Αυτολογοκρίθηκα

Ήταν βράδυ καλοκαιριού, το φεγγάρι έλουζε την άμμο και τα γυμνά τους σώματα.

– Χέσε με Στέλλα, δεν διαβάζω άλλο.
– Μπα, γιατί; Σκανδαλιστήκαμε κυρία Λουκία;
– Ναι ρε, ήταν αυτό με τα γυμνά σώματα. Είναι βλακεία ρε Στέλλα, γι’ αυτό δεν το διαβάζω.
– Τι είναι βλακεία; Το φεγγάρι, η άμμος ή το καλοκαίρι;
– Όλα μαζί.
– Σε ενοχλεί το καλοκαίρι;
– Η βλακεία με ενοχλεί.
– Μα είναι μπέστ σέλλερ.
– Α, πες το έτσι για να καταλάβω. Ώστε επειδή είναι μπέστ σέλλερ δεν είναι βλακεία;
– Δεν είπα αυτό.
– Τι είπες;
– Δεν έχεις διαβάσει συνέντευξή της, γι’ αυτό μιλάς.
– Α, ώστε είναι και η συνέντευξή της που σε έκανε να το διαβάσεις. Και τι έλεγε η συγγραφέας στη συνέντευξή της;
– Έχει πολύ ωραίο σπίτι. Καταπληκτικές φωτογραφίες.
– Είπε τίποτα;
– Για το σπίτι της;
– Όχι ρε Στέλλα, για το βιβλίο της.
– Να το αγοράσουμε.
– Και συγκινήθηκες;
– Λουκία, αυτό λέγεται λογοκρισία.
– Δηλαδή;
– Προσπαθείς να ελέγξεις και να λογοκρίνεις τι διαβάζω.
– Στέλλα, αυτή τη στιγμή δεν λογοκρίνω αλλά αυτολογοκρίνομαι γι’ αυτά που θέλω να πω για σένα, για την βλακεία και την συγγραφέα.
– Είσαι προκατειλημμένη.
– Τώρα μου λες και γιατί λογοκρίνω;
– Γιατί δεν το διαβάζεις πρώτα;
– Ρε συ Στέλλα τι περισσότερο χρειάζεται να διαβάσω από «το φεγγάρι που έλουζε την άμμο και τα γυμνά τους σώματα» για να καταλάβω τι ακολουθεί;
– Την ιστορία. Τα μηνύματα.
– Τι μηνύματα ρε Στέλλα; Να χρησιμοποιείτε προφύλαξη στην άμμο;
– Δεν είσαι σοβαρή.
– Δεν εννοούσα την προφύλαξη από το φεγγάρι.
– Με περνάς και για ηλίθια; Όχι αν είναι πες το.

Δεν απάντησα. Αυτολογοκρίθηκα πάλι. Αλλά ταυτόχρονα προβληματίστηκα. Η Στέλλα μόνο ηλίθια δεν είναι και έχει διαβάσει και τον Μπουκόφσκι της και τον Ντοστογιέφσκι της, αλλά γιατί τώρα διάβαζε αυτή τη βλακεία …μυστήριο.

Και περάσανε δυο μέρες και βραδάκι μετά τις εννιά στο τηλέφωνο πάλι η Στέλλα.

– Την ηλίθια, θα έπρεπε να της απαγορεύουν να γράφει.
– Τι έπαθες ρε Στέλλα.
– Δεν φτάνει που γράφει μαλακίες αλλά κόντεψα να ξεχάσω και τα ελληνικά μου διαβάζοντάς την. Κόντεψα να πάρω κόκκινο στυλό και να διορθώνω τα λάθη της.
– Σώωωωωπα.
– Δεν έπρεπε να την διαβάσω. Να χέσω τα 18 κι εξήντα ευρώ που έδωσα.
– Είσαι αρνητική.
– Να την απαγορεύσουν. Και καλή είμαι που το λέω.
– Αυτό δεν είναι λογοκρισία;
– Όχι κυρία μου, αισθητική είναι.
– Ναι αλλά αν δεν το είχες διαβάσει δεν θα το ήξερες, έτσι δεν είναι;
– Έτσι άφησα να με πείσουν.
– Άκου να αγοράσω βιβλίο επειδή είχε ωραίο σπίτι η «συγγραφέας».

Σιωπή εγώ.

Αυτολογοκρίθηκα.

Λουκία Κοντοπόδη

********************************************

To κείμενο της Λουκίας Κοντοπόδη,
συμπεριλαμβάνεται στο έκτο τεύχος του ArsOvi
που μπορείτε να βρείτε, πάντα ΔΩΡΕΑΝ, ΕΔΩ!

Ovi_greece_0617_002a

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s