Κλιματιστικό και παραγωγικότητα

Σήμερα έχει χτυπήσει τους σαράντα και μέσα στο αυτοκίνητο τους πενήντα. Τις τελευταίες δυο μέρες με το που μπήκα στο σπίτι έτρεξα στο ντουζ και υπήρξαν πολλές φόρες μέσα στην ημέρα που ευχήθηκα να υπήρχε κι ένα ντουζ στο γραφείο. Να, πάνω από την καρέκλα μου.

“Δεν σας βλέπω καλά κύριε Νάσο.”
“Μμμμμμμ…”
“Σας χτύπησε η ζέστη;”
“Αλύπητα.”
“Αργήσατε και να ‘ρθετε σήμερα,” παρατηρητική η Βάσω.
“Είχα πάει στον οδοντίατρο.”
“Ωχ, καύσωνας και οδοντίατρος, δεν πάνε καθόλου μαζί.”
“Λες να το είχε προγραμματίσει ο καύσωνας; Γιατί ο οδοντίατρος το είχε κανονίσει εδώ κι ένα μήνα.”
“Χιχιχιχιχιχι!” Χαμογελάκι. “Είστε εκνευρισμένος κύριε Νάσο.”

Δεν απάντησα. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν απαντάς, απλά κάνεις μορφασμό πόνου και πόνου και προχωράς προς το γραφείο σου με την ευχή να δουλεύει το κλιματιστικό στους -25 κατάψυξη.

Ovi_greece_0717_023a.gif“Πονάτε κύριε Νάσο;”
“Μμμμμμμ…” Αφήνω να μου ξεφύγει αποφασισμένος να μην ανοίξω το στόμα μου μέχρι να μπω στο γραφείο μου.
“Σήμερα είπαν ότι θα φτάσει τους 42, ξέρετε.”
“Να βγούμε να τηγανίσουμε αυγά στην αυλή.” Το άνοιξα γαμώτο, το άνοιξα. Σε κακό θα μου βγει.
“Έτσι λέει και ο Πάνος.” την κοίταξα αγνοώντας ποιος είναι ο Πάνος. “Ο άντρας μου, καλέ.”
“Αχα,” κουνάω το κεφάλι μου.
“Ο Πάνος δουλεύει σε μια εταιρία που φτιάχνουν και κλιματιστικά.”
“Και τι λέει;”
“Ότι σήμερα θα ξεσκιστούν πάλι.”
“Στις πωλήσεις;”
“Ποιος έχει λεφτά να αγοράσει σήμερα κύριε Νάσο μου; Στις επισκευές.” Έχω φτάσει στην πόρτα και βλέποντας ότι υπάρχει ακόμα σκοτάδι, ψηλαφίζω τον τοίχο και ανάβω ταυτόχρονα κλιματιστικό και φώτα, πριν μπω μέσα.
“Επισκευές;”
“Ναι κύριε Νάσο μου. Δεν ξέρετε πόσο ευαίσθητα είναι αυτά τα μηχανήματα.”
“Ο Πάνος όμως ξέρει.” Ρωτάω χωρίς να την κοιτάξω προσπαθώντας να καταλάβω αν το κλιματιστικό δουλεύει ή όχι.
“Εμ, δουλειά του είναι.”
‘Είναι καλός στη δουλειά του Βάσω;”
“Μα φυσικά κύριε Νάσο,” απαντάει η Βάσω με την προσβεβλημένη φωνή της.
“Ωραία, γιατί μπορεί να τον χρειαστούμε.” Το κλιματιστικό δεν έχει ξεκινήσει ακόμα.
“Α, δεν φταίει το κλιματιστικό.” Η Βάσω κοιτάει το πάτωμα κι αυτό δεν είναι καλό νέο.
“Φαντάζομαι φταίει ο Δίας,” απαντάω εκνευρισμένος.
“Όχι ακριβώς. Ο Κύριος Πέτρος.” Όπου κύριος Πέτρος ο ιδιοκτήτης και γενικός διευθυντής και ότι άλλο τίτλο μπορείτε να φανταστείτε. Αρχιβασανιστής, δουλέμπορος και πολλά άλλα.
“Και τι δουλειά έχει ο κύριος Πέτρος με το κλιματιστικό στο γραφείο μου ρε Βάσω;”
“Με όλα τα κλιματιστικά σε όλα τα γραφεία, κύριε Νάσο.”
“Ορίστε;”
“Ο κύριος Πέτρος είπε ότι τα κλιματιστικά θα δουλεύουν δυο ώρες και μετά θα σταματάνε για τρεις και θα ξαναρχίζουν μετά για άλλες δυο ώρες και μετά …σχολάσαμε. Έτσι είπε.”
“Το άκουσες με τα αυτιά σου;”
“Με τα αυτιά μου κύριε Νάσο και το είπε στις οκτώ το πρωί.”
“Ο κύριος Πέτρος στις οκτώ το πρωί; Με τόσους φούρνους γκρεμισμένους να δούμε τι ψωμί θα φάνε οι Αθηναίοι σήμερα.”
“Ο κύριος Πέτρος ότι το κάνουμε για το καλό όλων μας.”
“Μπα; Έτσι είπε ο κύριος Πέτρος;”
“Το έχει πει και ο Πάνος, κύριε Νάσο και ο Πάνος ξέρει από αυτά.”
“Τι είπε ο κύριος Πέτρος ρε Βάσω που συμφωνεί μαζί του και ο Πάνος;” “Ότι με την υπερβολική χρήση των κλιματιστικών πέφτει το δίκτυο και μετά έχουμε διακοπές ρεύματος.”
“Και είπε ο Πάνος ότι θα σώσουμε το ρεύμα άμα δεν έχει κλιματιστικό το γραφείο μου;”
Η Βάσω με κοιτάει χωρίς να λέει τίποτα.
“Και δεν μου λες ρε Βάσω, τώρα τι κάνουμε;”
“Περιμένουμε κύριε Νάσο μου.”
“Το πλοίο της γραμμής ρε Βάσω;”
“Κύριε Νάσο, είσαστε εριστικός, σας έχει πειράξει ο καύσωνας.”
“Ο εξωτερικός ή ο εσωτερικός καύσωνας Βάσω;”

Η Βάσω δεν πρόλαβε να μου απαντήσει γιατί εγώ είχα ήδη αναχωρήσει για το γραφείο του κυρίου Πέτρου.
Η Κατερίνα, η γραμματέας του κυρίου Πέτρου στο γραφείο της με ανεμιστηράκι χειρός στο ένα χέρι και και βεντάλια στο άλλο.

“Μέσα είναι, Κατερίνα;”
“Καλής σας μέρα κύριε Νάσο.” Υπηρεσιακή η Κατερίνα αλλά εγώ είμαι από τους παλαιότερους πια σε αυτά τα κτίρια, σχεδόν συνομήλικος με τα τούβλα και μυστικοσύμβουλος, υποτίθεται, του κυρίου Πέτρου.
“Μέσα είναι;” Εγώ επιμένω χωρίς καλημέρες.
“Έχει πολύ ζέστη σήμερα κύριε Νάσο,” συνεχίζει η Κατερίνα.
“Και που να δεις πόσο κοχλάζει εδώ μέσα,” της απαντάω δείχνοντας το κεφάλι μου.
Η Κατερίνα δεν απαντάει.
“Τι κάνει ρε Κατερίνα; Που είναι;”
“Πήγε στο σπίτι του, κύριε Νάσο,” απαντάει η Κατερίνα όσο πιο σιγά γίνεται, ίσα που την ακούω.

Γιατί δεν νιώθω καμία απολύτως έκπληξη;
“Σου άφησε καμία οδηγία;”
“Καμιά,” ξαναψυθιρίζει η Κατερίνα.
“Πάρε τηλέφωνο κάτω και πες στους ψυκτικούς να ανοίξουν όλα τα κλιματιστικά τώρα αμέσως.
“Μα……”
“Χωρίς μα-ξεμα. Κι αν πάρει τηλέφωνο ο κύριος Πέτρος πες του ότι εγώ έδωσα την εντολή γιατί παρατήρησα ότι έπεσε η παραγωγικότητα. Αυτό θα φτάνει για να καταπραΰνει όλες του οι περιβαλλοντολογικές ανησυχίες.”

Kαι γελώντας η Κατερίνα σήκωσε το ακουστικό κι εγώ έφυγα για το γραφείο μου μπας και δουλέψω κανένα δίωρο σήμερα.

Θόδωρος Νάσος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s