Σοβαρά τώρα, βιβλίο παραλίας;

Πριν από μερικά χρόνια, ένα σαββατοκύριακο του Αυγούστου, βρισκόμουν στην παραλία διαβάζοντας. Ο ήλιος έκαιγε, κύματα χτυπούσαν κάτι βράχια και όλος μου ο προγραμματισμός ήταν περιορισμένος στο τι θα φάω και αν θα πάω μέχρι το περίπτερο για να πάρω αναψυκτικό ή παγωτό. Δίπλα μου ζευγάρι νεαρό, που αφού έχουν πυρώσει κι από τις δυο πλευρές ετοιμάζονται για βουτιά όταν ο νεαρός την στιγμή που σηκώνεται κοιτάζει το εξώφυλλο του βιβλίου που διαβάζω και σηκώνοντας επιδεικτικά το φρύδι με ρωτάει: «καλά σοβαρά τώρα, αυτό το βιβλίο διαβάζετε στην παραλία;»

Τι διάβαζα; Ένα βιβλίο για την γλωσσολογία της Whorfian. Τώρα για εσάς που αναρωτιέστε τι είναι αυτό, όχι δεν τρώγεται. Είναι η ιδέα ότι όταν μιλάμε και αυτό που λέμε, πολλές φορές επηρεάζει τις σκέψεις μας. Και για σκεφτείτε το λιγάκι, ήταν οι αρχαίοι μας πρόγονοι που το σκέφτηκαν πρώτοι όταν μιλούσαν για τη γλώσσα που προτρέχει του μυαλού.

Ovi_greece_0717_012c.gifΤο θέμα το βρήκα πολύ ενδιαφέρον από την αρχή που έπεσα επάνω του πριν από αρκετούς μήνες και μάλιστα έπεσα επάνω του από ατύχημα, διαβάζοντας κάτι τελείως άσχετο. Η δε μεγάλη μου έκπληξη ήταν το πόσο πλούσια βιβλιογραφία υπάρχει σχετικά με το θέμα. Το τρελό όμως στη συγκεκριμένη ιστορία ήταν ότι έχοντας διαβάσει άλλα δυο βιβλία για το θέμα, αυτό το τρίτο το είχα βρει βαρετό και μάλιστα λίγο πριν μου μιλήσει ο νεαρός σκεφτόμουνα σοβαρά αν υπήρχε λόγος να το συνεχίσω.

Αλλά εδώ ακριβώς είναι το θέμα. Τι διαβάζουμε στην περίοδο των διακοπών; Τι βιβλίο κρατάμε όταν πηγαίνουμε στην παραλία; Πρέπει ντε και καλά να είναι ευχάριστο, χαλαρό, απαραίτητα αστυνομικό ή ρομαντικό; Με ή χωρίς φαντάσματα και σίγουρα με διαστημόπλοια; Η γλωσσολογία ή ακόμα χειροτέρα η ανθρωπολογία απορρίπτονται; Και τι γίνεται με τη θεωρητική φυσική ή την κβαντική θεωρία; Αυτά απαιτούν σκοτεινά δωμάτια και λευκό φως από προβολέα; Ποτέ με ήλιο; Και τελικά ποιος ορίζει ποια είναι τα καλοκαιρινά βιβλία;

Δηλαδή πρέπει ντε και καλά να διαβάσω το Hunger Games ή τις δεν ξέρω πόσες αποχρώσεις αυτού του γκρι για να θεωρηθεί η παρουσία μου στην παραλία αξιοπρεπής; Πριν από μερικά χρόνια σε μια παραλία συνάντησα μια γυναίκα που διάβαζε το Darkness Visible του William Styron και μόνο που δεν την αγκάλιασα και να ξεφτιλιστούμε ομαδικά. Το ίδιο καλοκαίρι εγώ πέρασα μια υπέροχη εβδομάδα διαβάζοντας στην παραλία, μάλιστα με την άμμο στα δάχτυλα των ποδιών μου, το «η Άνοδος και η Πτώση του Ναζισμού στη Γερμανία».

Οπότε τι είναι αυτό που κάνει κάποια βιβλία κατάλληλα για το καλοκαίρι και κάποια όχι; Δεν είναι θέμα προσωπικής διάθεσης και αισθητικής; Μήπως τελικά ακόμα και η διασκέδαση της ανάγνωσης το καλοκαίρι δεν είναι πια μια καθαρά προσωπική επιλογή αλλά στο γενικότερο «μου αρέσει» του Facebook;

Θόδωρος Νάσος

********************************************

To κείμενο του Θόδωρου Νάσου,
συμπεριλαμβάνεται στο έβδομο τεύχος του ArsOvi
που μπορείτε να βρείτε, πάντα ΔΩΡΕΑΝ, ΕΔΩ!

Ovi_greece_0717_007a

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s