Τσερνόμπιλ

Ξημερώματα 26ης Απριλίου του 1986, μία τραγική σειρά γεγονότων που προκλήθηκαν από ανθρώπινη αμέλεια και εσφαλμένες εκτιμήσεις οδήγησε στην έκρηξη του αντιδραστήρα 4 του πυρηνικού εργοστασίου της ουκρανικής πόλης, δημιουργώντας ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα που έμελλε να αλλάξει για πάντα τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων, αλλά και να δημιουργήσει ένα φρικτό προηγούμενο, απομυθοποιώντας τη χρήση των πυρηνικών για ειρηνικούς σκοπούς ως έναν αξιόπιστο τρόπο παραγωγής ενέργειας.

Ovi_greece_0416_052aΈνας έλεγχος ρουτίνας, ο οποίος είχε διεξαχθεί με επιτυχία και τον προηγούμενο χρόνο, των τουρμπίνων του αντιδραστήρα, δεν είχε την αναμενόμενη κατάληξη: μια μηχανική βλάβη, σε συνδυασμό με τις εσφαλμένες επιλογές των χειριστών, οδήγησε στη μοιραία έκρηξη. Μεγάλο μέρος του ουρανίου που χρησιμοποιούνταν ως καύσιμο έφυγε στον αέρα μαζί με υπερουράνια στοιχεία και προϊόντα της σχάσης από τον πυρήνα του αντιδραστήρα, παρασυρόμενα από τον καπνό του οποίου η στήλη έφθασε σε ύψος το ένα χιλιόμετρο. Η ποσότητας της ραδιενέργειας που εκλύθηκε ξεπερνάει κατά 400 φορές την αντίστοιχη της ατομικής βόμβας που εξερράγη στην Ιαπωνία.

Το σοβιετικό καθεστώς, για το οποίο πολλοί ισχυρίζονται ότι κατέρρευσε και εξαιτίας του ατυχήματος, απέφυγε να ενημερώσει άμεσα τόσο τους άτυχους κατοίκους όσο και τη διεθνή κοινότητα. Ταυτόχρονα, η έλλειψη εκπαίδευσης και εξοπλισμού του προσωπικού του εργοστασίου οδήγησε σε σοβαρά λάθη εκτίμησης της πραγματικής κατάστασης. Δεκάδες εργάτες παρέμειναν στο σημείο, χωρίς να λαμβάνουν κανένα μέτρο προστασίας, προσπαθώντας να εφοδιάσουν με νερό τον αντιδραστήρα. Ακόμη τρεις ημέρες πέρασαν μέχρι να εκκενωθούν οι γύρω περιοχές στις οποίες διαβιούσαν περισσότεροι από 350.000 άνθρωποι.

Το πρώτο θύμα ήταν ο υπάλληλος του εργοστασίου που βρισκόταν ακριβώς πάνω από τον αντιδραστήρα τη στιγμή της έκρηξης, το πτώμα του οποίου δεν ανασύρθηκε ποτέ. Περισσότεροι από 30 εργαζόμενοι πέθαναν τις αμέσως επόμενες ώρες, αλλά οι θάνατοι που συνδέονται άμεσα με το ατύχημα δεν ξεπερνούν τους 60, και είναι αυτοί των εργαζόμενων που εκτέθηκαν άμεσα και των πυροσβεστών που έσπευσαν στο σημείο, αλλά δεν πήραν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας.

Μια πρόσφατη έρευνα του «Φόρουμ του Τσερνόμπιλ», του Ο.Η.Ε. εκτιμά τους θανάτους σε 4.000, έναν αριθμό τον οποίο η Greenpeace ανεβάζει στους 93.000, υπολογίζοντας τα στοιχεία της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Λευκορωσίας. Η Ρωσική Ακαδημία Επιστημών, υπολογίζοντας και τη ραγδαία ποσοστιαία αύξηση των ατόμων που υπέστησαν καρκίνο ή λευχαιμία, αυξάνει αυτό τον αριθμό στους 140.000. Ωστόσο, για ένα πράγμα συμφωνούν όλοι: το δυστύχημα επηρέασε την υγεία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων σε όλη την Ευρώπη, σε ένα φάσμα δεκαετιών.

Εκτιμάται ότι το 40% της επιφάνειας της Ευρώπης επηρεάστηκε από το ατύχημα, ενώ υπολογίζεται ότι από τη συνολική δόση ραδιενέργειας που έλαβε ο πληθυσμός της Γης λόγω του ατυχήματος, το 36% αντιστοιχεί στους κατοίκους Ρωσίας, Ουκρανίας και Λευκορωσίας και το 53% στους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Δεδομένου ότι τα περισσότερα είδη καρκίνου χρειάζονται 20 με 60 χρόνια μεταξύ έκθεσης στο αίτιο και εκδήλωσης της ασθένειας, είναι προφανές ότι είναι ακόμα νωρίς, 25 χρόνια μετά, για να εκτιμήσουμε τις πραγματικές διαστάσεις των επιπτώσεων του ατυχήματος. Τα αμέσως επόμενα χρόνια, οι φυσιολογικές γεννήσεις στην περιοχή αποτελούν την εξαίρεση και όχι τον κανόνα. Εκατοντάδες τερατογενέσεις προκλήθηκαν από τη ραδιενέργεια.

Οι συνέπειες που επέφερε η έκλυση ραδιενέργειας στο περιβάλλον θα παραμείνουν ως ένα τραγικό σύμβολο μνήμης της καταστροφικής ισχύος της ατομικής ενέργειας για αρκετά χρόνια ακόμα. Ολόκληρα δάση ισοπεδώθηκαν, ενώ, εκτός από τις ανυπολόγιστες απώλειες που υπέστη η πανίδα, υπήρχαν αναφορές για μεταλλάξεις ζώων.

Ο αντιδραστήρας 4 καλύφθηκε άμεσα με σάκους που περιείχαν άμμο, μόλυβδο και βορικό οξύ, ενώ σύντομα σφραγίστηκε με μια μεγάλη τσιμεντένια σαρκοφάγο. Το πυρηνικό εργοστάσιο – σύμβολο της μεγαλύτερης πυρηνικής καταστροφής- συνέχισε να λειτουργεί κανονικά όμως μέχρι το 2000, καθώς οι αυξημένες ανάγκες για ενέργεια της Ουκρανίας δεν επέτρεψαν την τελική σφράγισή του.

Σήμερα, 2.500 εργαζόμενοι απασχολούνται, για να διαφυλάξουν τα ερείπια του πυρηνικού εργοστασίου κλειστά, εργαζόμενοι σε βάρδιες, προσέχοντας να μην εκτεθούν και οι ίδιοι στην ακτινοβολία. Ταυτόχρονα, ετοιμάζεται η κατασκευή ενός ατσάλινου κελύφους πάνω από τον αντιδραστήρα, ύψους 110 μέτρων και βάρους 18.000 τόνων, που θα αντικαταστήσει την υπάρχουσα σαρκοφάγο, κόστους περισσότερο από 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Μέχρι το 2014, οι 200 τόνοι υψηλού ραδιενεργού υλικού που παραμένουν στον αντιδραστήρα θα έχουν σφραγιστεί οριστικά.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s