τα λουλούδια που υποφέρουν από τη ζέστη, η Στέλλα είναι στο δεύτερο τσιγάρο, αραχτή.

– Ξέρεις κάτι ρε Λουκία; Πρέπει να το ελαττώσουμε.
– Το πότισμα;
– Το τσιγάρο μωρή.
– Μπα, πώς σου ήρθε αυτό;
– Ε, είμαστε στην ηλικία που πρέπει να προσέχουμε.
– Αυτό τώρα το λες σοβαρά;
– Για το τσιγάρο;
– Όχι για την ηλικία. Εσύ παραδέχεσαι ότι …μεγάλωσες;
– Ε, καλά όχι ότι έγινα και Αγάπη Βαρδινογιάννη, αλλά …μεγαλώσαμε.
– Μ’ αρέσει που σε τέτοια θέματα πάντα περνάμε στον πληθυντικό.
– Είναι για την παρέα. Συνομήλικες δεν είμαστε;
– Συνομήλικες είμαστε.
– Λοιπόν; Τι λες για το τσιγάρο;

ovi_greece_0718_003a.gifΑνάβω τσιγάρο, ρουφάω και την κοιτάω σοβαρά.
– Ποιο θα κόψουμε;
– Τι εννοείς;
– Το πρωινό, αυτό με τον καφέ, το μεσημεριανό μετά το σάντουιτς, αυτό μετά το φαγητό, αυτό με τον φραπέ το απόγευμα, τον βραδινό ή το τελευταίο πριν από τον ύπνο;
– Κι αν βγούμε έξω;
– Έλα μου ντε. Αναφωνώ!
– Τα ενδιάμεσα.
– Τι ενδιάμεσα;
– Αυτά που κάνουμε μεταξύ.
– Μεταξύ;
– Μεταξύ πρωινού καφέ και τυρόπιττας.
– Μεταξύ 8 και 11;
– Ακριβώς.
– Ποσά κάνεις μεταξύ 8 και 11;
– Εξαρτάται.
– Από τι;
– Αν έχω κόσμο, αν δεν έχω δουλειά, αν έχω πολύ δουλειά, αν είμαι νευρική, αν είμαι πολύ χαλαρή, αν είμαι αγχωμένη, αν είμαι βαρεμένη, αν έχω περίοδο…
– Πόσα ρε Στέλλα;
– Ξέρω ‘γω; Πέντε; Έξι;
– Πες έξι. Και ένα με τον πρωινό καφέ επτά κι ένα με την τυρόπιττα οκτώ. Δηλαδή μεταξύ 8 και 11 το πρωί κάνεις οκτώ τσιγάρα; Μισό πακέτο;
– Δεν το είχα σκεφτεί έτσι.
– Και μεταξύ τυρόπιτας και μεσημεριανού άλλα έξι επτά; Μεταξύ μεσημεριανού και φραπέ άλλα επτά οκτώ, μετά μέχρι το βραδινό άλλα πέντε έξι και μέχρι να κοιμηθείς άλλα έξι. Αυτά χωρίς να βγεις έξω γιατί αν βγεις βαλε άλλα έξι επτά. Σύνολο; Δυο πακέτα την ημέρα;
– Όχι ρε Λουκία…
– Τι όχι; Πόσα πακέτα καπνίζεις την ημέρα;
– Ένα, ένα και κάτι.
– Όχι Γιάννης Γιαννάκης.
– Κι εσύ εξυπνάκια μου πόσα καπνίζεις την μέρα.
– Αμ σε σένα νόμιζες ότι φώναζα χαζό; Σε σένα τα έλεγα για να ακούσω εγώ.

Μείναμε για λίγο σιωπηλές καπνίζοντας τα τσιγάρα μας και πίνοντας αργά τον φραπέ μας.

– Πρέπει τουλάχιστον να το ελαττώσουμε.
– Δέκα την ημέρα, αυτός πρέπει να είναι ο στόχος μας.
– Δέκα την ημέρα.
– Πιασε ένα τσιγάρο τώρα να το «σφραγίσουμε» το συμβόλαιο.
– Κάτσε να ανοίξω πακέτο γιατί το τελειώσαμε.

Αλλά η σκέψη μου είχε καρφωθεί γιατί μετά, όταν έφυγε η Στέλλα έκανα και ένα υπολογισμό, έτσι παίζοντας. Ενάμιση πακέτο την ημέρα, τρακόσες εξηνταπέντε μέρες ίσον 547,5 πακέτα τον χρόνο. Και όταν το έκανα ευρώ κόντεψα να λιποθυμήσω.

Τελικά ίσως να μην είναι η ηλικία και τα πνευμόνια που θα με κάνουν να το ελαττώσω. Και πήρα τηλέφωνο την Στέλλα.

Λουκία Κοντοπόδη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s