Λυπάμαι

Δεν ξέρεις πόσο χαμηλά έχεις πέσει μέχρι να βρεθεί το χέρι που θα σε τραβήξει.

Νιώθεις μόνο το βάρος να φεύγει από πάνω σου σε κάθε πόντο που ανεβαίνεις.

Ο αρχικός δισταγμός υποχωρεί και σφίγγεις πιο δυνατά, πιο δυνατά,

Δε γυρίζεις πίσω ούτε στιγμή να κοιτάξεις, βλέπεις μόνο ψηλά.

Χαμογελάς. Είχες ξεχάσει πώς γίνεται.

Κάθε βήμα και μια πληγή που κλείνει.

Κάθε πόντος και μια ανάσα ανακούφισης.

Τους λυπάμαι πια, δε τους μισώ…

Άντυ

Ovi_greece_0517_024a.gif

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s