Τέχνη και σχολείο

Τα τελευταία χρόνια, τα περισσότερα σχολικά προγράμματα έχουν στραφεί σε μεγάλο βαθμό στα «πρακτικά» μαθήματα  όπως η ανάγνωση και τα μαθηματικά αδιαφορώντας τελείως για τις τέχνες. Αν και κάποιοι θεωρούν την τέχνη πολυτέλεια, ακόμα και οι απλές δημιουργικές δραστηριότητες μέσα στην αίθουσα είναι ανάγκες για την ανάπτυξη ενός παιδιού. Ίσως μάλιστα η αισθητική που στη συνέχεια θα γίνει κρίση να είναι το πιο σημαντικό μάθημα που θα χρειαστούν οι επόμενες γενιές που μεγαλώνουν στον απόλυτα καταναλωτικό 21ο αιώνα.

Έτσι έχουμε και λέμε:

Σωματική επιδεξιότητα και μυϊκοί αυτοματισμοί. Πολλές από τις κινήσεις που κάνει ένα παιδί όταν ζωγραφίζει, χειρίζεται το ψαλίδι ή το πινέλο το βοηθάνε να εξασκεί τους μυς του και παράλληλα οξύνουν επιδεξιότητα και παρατηρητικότητα. Σύμφωνα με μελέτες ένα παιδί τριών χρονών μπορεί να σχεδιάσει ένα κύκλο – σκεφτείτε τη μυϊκή πειθαρχία για να σχεδιάσεις ένα κύκλο – και στα τέσσερα μπορεί να σχεδιάσει τετράγωνα και πεντάγωνα συν να κόβει με το ψαλίδι ευθείες. Η χρήση του ψαλιδιού είναι πολύ σημαντική γιατί είναι και η εισαγωγή στη χρήση του μολυβιού και του στιλό αργότερα που θα μάθει να γράφει.

Ovi_greece_0617_010a.gifΑνάπτυξη της γλώσσας σαν μέσο επικοινωνίας. Το παιδί όταν ζωγραφίζει ή όταν γενικότερα δημιουργεί, επικοινωνεί με αυτό που κάνει, ψάχνει τις κατάλληλες λέξεις για να το περιγράψει και έτσι πλουτίζει το λεξιλόγιό του. Παράλληλα τους βοηθάει να εκφράσουν λεκτικά ακόμα και συναισθήματα σε σύνδεση με τις εικόνες που τα ίδια έχουν παράγει.

Η καλλιτεχνική και δημιουργική εκπαίδευση ενδυναμώνει την ικανότητα του παιδιού να λύνει προβλήματα και να σκέφτεται. Παράλληλα δοκιμάζουν νέες τεχνικές η «φτιάχνουν» νέες τεχνικές εκπαιδεύοντας την δημιουργικότητά τους και την περιέργεια ή την ανάγκη για γνώση.

Φυσικά οξύνεται η όραση και η παρατηρητικότητα μιας και σε μια δημιουργία τα πάντα κρίνονται στην ορατή «λεπτομέρεια».

Για να δημιουργήσει κάποιος χρειάζεται εφευρετικότητα και ένα παιδί που εκφράζεται με περιορισμένες εικόνες συνέχεια εφευρίσκει βρίσκοντας αυτά που δεν έχει δει. Η εφευρετικότητα σημαίνει και ρίσκο. Τα παιδιά που εφευρίσκουν μαθαίνουν στην επιτυχία ή αποτυχία της ανακάλυψής τους και παράλληλα στην εμμονή για να πέτυχουν και όχι στην υποχώρηση.

Φυσικά υπάρχει η πολιτιστική ευαισθητοποίηση και εξαρτάται σε μεγάλο μέρος του κι από τους γονείς. Το παιδί πρέπει να έρχεται σε επαφή με άλλες μορφές τέχνης και έκφρασης ή με άλλους πολιτισμούς εκτός από αυτόν που χαρακτηρίζει την οικογένειά του και την χώρα του.

Τέλος και σε αυτό συμφωνούν όλοι οι μελετητές, τα παιδιά με καλλιτεχνική εκπαίδευση από το σπίτι και το σχολείο έχουν πολύ καλύτερες ακαδημαϊκές αποδόσεις.

Βλέπετε λοιπόν ποσό αναγκαία είναι η τέχνη στο σχολείο και ότι επιβάλλεται να επιστρέψουν τα καλλιτεχνικά μαθήματα δίπλα στην ανάγνωση και τα μαθηματικά.

Σοφία Παπαντωνίου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s