Το περιβάλλον, το Παρίσι και οι κατσαρίδες

Ημέρα του περιβάλλοντος σήμερα και θα μου επιτρέψετε να γράψω μερικά πράγματα, παίρνοντας αφορμή την έξοδο των ΗΠΑ από τη συμφωνία του Παρισιού για την αλλαγή του κλίματος.

Κατ’ αρχήν ήμουν στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 2016 και παρακολούθησα όλες τις εξελίξεις μάλιστα αναμεταδίδοντας τα γεγονότα για περιοδικό που συνεργάζομαι. Άρα έχω προσωπική άποψη για το τι και πώς συνέβη. Ξεκινώντας ανάποδα, ο Αμερικανός πρόεδρος κατά την ομιλία του που ανακοίνωνε την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία δήλωσε ότι ήταν έτοιμος να επαναδιαπραγματευτεί τα πάντα από μηδενική βάση, γιατί ο λόγος της αποχώρησης δεν είναι η διαφωνία του με την ανάγκη να γίνει κάτι για την αλλαγή του κλίματος, αλλά για τους όρους που θεώρησε άδικους για τις ΗΠΑ.

Ovi_greece_0617_008a.gifΑν αφήσουμε στην άκρη το ψέμα ότι δεν διαφωνεί με το να γίνει κάτι, μιας και είναι γνωστή η άρνησή του να πιστέψει στον κίνδυνο των κλιματικών αλλαγών και η πιστή του σε διάφορες θεωρίες συνομωσίες – και που ήταν εμφανής στη συνέχεια του λόγου του – η συμφωνία του Παρισιού ήταν η επαναδιαπραγμάτευση και μάλιστα έγινε για χάρη των ΗΠΑ. Η βασική συμφωνία για την ανάγκη κάποιων πράξεων και ενεργειών για να σταματήσει η αλλαγή του κλίματος ήταν το πρωτόκολλο του Κιότο που υπογράφτηκε το 1997 από τις περισσότερες χώρες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προσέξτε τι έγραψα: από τις περισσότερες χώρες του κόσμου. Σε αυτές δεν συμπεριλαμβάνονταν οι ΗΠΑ, η Αυστραλία, η Ιαπωνία και κάποιες άλλες, οι περισσότερες δορυφόροι της περιβαλλοντολογικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Η αλλαγή του κλίματος είναι αποτέλεσμα ρύπανσης και οι ΗΠΑ είναι ο δεύτερος μετά την Κίνα μεγαλύτερος ρυπαντής του πλανήτη με την Αυστραλία και την Ιαπωνία μέσα στους δέκα πρώτους, άρα τι συμφωνία θα ήταν αυτή όταν οι βασικοί συντελεστές του κακού απείχαν; Και μάλιστα σε μια συμφωνία που δεν υπάρχουν τιμωρίες και επιπτώσεις για τους παραβάτες πλην της αόριστης ηθικής υπόδειξης ότι η παράβασή τους θα κάνει κακό στα παιδιά και στα εγγόνια μας. Έτσι ήταν απαραίτητη η συμμέτοχη τους και καταλήξαμε στον ιστορικό συμβιβασμό του Παρισιού το 2015. Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά, με τσουνάμια και ανεπανόρθωτες οικολογικές καταστροφές. Για να φτάσουμε στον συμβιβασμό – κατ’ εμένα απαράδεκτο – το 2016 είχαν προηγηθεί πέντε χρόνια σκληρών διαπραγματεύσεων ώστε να μην πειραχτούν τα οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ, γιατί αυτός ήταν και ο λόγος άρνησής τους μιας και η οικονομία τους είναι κυρίως βιομηχανική αλλά με πολλές φορές ελλείψη πρώτων υλών όπως το σίδερο ή το πετρέλαιο.

Μάλιστα η τελευταία μου ανταπόκριση από το Παρίσι μιλούσε για ήττα του οικοσυστήματος και για μια συμφωνία που ευνοούσε βιομήχανους και τραπεζίτες, αλλά τον πλανήτη μας μόνο από ηθικής πλευράς και με τίποτα από πραγματικής. Τώρα το να αποχωρείς από μια συμφωνία που έγινε μετά από διαπραγμάτευση με σένα και για να σε ευνοήσει δεν σημαίνει ότι δεν την θεωρείς καλή αλλά ότι δεν την πιστεύεις. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν πιστεύει ότι υπάρχει κίνδυνος για τον πλανήτη μας από τις κλιματολογικές αλλαγές και την ρύπανση. Εδώ μάλιστα μου θυμίζουν τους Ρώσους μετά το Τσέρνομπιλ που μιλούσαν για καλή και κακή ραδιενέργεια. Αλλά και κάπου εκεί είναι το πρόβλημα αυτή τη στιγμή. Το πώς περνάει και πως εκλαμβάνεται το μήνυμα.

Έχεις από τη μια πλευρά αυτούς που λένε, κοίταξε η γενικότερη ρύπανση έχει επίδραση στο κλίμα και για παράδειγμα το 2015 λόγω αυτών των αλλαγών εξαφανίστηκαν από τη γη 20 διαφορετικά είδη εντόμων από την οικογένεια της κατσαρίδας. Η πρώτη αντίδραση είναι, δώσε μου μόλυνση να τελειώνουμε και με όσα είδη κατσαρίδας έχουν απομείνει. Εντάξει και τι έγινε; Κατσαρίδες είναι. Το θέμα δεν είναι τόσο απλό όμως. Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια ολόκληρη παγκόσμια εκστρατεία γιατί πραγματικά εξαφανίζονται οι μέλισσες κι αν εξαφανιστούν οι μέλισσες δεν θα έχει πρόβλημα το τσάι σας που θα πρέπει να βρείτε άλλο γλυκαντικό αλλά θα έχει πρόβλημα όλο το οικοσύστημα γιατί αν θυμόσαστε οι πρώτες συζητήσεις για την αναπαραγωγή ακόμα και τον φυτών ξεκινάνε από την μελισσούλα που πάει από λουλουδάκι σε λουλουδάκι. Άρα όταν λες ότι η μόλυνση εξαφανίζει είδη από κατσαρίδες ένας σωστά ενημερωμένος πολίτης δέχεται στο μυαλό του όλες τις απαραίτητες εικόνες που θα τον οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι αυτό είναι κακό και δεν είναι άντε να εξαφανιστούν γιατί σιχαίνομαι τις κατσαρίδες στα ντουλάπια μου.

Δυστυχώς όμως και κατά τη γνώμη μου, εκεί κάνανε λάθος ειδικοί, επιστήμονες, αρμόδιοι και οργανώσεις. Ακόμα και κράτη. Θεωρήσαν ότι τώρα στον 21ο αιώνα και με δεδομένη την ενημέρωση που έρχεται από παντού πια, ο πολίτης όταν του λες ότι αν εξαφανιστούν οι μέλισσες είναι ολέθριο για όλους μας και πρέπει να κάνουμε κάτι τώρα καταλαβαίνει. Λάθος. Αυτό που τελικά κατάλαβαν οι πολλοί ήταν ότι επιτέλους δεν τρέχουμε στην παραλία να αποφύγουμε τις μέλισσες που κάνανε σκοπό της ύπαρξής τους να μας τσιμπήσουν.

Ίσως το παράδειγμα να είναι πολύ απλοϊκό αλλά δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια. Κοιτάξτε τι είπε ο Τραμπ στους Αμερικάνους για να δικαιολογήσει την απόφασή του. Τους είπε ότι όλη αυτή η ιστορία με το Παρίσι ήταν μια συνομωσία κυρίως των ευρωπαίων για να σταματήσουν τα αμερικανικά εργοστάσια παραγωγής ενέργειας που είναι τα καλύτερα στον κόσμο και τα πιο σύγχρονα και τους ανταγωνίζονται ώστε να πουλάνε τη δική τους ενέργεια και το μόνο αποτέλεσμα στην ιστορία είναι να αδυνατίσει η αμερικανική βιομηχανία και να υπάρχουν άνεργοι. Τίποτα απολύτως για το περιβάλλον. Και από την άλλη έρχονται όλοι οι υπόλοιποι και λένε, σκέψου τα εγγόνια σου. Και ο μη σωστά ενημερωμένος πολίτης σου λέει, τι εγγόνια και κουραφέξαλα αν δεν έχω δουλειά να φάω;

Τι να καταλάβει ο άλλος από άνοδο της θερμοκρασίας όταν πέρσι εσύ ο ίδιος του είπες ότι πέρασε τον πιο κρύο χειμώνα των τελευταίων 50 ετών και πώς να καταλάβει το λιώσιμο των πάγων όταν του λες ότι η στάθμη του νερού ανέβηκε μισό πόντο στη παραλία της Μυκόνου;

Δεν ξέρω τι θα γίνει σήμερα, ημέρα του περιβάλλοντος και τι μηνύματα θα προβληθούν αλλά η αλήθεια είναι ότι όλοι όσοι ασχολούνται και αντιλαμβάνονται το τι συμβαίνει με το περιβάλλον πρέπει να αλλάξουν πρακτικές επικοινωνίας και μάλιστα γρήγορα. Πρέπει να καταλάβουν ότι η ενημέρωση πρέπει να ξεκινήσει πάλι από τα βασικά, από το μηδέν και να μη θεωρηθεί τίποτα δεδομένο όσον αφορά την ενημέρωση του κόσμου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s