Η πρώτη μετανάστευση Γιαπωνέζων

Στις 18 Ιουνίου του 1908, με το πλοίο Kasato-Maru, φτάνουν ως μετανάστες στη Σάντος της Βραζιλίας, 781 άνθρωποι, ιαπωνικής καταγωγής.

Την ίδια περίοδο και ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, η Βραζιλία πραγματοποιεί παγκοσμίως μεγάλες εξαγωγές, με βασικό εξαγωγικό προϊόν τον καφέ, για την καλλιέργεια του οποίου χρησιμοποιούσε στις φυτείες καφέ, σκλάβους αφρικανικής καταγωγής, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1800. Με την επίσημη κατάργηση της δουλείας κατά το 1850, η χώρα άρχισε να αντιμετωπίζει έλλειψη εργατικού δυναμικού και οι ελίτ της Βραζιλίας αποφάσισαν να προσελκύσουν Ευρωπαίους μετανάστες για τις φυτείες τους.

Η κυβέρνηση αποφάσισε να καλύπτει μονομερώς τα έξοδα προσέλευσης των ενδιαφερομένων, γεγονός που ενθάρρυνε ακόμα περισσότερο τους μετανάστες, από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν Ιταλοί. Ωστόσο, τόσο σε επίπεδο ανθρώπινης μεταχείρισης, όσο και σε οικονομικό επίπεδο, οι συνθήκες απέναντι στους νέους καλλιεργητές ήταν το ίδιο άθλιες με εκείνες των σκλάβων Αφρικανών. Πολύωρη και χαμηλά αμειβόμενη εργασία, κάτω από απάνθρωπες συνθήκες κακομεταχείρισης των εργαζομένων από τους μεγαλο-ιδιοκτήτες των φυτειών. Έτσι, το 1902, η Ιταλία θέσπισε το διάταγμα Prinetti, που απαγόρευε την επιδοτούμενη μετανάστευση στη Βραζιλία.

Ovi_greece_0616_023a

Την ίδια περίοδο, το τέλος της φεουδαρχίας στην Ιαπωνία είχε επιφέρει τεράστια φτώχεια στον αγροτικό πληθυσμό, με συνέπεια πολλοί Ιάπωνες να μεταναστεύουν σε άλλες χώρες, σε αναζήτηση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης. Οι προοπτικές τους όμως ήταν περιορισμένες, καθώς πολλές περιοχές υποδοχής μεταναστών είχαν απαγορεύσει μη-λευκούς μετανάστες, όπως για παράδειγμα οι ΗΠΑ. Πρόκειται για τη ρήτρα εξαίρεσης του Immigration Act 1924, που στόχευε ειδικά στους Ιάπωνες. Παρόμοια ακριβώς εκείνη την εποχή, ήταν και η πολιτική που ακολουθούσε και η Αυστραλία.

Το 1907, μεταξύ κυβερνήσεων της Βραζιλίας και της Ιαπωνίας υπογράφηκε συνθήκη, που επέτρεπε την ιαπωνική μετανάστευση στη Βραζιλία. Οι πρώτοι Ιάπωνες μετανάστες ταξίδεψαν από το ιαπωνικό λιμάνι του Κόμπε, μέσω του Ακρωτηρίου Καλής Ελπίδας της Νοτίου Αφρικής και αφίχθηκαν στη Βραζιλία, στις 18 Ιουνίου του 1908. Πολλοί από αυτούς έγιναν αργότερα ιδιοκτήτες των φυτειών καφέ. Κατά τα πρώτα επόμενα επτά χρόνια, η Βραζιλία υποδέχθηκε περίπου 3.500 οικογένειες (σχεδόν 15.000 άτομα). Με την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1914, ξεκίνησε μια νέα έκρηξη μεταναστευτικής ροής από την Ιαπωνία προς τη Βραζιλία. Μεταξύ 1914 και 1940, η χώρα είχε δεχθεί πάνω από 164.000 Ιάπωνες, εκ των οποίων το 75% διέμενε στο Σαο Πάολο, όπου βρίσκονταν οι περισσότερες φυτείες καφέ. Σύμφωνα με στατιστικές, από τότε και μέχρι το 2000, στη Βραζιλία ζουν 1,4 έως 1,5 εκατομμύρια Brasileiro, Βραζιλιάνοι δηλαδή υπήκοοι ιαπωνικής καταγωγής ή μετανάστες β’ και γ’ γενιάς των πρώτων Ιαπώνων μεταναστών στη χώρα.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s