Η σέλφι του διαδηλωτή

Οι Φινλανδοί, παρ’ όλη τη φήμη των εξελιγμένων τεχνολογικά και πρώτοι στο ντιζάιν, στην καθημερινότητά τους αυτή η ηλεκτρονική εξέλιξη περιορίζεται στο Lumia και τώρα τελευταία στα iPhone – που είναι πανάκριβα μιας και στη Φινλανδία απαγορεύεται αυτό το …επιδότηση από την τηλεφωνική εταιρία ή το πληρώνεις με τον λογαριασμό σου – και τα iPad για τους πιο μοντέρνους. Αλλά κι αυτά αν δεν είναι κολλημένα στο φατσοβιβλίο εξυπηρετούν μόνο για να βλέπουν ταινίες από το Netflix ακόμα και στο λεωφορείο ή το τραμ.

Φλεβάρης του 2005, νομίζω, κι εγώ στο τραμ, διαβάζω το βιβλίο μου τελείως απορροφημένος. Αλλά δεν ήταν “χάρτινο” το βιβλίο, “φυσικό», αλλά σε ηλεκτρονική μορφή και το διάβαζα σε τότε νεοαποκτημένο Ebook Reader. Έτυχε κάποιος να με πάρει τηλέφωνο κι έτσι για λίγα λεπτά σταμάτησα το διάβασμα, συνομίλησα με κάποιον στα αγγλικά και μόλις τελείωσα ξαναγύρισα στο βιβλίο μου. Το ηλεκτρονικό μου βιβλίο, στο ηλεκτρονικό μου Ebook Reader. Έξω από το τραμ χαμός, χιονοθύελλα, θερμοκρασία κάτω από τους -20 κι εγώ χαμένος στην ιστορία που διάβαζα, μέχρι …Μέχρι που μια χερούκλα έδωσε μια στο Ebook Reader και βρέθηκε αυτό στο πάτωμα του τραμ κι εγώ όρθιος, έκπληκτος και ξαφνιασμένος. Και είχε και συνέχεια, ένας τυπάς γύρω στα σαράντα και βάλε, σε έξαλλη κατάσταση, ούρλιαζε φτύνοντας την κάθε λέξη στο πρόσωπό μου, φυσικά στα Φινλανδικά, κάτι που δεν υπήρχε καμιά πιθανότητα να καταλάβω.

Η κατάσταση κλιμακώθηκε γρήγορα και παρ’ όλο ότι εγώ είχα μείνει ακίνητος προσπαθώντας να καταλάβω τι συμβαίνει και γιατί τέλος πάντων αυτός ο άγνωστος για μένα τυπάς μου είχε επιτεθεί, οι Φινλανδοί συνεπιβάτες αντιδράσανε τελείως …φινλανδικά, που σημαίνει ότι ενημέρωσαν τον οδηγό που σταμάτησε το τραμ και ήρθε στο σημείο που στεκόμασταν με σκοπό να μας πετάξει και τους δυο έξω από το τραμ αδιαφορώντας για το τι συνέβη. Τελείως Φινλανδικά αυτά.

Ευτυχώς και για καλή μου τύχη – γιατί με έβλεπα στη χιονοθύελλα να ψάχνω μεταφορικό μέσο – ένας καλός κύριος, μεγάλης ηλικίας και με εμφανές κύρος, κάτι είπε στον οδηγό και μάλιστα με μια ματιά έκανε τον τυπά που μου είχε επιτεθεί να βγει από το τραμ χωρίς να πει άλλη κουβέντα και …συνεχίσαμε σαν να μην συνέβη τίποτα. Εγώ μάζεψα από το πάτωμα το Ebook Reader, έλεγξα ότι όλα καλά, πήρα βαθιά ανάσα και φυσικά ρώτησα τον κύριο που εμφανώς μιλούσε αγγλικά …τι συνέβη.

Ο άνθρωπος μου είπε το ρεζουμέ και το ρεζουμέ ήταν ότι ο τύπος είχε νευριάσει γιατί εγώ ο …ξένος, είχα ένα τέτοιο γκάτζετ που αυτός δεν μπορούσε να αγοράσει και πού βρήκα τα λεφτά, σίγουρος ότι ζω με επιδοτήσεις που αυτός πληρώνει με την σκληρή δουλειά του ενώ εγώ τεμπελιάζω και ξοδεύω τα δικά του λεφτά σε ανόητα παιχνίδια. Στο μυαλό του, όλα αυτά, όχι μόνο του έδιναν το δικαίωμα να βιαιοπραγήσει αλλά και το δικαίωμα να σπάσει το γκάτζετ μιας και αφού εκείνος το …πλήρωνε μέσω των επιδοτήσεων που έπαιρνα εγώ ο ξένος ο τεμπέλης, ήταν …δικό του. Ακούγοντας τώρα όλα αυτά και σχεδόν τρέμοντας από το σοκ, έδειξα στον άνθρωπο την μαγνητική κάρτα που αποδείκνυε ότι δεν ζω από επιδοτήσεις αλλά δουλεύω για μεγάλη και γνωστή εταιρία.

Χαζομάρα θα μου πείτε, αλλά κάτι τέτοιες στιγμές νιώθεις τόσο χαμένος και σοκαρισμένος που πιάνεσαι από ότι να ‘ναι. Εκείνος χαμογέλασε και μου έκανε νόημα ότι δεν έχει σημασία και κάπως έτσι, τελείως Φινλανδικά, τελείωσε αυτή η συζήτηση. Μάλλον είχε χρησιμοποιήσει όλες τις λέξεις που του αναλογούσαν για τον μήνα.

Τώρα για σκεφτείτε το λιγάκι και μην νομίζετε ότι αυτό ήταν εξαίρεση, εξαίρεση πιθανώς να ήταν η πράξη βίας που το συνόδευσε αλλά πόσοι Φινλανδοί έχουν σκεφτεί, με ποιο δικαίωμα αυτός ο ξένος έχει iPhone ή το καινούργιο Lumia, για παράδειγμα. Που βρήκε τα λεφτά αυτός που ζει από επιδόματα που πληρώνω εγώ με τη δουλειά μου; Πόσο πιο πολύ το ακούσατε εσείς στην Ελλάδα όταν είδατε πρόσφυγες να βγαίνουν από πλαστικές βάρκες με κόκκινα σωσίβια και να ψάχνουν …φορτιστή για να φορτίσουν το iPhone τους και να πάρουν τους δικούς τους που έμειναν πίσω για να τους πουν ότι είναι καλά; Πόσες φορές το κάνατε εσείς οι ίδιοι;

Από το μυαλό του συγκεκριμένου Φιλανδού δεν πέρασε ούτε για μια στιγμή η σκέψη ότι εγώ μπορεί να είχα δουλειά και μάλιστα δουλειά που όχι μόνο να μου επιτρέπει να πάρω αυτό το γκάτζετ αλλά μια δουλειά που να με αμοίβει πολύ καλύτερα από την δική του. Τι λέω, τώρα, εδώ πολλές φόρες και μάλιστα δημόσιοι οργανισμοί αμφισβήτησαν αν εγώ ο ξένος έχω πραγματικά το πτυχίο που δηλώνω παρ΄ όλο ότι ήταν στα χαρτιά μου βεβαίωση και αναγνώριση Φιλανδικού πανεπιστημίου.

Ovi_greece_0717_017a.gifΑλλά ξέφυγα και δεν ήταν αυτός ο λόγος που έγραψα για αυτό που μου συνέβη στο τραμ στο Ελσίνκι. Αυτό που μου έφερε εκείνη την εικόνα ήταν οι επικεφαλίδες των εφημερίδων, πολλών σάιτ και πάρα πολλών μπλογκ τις τελευταίες μέρες σε αναφορά για τις διαδηλώσεις στο Αμβούργο και μάλιστα πάντα συνοδευμένες από δηλώσεις πολιτικών επίπεδου Γιούνκερ και Μέρκελ. Αν προσέξατε, ενώ άρθρα για τα αιτήματα των διαδηλωτών σπανίζουν, αυτό που κυριαρχεί παντού είναι η φωτογραφία νεαρού που βγάζει …σέλφι με τις φωτιές από πίσω του και παντού κυριαρχεί η λεζάντα: αναρχικός/αντιεξουσιαστής με iPhone. Λες και το iPhone έχει κατοχυρωθεί σε μια συγκεκριμένη οικονομική κοινωνική ομάδα και η αγορά του από όποιον άλλον είναι παράνομη και τιμωρήσιμη.

Δηλαδή πώς φαντάζονται τον διαδηλωτή οι κύριοι των εντύπων και ηλεκτρονικών ΜΜΕ; Ρακένδυτο, αμόρφωτο και ναρκομανή ή αλκοολικό; Την ίδια εικόνα δεν έχουν και για τον άστεγο; Κι αν έχει iPhone τότε αυτός δεν είναι αναρχικός αλλά (το έχει μάλιστα προβάλει ο Αμερικάνος Τράμπας) έμμισθος και “επαγγελματίας” διαδηλωτής που τον πληρώνει ο …Σώρος. Έτσι δεν γίνεται και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια; Αποκλείεται κάποιος να θέλει να διαδηλώσει αν δεν είναι επαγγελματίας διαδηλωτής και έμμισθος του Τσίπρα.

Άρα σύμφωνα με αυτή τη λογική, εγώ το καλό που μου θέλω είναι να μένω στο σπίτι μου, δίπλα στη φωτιά, με παντόφλες και τίλιο και να κουνάω κανένα πλαστικό σημαιάκι με την φάτσα του Κούλη γιατί δεν εκπροσωπώ τις …προδιαγραφές για διαδηλωτής. Έτσι με φαντάζεστε; Άλλα κι όσοι δεν με φαντάζεστε έτσι πάλι έχετε έτοιμη την ετικέτα για το κούτελο. Παιδιαρίζει, παλιμπαιδίζει, είναι ανώριμος.

Όσο μεγαλώνω, και τώρα πια έχω πιάσει την τρίτη ηλικία, βλέπω όλο και πιο συχνά και μάλιστα πολλές φορές με θύμα τον ίδιο τον εαυτό μου πόσο κακό για την κοινωνία μας είναι αυτό το καρκίνωμα με τα στερεότυπα. Και κύριοι πολιτικοί, ΜΜΕ και γενικά “ώριμοι” μην νομίσετε ότι με το να “απομυθοποιείτε” τον αναρχικό του Αμβούργου τον ευτελίζετε και θα τον νικήσετε, αυτό που δείχνετε είναι πόσο πολύ τον φοβάστε.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s