Εργατική Πρωτομαγιά

Η ιστορία της εργατικής Πρωτομαγιάς ξεκινάει από το Σικάγο του 1886…

Τον Μάιο εκείνης της χρονιάς, τα εργατικά συνδικάτα του Σικάγο ξεσηκώθηκαν με το σύνθημα “οκτώ ώρες δουλειά, οκτώ ώρες ανάπαυση, οκτώ ώρες ύπνο”, διεκδικώντας 8ωρο ωράριο εργασίας και καλύτερες εργασιακές συνθήκες. Εκείνη την εποχή, το Σικάγο αποτελούσε το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο των ΗΠΑ, γι αυτό και στο Συνέδριο της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας που είχε πραγματοποιηθεί δύο χρόνια νωρίτερα, το 1884, είχε παρθεί η απόφαση, οι απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις να ξεκινήσουν από εκεί.

Ovi_greece_0516_001a

Την 1η Μαϊου του 1886, πάνω από 80.000 άτομα στο Σικάγο και 600.000 σε ολόκληρη τη χώρα συμμετείχαν σε απεργίες. Αν και Σάββατο, η μέρα ήταν κανονική εργάσιμη, παρόλα αυτά όμως, οι εργάτες, μαζί με τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους, είχαν συγκεντρωθεί στην πλατεία Haymarket, για μια ειρηνική διαδήλωση και πλήθος ομιλιών. Στα πέριξ της πλατείας είχαν παραταχθεί 1350 άνδρες της αστυνομίας. Και ενώ το πλήθος παρακολουθούσε τις ομιλίες, μία βόμβα έσκασε κοντά στις αστυνομικές δυνάμεις, που άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως τους συγκεντρωμένους. Επίσημα καταγεγραμμένοι νεκροί από τα γεγονότα που μεσολάβησαν είναι 4 διαδηλωτές και 8 αστυνομικοί, ωστόσο, ο αριθμός των νεκρών παρέμεινε άγνωστος, εφόσον από τους πολυάριθμους τραυματίες, πολλοί κατέληξαν τις επόμενες μέρες. Οκτώ συλληφθέντες διαδηλωτές δικάστηκαν, τέσσερις εξ αυτών καταδικάστηκαν σε θάνατο και άλλος ένας αυτοκτόνησε στη φυλακή.

Η διεθνής προβολή της δίκης της αιματοβαμμένης εργατικής εξέγερσης, στο Σικάγο του 1886, έθεσε τα θεμέλια της Εργατικής Πρωτομαγιάς ως Εργατικής Γιορτής. Το έδαφος ωστόσο για τις εξεγέρσεις εκείνης της χρονιάς είχαν προετοιμάσει από το 1872, διάφορες επιτυχημένες διεκδικήσεις εργατικών σωματείων στον Καναδά.

Στη χώρα μας, η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση έγινε το 1892, από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο Καλλέργη. Την επόμενη χρονιά (1893), 2.000 εργάτες διαδήλωσαν, διεκδικώντας 8ωρη εργασία, κυριακάτικη αργία και κρατική ασφάλιση. Στην αντίστοιχη συγκέντρωση του επόμενου έτους, το 1894, οι διαδηλώσεις με τα ίδια αιτήματα κατέληξαν με συλλήψεις 10 ατόμων, ενώ το Αύγουστο της ίδιας χρονιάς συνελήφθη ο σοσιαλιστής Σταύρος Καλλέργης.

Πολλά χρόνια αργότερα, το 1936, καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης κατέλαβαν ένα εργοστάσιο από τον Φεβρουάριο, κάνοντας απεργία που επεκτάθηκε και σε άλλα εργοστάσια της πόλης, λόγω απόρριψης αιτημάτων τους για καλύτερες εργασιακές συνθήκες. Τις επί τόπου μικρές συγκεντρώσεις κατέπνιγε η αστυνομία και ο στρατός, μέχρι τη στιγμή που σε κεντρικό σημείο της πόλης, χωροφύλακες πυροβόλησαν και σκότωσαν κάποιους εργάτες. Σε εκείνη τη φάση των εργατικών διαδηλώσεων, έχουν καταμετρηθεί επίσημα 12 νεκροί και 300 τραυματίες. Στο σημείο που έλαβαν χώρα τα επεισόδια έχει στηθεί το μνημείο του καπνεργάτη.

Ξεχωριστή περίπτωση ιστορικής μνήμης αποτελεί η Καισαριανή, όπου η εργατική Πρωτομαγιά της  1ης Μαϊου του 1944 συνέπεσε με την εκτέλεση 200 αριστερών αγωνιστών, που εκτελέστηκαν εν ψυχρώ στο σκοπευτήριο από τις γερμανικές δυνάμεις Κατοχής.

Η 1η Μαϊου έχει καθιερωθεί ως ημέρα απεργίας, που ταυτίζεται και με τη μέρα εορτασμού των λουλουδιών και της άνοιξης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s