Ο ιδρυτής του Μουσείου Μπενάκη

Στις 31 Μαΐου του 1954, απεβίωσε στην Αθήνα, ο βιομήχανος, πολιτικός και ιδρυτής του Μουσείου Μπενάκη, Αντώνης Μπενάκης.

Ovi_greece_0516_059aΓιος του Έλληνα πολιτικού Εμμανουήλ Μπενάκη και αδερφός της συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα, ο Αντώνης Μπενάκης, ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου της Δέλτα, με τίτλο Τρελαντώνης, έχει μπει στα σπίτι των περισσοτέρων μας, παιδί ακόμα, πολλά χρόνια πριν ανακηρυχθεί εθνικός ευεργέτης.

“Ο Αντώνης ήταν πολύ σκάνταλος και πολύ άτακτος. Απ’ όλους μας είχε φάει το περισσότερο ξύλο. Ορμητικός, ανυπότακτος, γεμάτος ιδέες, ζωή και δράση, αδιάκοπα έπεφτε σε περιπέτειες που τελείωναν με μπάτσους και τραβήγματα αυτιών. Τότε κοκκίνιζε ως τα μέσα μαλλιά του, ντρεπόταν, υπέφερε στο φιλότιμό του, στην υπερηφάνεια του, που ήταν πολύ μεγάλη, μα ποτέ δεν έλεγε τίποτα, ούτε έκλαιγε ποτέ, ούτε καταδεχόταν να ξεφύγει με ένα ψέμα ή να διαμαρτυρηθεί. Σήκωνε το κεφάλι υπερήφανα, έτρωγε το ξύλο και δεν απαντούσε”, γράφει η Πηνελόπη Δέλτα για τον αδερφό της και συνεχίζει “Πάντα έβρισκες θησαυρούς στις τσέπες του Αντώνη”, περιγράφοντας την τάση του να συλλέγει από μικρός διάφορα αντικείμενα.

Μεγαλωμένος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Μπενάκης μετακόμισε μόνιμα στην Αθήνα το 1926. Με βεβαιότητα επηρεασμένος από το παράδειγμα του πατέρα του και του στενού του φίλου Ελευθερίου Βενιζέλου, από νωρίς ξεκίνησε να καλλιεργεί την ιδέα δημιουργίας ενός μουσείου, που θα έφερε το οικογενειακό όνομα.

Πρώτη μεγάλη του συλλεκτική αγάπη υπήρξαν τα όπλα και τα εθνικά κειμήλια. Ύστερα το ενδιαφέρον του στράφηκε στη μουσουλμανική-αραβική τέχνη, τα έργα εικαστικών τεχνών και τις εικόνες και στη συνέχεια στην κεραμική, ενδιαφέρον που απέκτησε μέσα από την αγάπη του αδελφού του Αλέξανδρου, για τη συγκεκριμένη τέχνη. Κατόρθωσε σταδιακά να σχηματίσει αξιόλογες συλλογές διαφόρων περιόδων που περιελάμβαναν μεταξύ άλλων αντικείμενα αρχαίας ελληνικής τέχνης, βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, έργα λαϊκής τέχνης, κοπτικής κ.ά.

Το 1930 έκανε δωρεά τις συλλογές του στο κράτος και εργάστηκε με πάθος για να μετατρέψει σε μουσείο το πατρικό σπίτι της οδού Κουμπάρη, η οποία επίσης παραχωρήθηκε με πρωτοβουλία του στην ελληνική πολιτεία. Στις 22 Απριλίου του 1931, έχοντας ήδη προσφέρει το απαραίτητο οικονομικό κεφάλαιο, το Μουσείο Μπενάκη ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό. Μέχρι τότε ο Αντώνης Μπενάκης είχε ασχοληθεί μέχρι και με το τελευταίο καρφί ή το ύφασμα που μπήκε στις προθήκες. Ήταν τέτοια η αφοσίωσή του, που είχε εκφράσει την επιθυμία να εντοιχισθεί μετά θάνατον η καρδιά του στο Μουσείο.

Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Μπενάκης δώρισε το μουσείο που δημιούργησε στο ελληνικό κράτος, το παγκοσμίου φήμης Μουσείο Μπενάκη. Εξίσου σημαντική ήταν η συνεχής συμμετοχή του, μέχρι το θάνατό του, τον εμπλουτισμό και τη βελτίωση της οργάνωσης των εκμεταλλεύσεων του μουσείου, και ο ρόλος του στη διασφάλιση της οικονομικής ασφάλειας της.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s