Ανωκατωσκόπηση της εβδομάδας 24-30/07/3017

Μια 20χρονη κοπέλα συνελήφθη και κατηγορείται για τον κατ’ επανάληψη …βιασμό του 14χρονου φίλου της, αν και όπως ισχυρίζεται, η σχέση τους ήταν συναινετική!
Την υπόθεση κατήγγειλε στις αρχές η μητέρα του αγοριού, η οποία επίσης δήλωσε ότι η σχέση ήταν συναινετική!

Εν τούτοις ο νόμος στην Βόρεια Καρολίνα είναι αυστηρός και η 20χρονη φοιτήτρια βρίσκεται υπό κράτηση μέχρι την δίκη της, ενώ η εγγύησή της έχει οριστεί στο… δυσθεώρητο ύψος για τέτοιες υποθέσεις, των 225.000 δολαρίων! Η 20χρονη Τέιλορ Άστον Μοσλεϊ γνώρισε το αγόρι στο μπαρ που εργάζεται, τον περασμένο Μάιο, ενώ η μητέρα του κατήγγειλε την σχέση στις αρχές μόλις πριν από λίγες ημέρες!

Για πολλοστή φορά το τελευταίο διάστημα ανάλογη περίπτωση σεξουαλικών σχέσεων ενηλίκων γυναικών με ανήλικα αγόρια, έρχεται στο φως στις ΗΠΑ. Ειδικοί επισημαίνουν πως το φαινόμενο τείνει να πάρει διαστάσεις «επιδημίας», αν και δεν μπορούν να εντοπίσουν σαφώς τα αίτια μιας τέτοιας συμπεριφοράς.
Και δεν είναι τρολ παιδιά… Ειδικά η τελευταία παράγραφος!
Είναι τρελοί οι άνθρωποι εκεί στην Αμερική. Τελεία και παύλα!

Μου θύμισε εκείνο το ανέκδοτο με τη σύζυγο κάποιου που εξαφανίστηκε. Έφυγε απ’ το σπίτι και έλειπε 3 ολόκληρες μέρες.

Ο άνθρωπος είχε πάρει νοσοκομεία, νεκροτομεία, αστυνομία, αλλά τίποτα. Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα του σπιτιού τους και μπαίνει η γυναίκα του ταλαιπωρημένη μ’ ένα αδιόρατο χαμόγελο στο πρόσωπο. «Τι έγινε;» ρωτάει ο σύζυγος. «Πού ήσουνα;» «Να» απαντάει η σύζυγος, «με το που βγήκα από το σπίτι με βουτήξανε 4 μαγγλαράδες και με πήγαν σ’ ένα σπίτι όπου με βίαζαν 4 ολόκληρες μέρες!» «Τι 4;» ρωτάει σαστισμένος αυτός, «αφού λείπεις 3 μέρες!» «Α, ξέρεις θα πάω και αύριο» τον αφήνει σέκο αυτή.
Είναι ακριβώς η περίπτωση της μάνας. Από το Μάϊο, κατήγγειλε το «βιασμό» του γιού της τον Ιούλιο!

Άρειος Πάγος (πάλι): Η επίσχεση εργασίας εκλαμβάνεται ως πρόθεση αποχώρησης από τη δουλειά…
… «όταν η καθυστέρηση δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του εργοδότη, αλλά σε απρόβλεπτες περιστάσεις ή αντιξοότητες ή σε πρόσκαιρη οικονομική δυσπραγία ή σε εξαιρετικά δυσμενείς γι’ αυτόν περιστάσεις».

Άρα και όλα τα υπόλοιπα που χρωστάει ο εργοδότης, εφορίες, ΦΠΑ, ασφαλιστικό ταμείο, ΔΕΗ, τηλέφωνα, νερά, προμηθευτές, τέλη κυκλοφορίας, το ιδιωτικό σχολείο του παιδιού του, επειδή αντιμετωπίζει «απρόβλεπτες περιστάσεις ή αντιξοότητες ή είναι σε πρόσκαιρη οικονομική δυσπραγία ή σε εξαιρετικά δυσμενείς γι’ αυτόν περιστάσεις» σβήνονται ως χρέη.

Τι, όχι;

Δε θυμάμαι να είχε βγει ποτέ καμιά απόφαση που να υποχρέωνε τους εργοδότες, επί παχιών αγελάδων, όταν τα κέρδη που τους απέφερε η επιχείρησή τους ήταν υπέρογκα, να δώσουν ένα μερίδιο απ’ αυτά στους εργαζόμενους στην επιχείρησή τους.
Περνάμε σε καθεστώς φεουδαρχίας.
Είναι γεγονός.

‘Όπως και είναι γεγονός πως, αργά ή γρήγορα, η ανθρωπότητα δεν θα αποφύγει και πάλι τα δίκρανα (για όσους δεν κατάλαβαν, σας παραπέμπω στην προηγούμενη ανωκατωσκόπιση, στο τελευταίο θέμα που θίγει.
(https://ovigreek.wordpress.com/2017/07/24/ανωκατωσκόπηση-της-εβδομάδας-17-23073017)

Στο πιο κάτω βίντεο θα δείτε το Χοσέ Μουχίκα.
Είναι ο πρώην πρόεδρος της Ουρουγουάης. Γνωστός και ως ο φτωχότερος πρόεδρος παγκοσμίως. Αφήνει αυτό το βίντεο παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές, λέγοντας όμως στο τέλος, πως κανείς δεν μπορεί να μάθει απ’ τους παλιότερους.
Προφανώς το κάνει στην απέλπιδα προσπάθεια του για να επηρεάσει, ν’ αφήσει το στίγμα του. Ποιος ξέρει;

Αυτό το βιντεάκι όμως πρέπει να το δείχνουν σ’ αυτούς που ετοιμάζονται να αποφοιτήσουν εκ του Χάρβαρντ, του Λόντον σκουλ οφ εκονομίξ (όπως …Οβελίξ), του ΜΙΤ, του Γιέηλ, του Πρίνστον, της Σορβόνης και γενικά σε όλα τα «μεγάλα» πανεπιστήμια που …εξάγουν αρίστους!

Γιατί σε 10 λεπτά νομίζω πως θα μάθουν ό,τι δεν τους είπε κανείς από τους σοφούς καθηγητάδες τους κατά τη διάρκεια των πολυετών σπουδών τους. Αν όντως μπορεί κάποιος να «χρησιμοποιήσει» τις εμπειρίες των προηγούμενων.
Από την άλλη θα μου πείτε πού το ξέρω εγώ ότι δεν τους το είπαν.
Μα είναι απλό.

Δεν χρειάζεται παρά να δεις την παγκόσμια κατάσταση αυτή τη στιγμή, που είναι στα χέρια αυτών που αποφοίτησαν απ’ τα ευαγή αυτά ιδρύματα και κυβερνούν τον παγκόσμιο …κόσμο (όπως έλεγε κι ένας, μακαρίτης πια φίλος του πατέρα μου) και θα καταλάβεις αμέσως πως ΑΥΤΑ που λέει ο άσκημος κυριούλης δεν τους έχουν περάσει καν απ’ το μυαλό.

Είναι στα Ισπανικά με αγγλικούς υποτίτλους. Το μεταφράζω πιο κάτω, αλλά έτσι μεταφρασμένο δεν είναι παρά ένα ψυχρό κείμενο, πρέπει να τον βλέπετε και να παρακολουθείτε ΚΑΙ τις εκφράσεις του.

Θα έλεγα πως πρέπει να το δείχνουν και στα δικά μας πανεπιστήμια.
Αλλά σιγά που θα το δείξουν οπουδήποτε.

https://www.youtube.com/watch?v=4GX6a2WEA1Q&feature=youtu.be

«Είμαι ο Χοσέ Μουχίκα.

Δούλεψα στους αγρούς, ως αγρότης, για να βγάλω το ψωμί μου στην πρώτη περίοδο της ζωής μου.
Μετά αφιέρωσα τον εαυτό μου στην πάλη για να αλλάξω, να βελτιώσω τη ζωή στην κοινωνία μου.
Και τώρα είμαι πρόεδρος.
Αύριο, όπως ο καθένας μας, θα είμαι απλά μια σωρός από σκουλήκια, και θα εξαφανιστώ.
Υπέστην πολλές ήττες, πολλούς εξευτελισμούς, κάποια χρόνια στη φυλακή.
Τέλος πάντων. Αυτό είναι σύνηθες για κάποιον που αποφασίζει να αλλάξει τον κόσμο.
Και πάνω απ’ όλα, αγαπώ τη ζωή.
Ελπίζω να παρουσιάσω τον εαυτό μου για το τελικό ταξίδι σαν κάποιον που μπαίνει σ’ ένα μπαρ και λέει στον μπάρμαν:
«Αυτός ο γύρος είναι δικός μου!»
Ξεχωρίζω γιατί οι αξίες και ο τρόπος ζωής μου αντικατοπτρίζουν αυτή την κοινωνία στην οποία έχω την τιμή να ανήκω και να αποτελώ μέρος της.Το να είμαι πρόεδρος, δεν έχει σημασία.
Το σκέφτηκα πολύ όλο αυτό.
Πέρασα σχεδόν 10 χρόνια στην απομόνωση, σε μια τρύπα.
Πολύς χρόνος για σκεφτεί κανείς…
Πέρασα 7 χρόνια χωρίς ένα βιβλίο!
Αυτό μου άφησε χρόνο για σκέψη.
Και ανακάλυψα αυτό:
Ή είσαι ευτυχής με πολύ λίγα,
ελεύθερος απ’ όλες τις επιπλέον αποσκευές,
γιατί έχεις την ευτυχία μέσα σου (Σ.Τ.Μ. δείχνει το κεφάλι του)
ή δεν πάς πουθενά!
Δεν προτείνω (συνηγορώ για) τη φτώχια.
Προτείνω την εγκράτεια (τον ορθολογισμό).
Αλλά αφού έχουμε εφεύρει μια καταναλωτική κοινωνία,
η οικονομία πρέπει συνεχώς να αναπτύσσεται.
Γιατί αν αποτύχει σ’ αυτή την ανάπτυξη είναι μια τραγωδία.
Ανακαλύψαμε ένα βουνό υπερβολικών αναγκών.
Ψωνίζοντας το νέο, ενώ ξεφορτωνόμαστε το παλιό…
Αυτό είναι χάσιμο των ζωών μας!
Όταν εγώ αγοράζω κάτι, όταν εσείς αγοράζετε κάτι, δεν πληρώνετε χρήματα γι’ αυτό. Πληρώνετε με ώρες απ’ τη ζωή σας που σπαταλήσατε για να κερδίσετε αυτά τα χρήματα.
Η διαφορά έγκειται στο εξής:
το μόνο πράγμα που δεν μπορούν να αγοράσουν τα χρήματα, είναι η ζωή. Η ζωή μόνο γίνεται μικρότερη. Και είναι κρίμα να καταναλώνει κανείς τη ζωή και την ελευθερία του μ’ αυτόν τον τρόπο.

Η Ουρουγουάη είναι ένα μικρό κράτος και δεν έχουμε προεδρικό αεροσκάφος.
Δεν μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα να έχουμε ένα.
Αποφασίσαμε να αγοράσουμε από τη Γαλλία ένα πολύ ακριβό ελικόπτερο διάσωσης, με ιατρικές-χειρουργικές ευκολίες για να είναι σε ετοιμότητα εξ αποστάσεως.
Αντί να αγοράσουμε ένα προεδρικό αεροπλάνο, αγοράσαμε ένα ελικόπτερο που θα τοποθετηθεί στην κεντρική Ουρουγουάη για να διασώζει θύματα δυστυχημάτων και να προσφέρει προωθημένης ετοιμότητας ιατρικές υπηρεσίες.
Είναι τόσο εύκολο!

Διακρίνετε το δίλημμα;
Ένα προεδρικό αεροπλάνο ή ένα διασωστικό ελικόπτερο;
Έτσι καταλήγει πάντα.
Μου φαίνεται σαν ένα ορθολογικό ζήτημα.
Δεν προτείνω να πάμε να ζήσουμε πάλι στις σπηλιές ή να χτίσουμε καλύβια. Καθόλου.
Όχι, όχι, δεν είναι αυτή η ιδέα.
Αυτό που προτείνω είναι να σταματήσουμε να σπαταλάμε πόρους σε άχρηστα πράγματα. Σε πολυτελή σπίτια που απαιτούν έξι υπηρέτες για να τα συντηρούν. Τι καλό έχει όλο αυτό;

Τίποτα απ’ αυτά δεν είναι αναγκαίο.
Μπορούμε να ζήσουμε πολύ πιο σεμνά. Μπορούμε να αξιοποιούμε τους πόρους μας σε πράγματα που είναι πραγματικά σημαντικά για τους πάντες.
Αυτό είναι και το πραγματικό νόημα της δημοκρατίας, το νόημα που οι πολιτικοί έχουν χάσει.
Γιατί αν αυτό σήμαινε βασιλικές κορώνες, βαρόνους φεουδάρχες, με κλόουν που παιάνιζαν τρομπέτες όταν ο Αφέντης τους έβγαινε ιππεύοντας για κυνήγι, αν αυτή ήταν η ιδέα, θα ήμασταν στην αρχαία εποχή.
Γιατί έγιναν οι επαναστάσεις;
Στο όνομα της ισότητας κτλ.
Όλα αυτά τα προεδρικά μέγαρα είναι λίγο πολύ, η ίδια ιδέα.
Στη Γερμανία, με συνόδευσαν 25 ΒMW μοτοσυκλέτες, με έβαλαν σε μια Μερσεντές-Μπενζ, με πόρτες που ζύγιζαν 3 τόνους, εξαιτίας της θωράκισής τους…
Τι καλό έχουν όλα αυτά;

Είναι μια ιστορία…
Είμαι ένας ταπεινός άνθρωπος, δέχομαι αυτό που έρχεται, τα καταφέρνω σ‘ αυτό, αλλά και πάλι…
Πρέπει να πω τι σκέφτομαι…
Δεν είναι έλλειψη πόρων.
Είναι έλλειψη διακυβέρνησης.
Οι κυβερνήσεις είναι απορροφημένες στο να κερδίσουν τις επόμενες εκλογές, με το ποιος θα γίνει ο νέος αρχηγός.
Μαχόμαστε για την εξουσία και ξεχνάμε το λαό και τα παγκόσμια προβλήματα.
Η κρίση δεν είναι περιβαντολογική.
Είναι πολιτική.
Ο πολιτισμός μας έχει φτάσει σε μια φάση όπου χρειαζόμαστε πλανητική ομοφωνία και εμείς ψάχνουμε μακριά απ’ αυτήν.
Είμαστε τυφλωμένοι απ’ το σοβινισμό και από τη δίψα για κυριαρχία, ειδικά τα κράτη με τη μεγαλύτερη ισχύ.
Αυτά έπρεπε να είναι το παράδειγμα!
Είναι ντροπή ότι για 25 χρόνια, από τη συμφωνία του Κιότο, ακόμα σέρνουμε τα πόδια μας για να πάρουμε βασικά μέτρα.
Είναι ντροπή!
Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ζώο που είναι ικανό να αυτοκαταστραφεί.
Αυτό το δίλημμα αντιμετωπίζουμε.
Ελπίζω μόνο να κάνω λάθος.

Η ανθρώπινη φύση είναι δομημένη με τέτοιο τρόπο που (κάποιος) καταλήγει να μάθει πολύ περισσότερα υποφέροντας, απ’ όσα ζώντας άνετα.
Αυτό δε σημαίνει πως προτείνω αναζήτηση του πόνου ή κάτι τέτοιο.
Αλλά αυτό είναι που θέλω, να κάνω τον κόσμο να καταλάβει:
Μπορείς πάντα ξανασηκωθείς. Αξίζει πάντα να ξαναρχίσεις απ’ την αρχή είτε μια είτε χίλιες φορές, όσο είσαι ζωντανός.
Αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα στη ζωή.
Με άλλα λόγια δεν έχεις ηττηθεί μέχρι να εγκαταλείψεις τον αγώνα.
Εγκαταλείπεις τον αγώνα, εγκαταλείποντας το όνειρο.
Παλεύοντας, έχοντας όνειρα, πέφτοντας στο έδαφος, αντιμετωπίζοντας την πραγματικότητα, αυτό δίνει νόημα στην ύπαρξη, στις ζωές που διανύουμε. Δεν μπορείς να ζήσεις μια ζωή υποθάλποντας μνησικακία.
Και δεν μπορείς να ζήσεις κάνοντας κύκλους.
Η θλίψη που γνώρισα στη ζωή, δεν θα ιαθεί ποτέ.
Κανένας δεν μπορεί να την πάρει πίσω.

Πρέπει να μάθεις να μαζεύεις τα κομμάτια σου και να συνεχίζεις με κατεύθυνση το μέλλον.
Αν σπαταλήσω χρόνο γλύφοντας τις πληγές μου, δεν προχωράω.
Βλέπω τη ζωή σαν ένα δρόμο που απλώνεται εμπρός μου.
Αυτό που μετράει είναι το αύριο.
Μου είπαν, με προειδοποίησαν, είναι ένα παλιό ρητό που λέει πως πρέπει να θυμάσαι το παρελθόν αλλιώς θα είσαι καταδικασμένος να το επαναλαμβάνεις. Ξέρω τι είναι οι άνθρωποι! Το μοναδικό ζώο που χτυπάει το δάκτυλό του 20 φορές στην ίδια πέτρα.
Κάθε γενιά μαθαίνει απ’ τη δική της εμπειρία, όχι απ αυτές των προηγούμενων. Δεν εξιδανικεύω την ανθρωπότητα. Τι θα μπορούσε να μάθει κάποιος από την εμπειρία κάποιου άλλου;

Μαθαίνουμε μόνο απ’ αυτά που περνάμε οι ίδιοι.
Τέλος πάντων (γελάει) αυτό είναι το όραμά μου για τη ζωή.
Δεν έχω κάποιους λογαριασμούς να ξοφλήσω.»
«Επίδομα χειρισμού σφραγίδας για τους υπαλλήλους του Δημοσίου ανακοίνωσε η Όλγα Γεροβασίλη.»
Από το «Βατράχι» κατευθείαν στον πάλαι ποτέ «έγκυρο» Βηματοδότη.
Πού …φίλησε το …Βατράχι και αντί για πρίγκιπας του βγήκε …τσίρκο! Τελικά ο χρόνος είναι μεγάλο τρολ.
Από ένα νευρικό, δημοσιογραφικό έντυπο-σπίρτο, ικανό να εξακριβώνει τα πάντα και να είναι αξιόπιστο και άμεσο, σε διαβρώνει ανεπανόρθωτα κάνοντάς σε μια χλαπάτσα και μισή.

Όλες αυτές οι εφημερίδες που αναδημοσίευσαν την «είδηση» (και όχι μόνο, υπάρχουν ΚΑΙ τα κανάλια) μου θυμίζουν ηλικιωμένο που υποφέρει πια από αρθριτικά, δυσκοιλιότητα, συχνοουρία και τελευταία έχει αρχίσει και η άνοια ή το αλτσχάιμερ.
Καταρρίπτουν μετά Βαΐων και κλάδων την πρώτη αρχή της δημοσιογραφίας!
Τριπλοτσεκάρισμα πριν δημοσιεύσεις ή πεις στον αέρα κάτι.
Και τώρα με το ίντερνετ είναι πανεύκολο. Διαβάζεις, ας πούμε, πως «Έρχεται μεγάλος σεισμός στις 6 Αυγούστου». Ε, αρκεί να το γκουγκλίσεις και βλέπεις πόσο γελοίο και πόσο …hoax είναι.
Έτσι απλά, το μπορεί ο καθένας, πόσο μάλλον …«έγκυροι» και … «έγκαιροι» (χαχα, παλιό σύνθημα του ΣΚΑΪ αν θυμάμαι καλά) δημοσιογράφοι (να το βάλω σε εισαγωγικά; μάλλον, ε;).

Και μάλιστα το λες με μαγκιά, ότι κυκλοφόρησε μια είδηση που ξεγέλασε τους πάντες εκτός από εμάς!
Αλλά πού να το αντιληφθούν αυτό όταν τους τυφλώνει η λύσσα να βρουν κάτι πιασάρικο, για να θάψουν τον αντίπαλο.
Ας πούμε τις αποφάσεις της δικαιοσύνης (τις γνωστές, για τη μη καταβολή μισθού που δεν αποτελεί βλαπτική πράξη απέναντι στον εργαζόμενο και την επίσχεση, ως τελευταία λύση του απλήρωτου εργαζόμενου που πλέον αποτελεί αιτία απόλυσης) μούγκα στη στρούγκα. Βέβαια! Τους βγάζει απ’ την άσχημη θέση να τις χρεωθούν οι ίδιοι. Όταν σε μελλοντικό …πενταπαράθυρο(!) πάνελ στην TV, θα αναδύεται για όποιο λόγο το θέμα, θα μπορούν να λένε, «μα ο ΣΥΡΙΖΑ το ψήφισε!»
Αν και απ’ ό,τι άκουσα ο Άδωνις Γεωργιάδης το επικρότησε ήδη, αλλά σιγά που θα το θυμάται κανένας όταν πει αυτή τη φράση σε πάνελ!
Εδώ έχει print screens από την είδηση που ανέβηκε στα «έγκυρα» site και που φυσικά κατέβηκε πολύ γρήγορα!
http://luben.tv/stream/122967

«Ποια είναι η μελαχρινή με το μαύρο φόρεμα που συνόδευε τον Τσίπρα στο Προεδρικό Μέγαρο;»
Τίτλος και πάλι σε «έγκυρες» διαδικτυακές «εφημερίδες».
Απορία καφενείου!
Μια λεζάντα που έπρεπε να μπει σε μια φωτογραφία, αν άξιζε τον κόπο να κοινοποιηθεί μια τέτοιου είδους φωτογραφία, γραμμένη κάπως έτσι:

«H κυρία Γιάννα Πεππέ που είναι επικεφαλής της γενικής γραμματείας του πρωθυπουργού, τον συνόδεψε στη δεξίωση του προέδρου της δημοκρατίας, για τα 43 χρόνια από την αποκατάσταση της δημοκρατίας, που πραγματοποιήθηκε στο προεδρικό μέγαρο» (ή και με πολύ λιγότερα λόγια, ποτέ δεν ήμουν καλός στις λεζάντες, είχα πάντα μια τάση να κάνω τη φωτογραφία να φαίνεται γελοιογραφία!)
Μια τέτοια, ταπεινή λεζάντα λοιπόν, έγινε πηχυαίος τίτλος!

Εδώ όμως ο «γελοιογράφος» αδυνατεί να βάλει λεζάντα… Από μόνη της η φωτογραφία παραπέμπει σε γελοιογραφία χωρίς λόγια… Όπως αυτές τις πολύ δύσκολες που έκανε ο Quino ή ο Βας-Βας Μητρόπουλος.

Ovi_greece_0717_038a.gif

Μπορώ όμως να … photoσοπίσω τι μου θυμίζουν οι δύο κύριοι που διακρίνονται καλά στη φωτογραφία. Σέβομαι την κυρία και δεν την σατιρίζω (θα …έρθει η ώρα της βέβαια!). Επίσης τι να σατιρίσεις για τον κύριο δεξιά. (Ακριβώς, δεξιά!)

Ovi_greece_0717_038b.gif

Δεν αντέχω στον πειρασμό! Άλλη μία και δίνω το λόγο μου γιατρέ, πως θα κρατηθώ και δεν θα γράψω τίποτα από κάτω!

Ovi_greece_0717_038c.gif

Βρείτε τις 7 διαφορές ανάμεσα στις 2 φωτογραφίες.
(Για την τελευταία λεζάντα βρίσκομαι μέσα απ’ το ψυχιατρείο! Ο γιατρός διέταξε τον εγκλεισμό μου, αλλά το διασκεδάζω!)

Ovi_greece_0717_038d.gif

Οι ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων δεν θέλουν παιδιά ΑμεΑ και το αίτημά τους επιστρέφεται ως απαράδεκτο από το Υπουργείο Παιδείας.
Να το κοιτάξουν. Νομίζω πως και οι ίδιοι χρειάζονται βοήθεια ως …ΑμεΑ…

Αυτό, λέει η άλλη, είναι μοντελάκι Κριστιάν Ντελόρ. 
Αυτά είναι! 
Η πλήρης ταύτιση της πολιτικής με τη μόδα!

Προστάτης του όπλου των Διαβιβάσεων ανακηρύχτηκε, σύμφωνα με ανάρτηση του kranos.gr, ο Αγιορείτης νέος Άγιος της Εκκλησίας Γέροντας Παΐσιος (κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης-ναι, ο ίδιος με τα ευλογημένα κάστανα!).
Η απόφαση αυτή ελήφθη από τον κύριο Διογένη Καμένο – ωχ, λάθος ο Διογένης ήταν γελοιογράφος στην «Ε» εδώ μιλάμε για τον υπουργό Πάνο Καμένο, (name and thing-όνομα και πράγμα!), λόγω της ειδικότητας του Αγίου ως διαβιβαστή κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, την περίοδο του εμφυλίου πολέμου.
Έτσι πλέον μετά την Αεροπορία Στρατού και το Πυροβολικό, τον προφήτη Ηλία και την Αγία Βαρβάρα αντίστοιχα, και το όπλο των Διαβιβάσεων απόκτησε τον δικό του προστάτη.

Και μετά καλείσαι να γράψεις κάτι που να κάνει τον άλλον να εντυπωσιαστεί και να πει, πώς το σκέφτηκε ο πούστης αυτό;
Μας δουλεύουνε πατριώτη, διαβάζω τις ειδήσεις και μετά ψάχνω κάνα τέταρτο για την κάθε μια για να διαπιστώσω ΑΝ είναι troll!!!

Απίστευτο κακό. Δεν πιστεύεις στα μάτια σου και τ’ αφτιά σου δηλαδή.
Μένεις ενεός. Χαζεύεις. Δεν ξέρεις πού να κρυφτείς.
Δεν υπάρχουν λέξεις…
Τι πρέπει να γίνει για να σταματήσει αυτό;
Χάνεται-απάγεται, ας πούμε, ένα παιδάκι στη δύση και ξεσηκώνονται από την Ίντερπολ μέχρι το FBI κι από τη μία άκρη του κόσμου μέχρι την άλλη.
Και σωστά βέβαια.
Πεθαίνουν σωρηδόν αυτά τα παιδιά (και όχι μόνο φυσικά) κι απλώς είναι Τετάρτη, 26/07/2017…
http://www.dailymail.co.uk/news/article-4732300/Pregnant-women-children-dead-migrants-dinghy.html

«Αν διευθύνουν οι ανίκανοι, τότε φταίνε οι ικανοί»
Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ.
Δεν το είπε τώρα. Το έχει πει, νομίζω, απ’ το Μάιο.
Το είδα σε ανάρτηση ενός φίλου στο Facebook.
Τι να σχολιάσεις;
Τρίχες κατσαρές;
Δηλαδή οι ικανοί είναι που εκλέγουν τους ανίκανους;
Οι ανίκανοι είναι οι μόνοι που δέχονται να κάνουν αυτή τη …δουλειά;
Γιατί άραγε; Μήπως το «παιχνίδι» της «διεύθυνσης» (φαντάζομαι εννοεί κυβερνούν μάλλον) δεν είναι θέμα ανικανότητας ή ικανότητας αλλά στησίματος κανονικού από κάποιους υπερβολικά ικανότερους όλων;

Στο να βρίσκουν τρόπους να βάλουν στο χέρι περισσότερα μπικικίνια εννοώ. Γιατί αν είσαι ικανός και το μόνο που σκέφτεσαι είναι πώς θα κάνεις περιουσία σε βάρος όλων των υπολοίπων, μια χαρά σου κάνουν οι «ανίκανοι» αφού τους έχεις υποχείριά σου.
Απλό δεν είναι; Και βάζεις και όλους τους υπόλοιπους που είναι το μεγάλο κοινό να ψηφίσει αυτό που θέλεις εσύ. Αναγκαστικά.
Αν δεν υπάρχει κάποιος που να κρίνεις ότι μπορεί να κυβερνήσει απ’ τους υποψήφιους όλων των κομμάτων, αυτό τι σε κάνει; Ικανό ή ανίκανο;

Κι όταν το σύστημα που παίζει στις εκλογές σου λέει πως αν δεν πας να ψηφίσεις, στην ουσία ψηφίζεις αυτόν που είναι πρώτος;
Τι κάνεις; Πας ή δεν πας.
Κι είσαι ανίκανος ή ικανός;
Να μπορούσα να τη ρωτήσω ρε γαμώτο.
Λέω εγώ τώρα ο αδαής περί όλων αυτών.
Το ξαναδιάβασα όλο το προηγούμενο.
Νομίζω πως οι περισσότεροι θα με χαρακτηρίσουν συνωμοσιολόγο.
Μπορεί και να είμαι, ποιος ξέρει.

Η εθνική νέων στο μπάσκετ κατέκτησε το πανευρωπαϊκό κερδίζοντας το Ισραήλ (αυτό με το πανευρωπαϊκό και το Ισραήλ, όπως και στη Γιουροβίζιον, δεν το έχω καταλάβει ποτέ, τέλος πάντων).
Τον αγώνα τον είχε μόνο ένα συνδρομητικό, ιδιωτικό κανάλι.
Ε, ρε ιδιωτική πρωτοβουλία που μας χρειάζεται…
Γι’ αυτό φαίνεται, ο Τσίπρας φωτογραφήθηκε με τη φανέλα της εθνικής που έγραφε επάνω την τράπεζα που είναι χορηγός της ομάδας.

Ovi_greece_0717_038e.gif

Ο Γίγας της Κυψέλης. Σαν την παλιά, καλή (μπρρρρ) ελληνική ταινία…
(Μα είναι δυνατόν; Μας κλέβουν τη μπουκιά απ το στόμα.
Ημών που προσπαθούμε να βγάλουμε λίγο γέλιο, λέω!)

Επίσης μας απασχολεί το εξής:
Το σημερινό Quiz!
Γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης ΔΕΝ πήγε στο γάμο του Κώστα Μπακογίαννη και της Σίας Κοσιώνη;
Υπάρχει μεγάλος αναβρασμός στο Σόι. Και στη …Σία.
(Μεταξύ μας ψάχνω κι εγώ την απάντηση, αλλά δεν παίζει τίποτα. Άλλωστε το quiz είναι απ’ το Al tsantiri, κλεψιμέϊκο, θα περιμένω να δώσουν την απάντηση για αυτή η σημαντικής σημασίας ενέργεια εκ μέρους του μυστηριώδους αρχηγού της αντιπολιτεύσεως οι «δημοσιογράφοι» του tsantiriou ή άλλων ΣΥΡΙΖΟSITE.
BTW. Να μην μπορεί αυτό το παλικάρι, o Κυριάκος, όχι ο Μπακογιάννης, να σταυρώσει ΜΙΑ φωτογραφία που να μην είναι κάπως! Μα ούτε ΜΙΑ;

Μην το ξεχάσω, η απάντηση του περασμένου quiz, για όσους απέτυχαν στις εξετάσεις και θα δώσουν πάλι το Σεπτέμβριο, μη μείνουν και με την απορία οι άνθρωποι, είναι Παύλος Πολάκης. Αυτός ο …μπαρουτοκαπνισμένος μπαλοθιάρης (τι απίστευτα απαίσιο «έθιμο») απ’ την Κρήτη ήταν, όμως επίσης ήταν καιο πρώτος μαθητής και φοιτητής.

Ο κυριούλα που πούλαγε καλαμπόκια χωρίς άδεια, στην ψειρού, ο Μαντέλης (του Σημίτη παιδιά και βρομάάάάει) με αναστολή, στην Ψαρού.
Τι ψειρού, τι Ψαρού, ένα τσιγάρο βρόμας.
Τελικά η δικαιοσύνη είναι όντως τυφλή…

Ο Πανιώνιος ταξίδεψε για να παίξει με τη Μακάμπι, στο Ισραήλ, χωρίς τους Ιρανούς παίκτες του Μασούντ και Χατζισαφί. Αυτό συνέβη γιατί στο διαβατήριο κάθε Ιρανού πολίτη επισημαίνεται ότι απαγορεύεται το ταξίδι στα «παλαιστινιακά εδάφη». Έτσι ακριβώς αναφέρεται η περιοχή και όχι Ισραήλ, αφού ως κράτος δεν αναγνωρίζεται από την Κυβέρνηση του Ιράν σήμερα. Και οι Ιρανοί που ταξιδεύουν στο Ισραήλ, δεν έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν στο Ιράν.
Για την ιστορία ο Πανιώνιος έχασε 1-0.
Εν έτι 2017, οι χώρες μπερδεύουν τα μπρόκολα με τις …αφίσες της Μαντόνα (για να μην πω το γνωστό, την …μπούτσα με τη βούρτσα και μας μαζέψει κάνα ΕΣΡ!)

Όμως, παρ’ όλα αυτά, η είδηση δεν είναι ότι οι Ιρανοί όταν ταξιδεύουν στο Ισραήλ δεν ξαναμπαίνουν στη χώρα τους. Ούτε ότι ο Πανιώνιος έχασε. Η είδηση είναι πως υπάρχουν Ιρανοί ποδοσφαιριστές!

Ovi_greece_0717_038f.gif

Δε νομίζω πως χρειάζεται λεζάντα… Απλά να πω πως ο τζίρος της βραδιάς άγγιξε τα 1,6 εκ € με έσοδα από ΦΠΑ 385.000€.
Για όσους έχουν νοσηρή περιέργεια.
https://www.youtube.com/watch?v=CBqPcZVoSCY

«H κυβέρνηση κάνει ό,τι περνά από το χέρι της, για να υλοποιήσει – και μάλιστα με το παραπάνω – το αντιλαϊκό της έργο, που έχει δεσμευτεί να εφαρμόσει. Αυτό είναι, σε ελεύθερη μετάφραση, το μήνυμα που προσπαθεί να στείλει ο πρωθυπουργός απαντώντας έμπρακτα – με τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που αποφασίζει η κυβέρνησή του και ανακοινώνουν σχεδόν κάθε μέρα οι αρμόδιοι υπουργοί – σε όσους τον κατηγορούν ότι έχει οδηγήσει τη χώρα σε «ακυβερνησία». Ιδιαίτερα πλούσιο είναι το έργο που «παράγει» – από τις αρχές του β` δεκαήμερου του Ιουλίου – η κυβέρνηση, στην κατεύθυνση της επιβολής των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων που αξιώνει το μεγάλο κεφάλαιο, επιταχύνοντας τους ρυθμούς ξεπουλήματος της περιουσίας που έχει απομείνει στο δημόσιο και υπάρχει σχετικό ενδιαφέρον από το ιδιωτικό κεφάλαιο.»
Σημερινή είδηση;

Μπα, είναι από τις 29/07/2001, δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη».
Απλά έχουν απαλειφθεί το όνομα του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης (Σημίτης-ΠΑΣΟΚ, για όποιον δε θυμάται).
Ανατριχιαστικά ίδια τα πράγματα είτε με μνημόνιο είτε με Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης που καλείται να εφαρμόσει η τότε κυβέρνηση (και που επίσης έχει απαλειφθεί απ’ το κείμενο, για να μην προδοθεί η «αρχαιότητά» του).

Γιώργος Καλατζής

******************************************

Αυτές τις μέρες κυκλοφόρησε και το βιβλιο του Γιώργου Καλατζή: “A family Story 1924-1967» που μπορείτε να το βρείτε, ΕΔΩ!

Ovi_greece_0717_016c.gifΜένοντας ορφανός στα …56 μου, αναγκάστηκα να κάνω μια εκκαθάριση των πραγμάτων που υπήρχαν, στο πατρικό μου σπίτι. Ανακάλυψα έτσι διάφορα ντοκουμέντα που, αν το σκεφτόσουν δεύτερη φορά, βάζοντάς τα στην άκρη για φύλαγμα, σίγουρα θα τα ξεφορτωνόσουν! Γιατί να φυλάξεις για 57 χρόνια ένα εισιτήριο τρένου που έβγαλες για να πας από το Παρίσι στη Μπολόνια; Τι να το κάνεις; Έχει καμιά αξία; Τελικά αποδεικνύεται πως έχει. Ένα τέτοιο ντοκουμέντο, που είναι ασήμαντο τη στιγμή που το χρησιμοποιείς, μισό αιώνα αργότερα έχει αποκτήσει ένα όμορφο μυστήριο, μια θεσπέσια γυαλάδα, καθώς κάνει να αναβλύζουν εικόνες απ’ τα παλιά, ήχοι ξεχασμένοι, που μπορεί να μην υπ άρχουν πια, αρώματα εποχής που είναι παρελθόν. Όλα αυτά τα αναμνηστικά, μαζί με τις φωτογραφίες των ανθρώπων που τους αφορούν, σχημάτισαν μιαν ιστορία που νομίζω πως έχει ενδιαφέρον. Γιατί αν, παράλληλα με τη φωτογραφία της οικογένειάς μου παίξετε παζλ με τις «άχρηστες» πληροφορίες που περιέχονται στο κείμενο, θα εμφανιστεί μπροστά σας και μια διαφορετική, παγκόσμια φωτογραφία της περιόδου από το 1924 ως το 1967. Καλό παιχνίδι!
– Γιώργος Καλατζής

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s