B. B. King

Στις 14 Μαΐου του 2015, στο Λας Βέγκας και σε ηλικία 89 ετών, έφυγε από τη ζωή ο Αμερικανός κιθαρίστας και τραγουδοποιός των μπλουζ, B. B. King (Riley B. King).

Ovi_greece_0516_020aΓιος του Albert και της Nora Ella King, ο Riley B. King γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1925, στο Berclair, μια ημιτροπική περιοχή του Μισισιπή. Όταν ήταν σε ηλικία 4 ετών, η μητέρα του εγκατέλειψε τον πατέρα του για κάποιον άλλο άντρα και τον μικρό Riley μεγάλωσε η γιαγιά του.

Ξεκινώντας από την εκκλησιαστική χορωδία της περιοχής όπου μεγάλωνε, απέκτησε την πρώτη του κιθάρα σε ηλικία 12 ετών. Το Νοέμβριο του 1941, ακούγοντας την πρώτη ραδιοφωνική εκπομπή του King Biscuit Time, ένα ραδιοφωνικό σόου που παρουσίαζε τα μπλουζ του Δέλτα του Μισισιπή, αποφάσισε ότι ήθελε να ασχοληθεί με τη μουσική. Το 1949, ο B.B. King ξεκίνησε να ηχογραφεί για την εταιρεία RPM Records, που έδρευε στο Λος Άντζελες.

Με σήμα κατατεθέν τη Lucille του, μια ειδικής κατασκευής Gibson κιθάρα που της είχε προσδώσει το παραπάνω προσωνύμιο, από τη δεκαετία του ’50 και μέχρι το τέλος της καριέρας του, η εικόνα του B.B. King συνοδευόταν πάντα από τη Lucille του. Η ιστορία της “Lucille” συνδέεται με ένα περιστατικό πυρκαγιάς, που ξεκίνησε από δύο άνδρες κατά τη διαμάχη τους για μία γυναίκα που ονομαζόταν έτσι. Στο περιστατικό αυτό, ο B.B. King μπήκε μέσα στις φλόγες, για να σώσει την κιθάρα του και από τότε, όλες του οι κιθάρες έφεραν το όνομα “Lucille”.

Πολλές από τις πρώτες του ηχογραφήσεις έγιναν από τον Sam Phillips, ιδρυτή της θρυλικής εταιρείας Sun Records. Την ίδια περίοδο, ως disc jockey στο Μέμφις, απέκτησε το παρατσούκλι Beale Street Blues Boy, από το οποίο αργότερα παρέμεινε το “B.B.”

Κατά τη δεκαετία του ’50, ο B.B. King έγινε ένα από τα πιο σημαντικό ονόματα της R&B μουσικής, με ηχογραφήσεις δημοφιλών τραγουδιών όπως, You Know I Love You, Woke Up This Morning, Please Love Me, When My Heart Beats like a Hammer, Whole Lotta Love, You Upset Me Baby, Every Day I Have the Blues, Ten Long Years, Bad Luck, Sweet Little Angel, On My Word of Honor, Please Accept My Love. Το 1962 υπέγραψε με την εταιρεία ABC-Paramount Records.

Η πρώτη επιτυχία του B.B. King σε καθαρή μπλουζ μουσική ήρθε με την επανεκτέλεση του τραγουδιού The Thrill is Gone (σε πρώτη εκτέλεση από τον Roy Hawkins), που εκτοξεύθηκε στα τσαρτς της R&B, αλλά και της ποπ μουσικής. Από εκεί και μετά, η επιτυχία τον ακολούθησε σε όλη την πορεία της καριέρας του. Από το 1951 μέχρι το 1985, ο B.B. King εμφανίστηκε στη λίστα του Billboard, 74 φορές.

Κατά τις δεκαετίες του ’80 και του ’90, ο μεγάλος μπλουζίστας ηχογραφούσε όλο και λιγότερο, αντισταθμίζοντας τις ηχογραφήσεις νέων τραγουδιών με τηλεοπτικές, κινηματογραφικές και ζωντανές εμφανίσεις του. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80, η συνεργασία του με τους U2 καρποφόρησε το τραγούδι When Love Comes To Town, ενώ η ηχογράφηση του Riding With the King, υπήρξε αντίστοιχα αποτέλεσμα της συνεργασίας του με τον Eric Clapton, το 2000. Το 2003 συμμετείχε σε ζωντανή εμφάνιση με το ροκ συγκρότημα Phish και το 2006, παρευρέθηκε σε γιορτή που έγινε στο Three Deuces Building του Μισισιπή, προς τιμήν της πρώτης του ραδιοφωνικής εμφάνισης. Την ίδια χρονιά, όντας σε ηλικία 80 ετών, έπαιξε με τον Gary Moore στο Hallam Arena του Σέφιλντ, ανοίγοντας μια σειρά αποχαιρετιστήριων συναυλιών, που ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο του 2006, στο Webley Arena. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, συμμετείχε με συναυλίες του στην 40κοστή επέτειο του Montreux Jazz Festival, μαζί με πολλά άλλα διάσημα ονόματα της μπλουζ και της τζαζ μουσικής.

Σε ερώτηση δημοσιογράφου στο Σάο Πάολο, τον Νοέμβριο του 2006, αν εκείνη ήταν η τελευταία του αποχαιρετιστήρια συναυλία, η απάντηση του B.B. King ήταν “Never Say Never Again” (ποτέ μην λες ποτέ)

Στη δισκογραφία του περιλαμβάνονται, King of the Blues (1960), My Kind of Blues (1960), Live at the Regal (Live, 1965), Lucille (1968), Live and Well (1969), Completely Well (1969), Indianola Mississippi Seeds (1970), B.B. King In London (1971), Live in Cook County Jail (1971), Lucille Talks Back (1975), Midnight Believer (1978), Live “Now Appearing” at Ole Miss (1980), There Must Be a Better World Somewhere (1981), Love Me Tender (1982), Why I Sing the Blues (1983), B.B. King and Sons Live (Live, 1990), Live at San Quentin (1991), Live at the Apollo (Live, 1991), There is Always One More Time (1991), Deuces Wild (1997), Riding with the King (2000), Reflections (2003), The Ultimate Collection (2005), B.B. King & Friends: 80 (2005).

Ακούτε το Lucille στο link που ακολουθεί:

https://www.youtube.com/watch?v=-Y8QxOjuYHg

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s