Σχέδιο Μάρσαλ

Το Σχέδιο Μάρσαλ παρουσιάστηκε στις 5 Ιουνίου 1947 κατά τη συνάντηση ηγετών των Ευρωπαϊκών χωρών. Πρόκειται για το μεγάλης κλίμακας πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας των Ηνωμένων Πολιτειών προς 16 ευρωπαϊκές χώρες, με σκοπό την ανοικοδόμηση και ανάπτυξή τους μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Το πρόγραμμα ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1948 και είχε διάρκεια 4 χρόνια. Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Γραμματέα Εσωτερικών της Αμερικής George Marshall και το ύψος του έφτανε τα 13 δις δολάρια τότε, δηλαδή περίπου 100 δις δολάρια σήμερα (2011)

Ovi_greece_0616_019aΑμέσως μετά το τέλος του πολέμου, ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης είχε καταστραφεί, κυρίως λόγω των συνεχών βομβαρδισμών και από τις δύο πλευρές. Ειδικά οι βιομηχανικές μονάδες, η παραγωγή, τα δίκτυα συγκοινωνίας και τα μέσα μεταφοράς είχαν πληγεί περισσότερο. Εκατομμύρια πρόσφυγες είχαν προκύψει από πολλές χώρες, τα αποθέματα τροφίμων ήταν ελάχιστα ενώ ανεργία, εκατομμύρια άστεγοι και φτώχια είχαν δημιουργήσει ένα κλίμα κοινωνικής αναταραχής σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Οι μόνες χώρες που είχαν πληγεί ελάχιστα από τον πόλεμο, ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς, οι οποίες συνέχισαν να είναι ευήμερες, αλλά χωρίς δυνατότητα εξαγωγών στην διαλυμένη Ευρώπη.

Ειδικά στη Γερμανία, κατά τα τρία πρώτα χρόνια κατοχής της από τους Συμμάχους, εφαρμόστηκε ένα σχέδιο βιομηχανικής αποδιοργάνωσης της χώρας, με αφαίρεση του βιομηχανικού εξοπλισμού αλλά και εφαρμόζοντας εμπάργκο στις εισαγωγές σε πρώτες ύλες. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη σημαντική πτώση της παραγωγής της Γερμανίας και του εμπορίου στην Ευρώπη. Τον Ιούλιο του 1947, η Ουάσιγκτον συνειδητοποίησε ότι η επαναφορά της οικονομίας της Ευρώπης δεν θα προχωρούσε χωρίς τη βιομηχανική ανοικοδόμηση της Γερμανίας. Επίσης, η ενδυνάμωση του κομμουνισμού σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες όπως έγινε φανερό στις μετά τον πόλεμο εκλογές, ανησύχησε τις Ηνωμένες Πολιτείες

Το Σχέδιο Μάρσαλ αν και περιλάμβανε και βοήθεια προς τους Σοβιετικούς, μετά από 6 εβδομάδες διαπραγματεύσεων, οι Σοβιετικοί με αντιπρόσωπο τον Μολότωφ δεν το δέχθηκαν, όπως επίσης αδιαφόρησαν για τη βοήθεια των Ηνωμένων Πολιτειών προς τη Γερμανία. Οι Σοβιετικοί απαίτησαν να πράξουν το ίδιο και οι υπόλοιπες χώρες της επιρροής της στην Ανατολική Ευρώπη. Ειδικά για τη Σοβιετική Ένωση, εκτός από το δυτικό τμήμα της χώρας όπου εξελίχθηκε ο πόλεμος, το ανατολικό – και μεγαλύτερο – τμήμα της χώρας, δεν επηρεάστηκε, συνεχίζοντας την παραγωγή και ανάπτυξη, ακόμα και κατά τη διάρκεια του πολέμου. Επίσης, χώρες του Άξονα που ήταν στην επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης, όπως η Φινλανδία, η Ρουμανία, η Αυστρία, η Ουγγαρία και κυρίως η Ανατολική Γερμανία, ήταν υποχρεωμένες να παρέχουν μεγάλα ποσά και τεράστιες ποσότητες αγαθών στη Σοβιετική Ένωση μετά τον πόλεμο. Αυτό ισοδυναμούσε με όλους τους πόρους του Σχέδιου Μάρσαλ που δόθηκαν και στις 16 ευρωπαϊκές χώρες

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s