Το τέλος του Λόρδου Βύρωνα

Στις 19 Απριλίου 1824, ο ποιητής και φιλέλληνας Λόρδος Βύρων άφηνε την τελευταία του πνοή στο πολιορκημένο Μεσολόγγι, θυσιαζόμενος για την ελευθερία μιας πατρίδας που δεν ήταν η δική του. Στο άγγελμα θανάτου του Λόρδου Βύρωνα, ο ποιητής του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» Διονύσιος Σολωμός έγραψε έναν δεύτερο ύμνο «Εις τον θάνατον του Λόρδου Μπάιρον» και ο Γάλλος Βίκτορ Ουγκώ έγραφε, «μας φάνηκε σαν να μας άρπαξε κάποιος ένα κομμάτι από το μέλλον μας».

Ο φιλέλληνας ποιητής βρισκόταν στην Ελλάδα από τον Αύγουστο του 1823, αποφασισμένος να βοηθήσει με όποιον τρόπο μπορούσε. Αν και ποιητής, ήθελε να είναι μάχιμος και ορίστηκε επικεφαλής ομάδας Σουλιωτών, που τους θεωρούσε τους πιο ατρόμητους και εντυπωσιακούς πολεμιστές της Ελλάδας. Οι Σουλιώτες όμως ήταν ανυπότακτοι και προκαλούσαν εντάσεις στο Μεσολόγγι, επειδή απαιτούσαν περισσότερα προνόμια από οποιονδήποτε άλλο.

Ο Βύρωνας αναγκάστηκε να διώξει τους περισσότερου και να κρατήσει μόνο 60 έμπιστους, ως προσωπική του φρουρά. Κάλεσε στο Μεσολόγγι έναν Βρετανό πυροτεχνουργό, τον Γουίλιαμ Πάρεϊ, ο οποίος επιμελήθηκε μέρος της οχύρωσης και έστησε μηχανουργείο. Δυστυχώς, η προσφορά του μεγάλου ποιητή και φιλέλληνα διακόπηκε απότομα. Τον Απρίλιο του 1824, αρρώστησε και πέθανε σε ηλικία μόλις 36 ετών. Τιμήθηκε σαν ήρωας από την Ελλάδα που τόσο αγάπησε.

Ovi_greece_0416_049a

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s