Ο μοναχός ταξιδιώτης

Πόσα χιλιόμετρα περπάτησες; Πρόσεξες το πώς εξαφανίζεται ο χρόνος σ’ αυτήν την κούρσα; Σταμάτησες ποτέ σου ν’ αναρωτηθείς, ποιος στ’ αλήθεια είσαι; Είναι άραγε αυτός ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσεις; Ο δρόμος που κάποιος έβαλε μπροστά σου, γεμάτος εμπόδια, ο δρόμος που περπατούσες χωρίς να ρωτάς γιατί.

Ovi_greece_0617_040a.gifΔιέσχιζες το δρόμο σου πότε τρέχοντας, πότε σέρνοντας, κατάπινες τον πόνο των στόχων που σου επέβαλαν να πετύχεις. Κι όμως τους πέτυχες, ξεπέρασες τα εμπόδια και τα όριά σου, πατώντας κάθε βήμα σταθερά προς το τέρμα.

Πόσες λέξεις απελπισίας σου ξέφυγαν τότε; Ποιος σε άκουσε να ουρλιάζεις ή να ψιθυρίζεις; Ποιος νοιάστηκε αρκετά για να σε ακούσει;

Σ’ αυτό το απότομο βουνό, ήσουνα πάντα μόνος.

Και τώρα κατεβαίνεις.

Και τα βήματά σου δεν αντηχούν πια.

Μόνο η σιωπή σε ακολουθεί μέχρι το τέλος της αβύσσου. Κι όλες οι λέξεις έχουν από καιρό ξεχαστεί.

Τίποτα δεν απέμεινε σ’ αυτό το απέραντο κενό, ακόμα και το ουρλιαχτό σου παγιδεύτηκε για πάντα στο λαιμό σου.

Το τελευταίο ίχνος φωτός στροβιλίζεται με τα χρώματα και το κρύο σκοτάδι είναι ακριβώς πίσω σου, να σβήνει τα χνάρια σου, τα σημάδια ότι πέρασες. Η ανάσα της νύχτας σε σπρώχνει πιο κοντά στο χείλος του γκρεμού.

Όλες οι σκέψεις σου χάθηκαν κι απλώς προχωράς προς το τέρμα.

Δεν υπάρχει τίποτα να πεις.

Δεν υπάρχει κανείς να σε ακούσει.

Μόνος, παίρνεις τις τελευταίες σου αναπνοές. Η σκιά σου γλιστρά απαλά στα χέρια του τέλους σου.

Υπήρξες ποτέ σου;

Gordana Mudri

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s