Ομάδα …διανοούμενοι

«Κύριε Νάσο, δεν μας ξεφεύγετε, πρέπει να μας πείτε τι ομάδα είστε.» Χαμογέλασα και συνέχισα προς το μεταλλικό τραπεζάκι που έχουμε στην πίσω πλευρά του κτιρίου για όποιον θέλει να κάνει ‘υπαίθριο’ διάλλειμα. Μεταλλικό τραπεζάκι, χρώματος μπλε όπως αυτά στα καφενεία και καμία δεκαριά πλαστικές ‘πολυθρόνες’ στιλ παραλίας – η μια μισοσπασμένη – σκόρπιες στον τσιμεντένιο ακάλυπτο. Αυτό εμείς το αποκαλούμε …κήπο.

Ovi_greece_0317_072a.gifΜεσημεράκι Τετάρτης και μετά από μέρες βροχής, αυτής της εκνευριστικής τσούρου-τσούρου βροχής, είχε εμφανιστεί ήλιος και σαν τα σαλιγκάρια όλοι στην αυλή για τσιγάρο. Κάθισα στην πλαστική πολυθρόνα δίπλα στο τραπεζάκι, άναψα τσιγάρο, ίσιωσα τα γυαλιά του ηλίου στη μύτη μου και μετά έκλεισα τα μάτια μου απολαμβάνοντας τον ζεστό ήλιο.

«Ολυμπιακός είσαστε κύριε Νάσο, έτσι δεν είναι;» Συνέχισα να κρατάω τα μάτια μου κλειστά.
«Μπα, ΑΕΚτζής είναι σίγουρα,» άκουσα άλλη φωνή.
«Αποκλείεται.» Ήρθε η τρίτη με βεβαιότητα.
«Γιατί;»
«Είναι σοβαρός άνθρωπος.»
«Ε, τότε αποκλείεται να είναι και Ολυμπιακός.»
«Αποκλείεται να είναι πρωταθλητής;»
«Αποκλείεται να είναι άνθρωπος παράγκας.»
«Σιγά ρε, να φτιάξετε ομάδα κι άσε αυτές τις αηδίες περί παράγκας.»
«Μωρέ ας μην είχατε την παράγκα και ούτε με τα κιάλια δεν θα βλέπατε πρωτάθλημα.»

«Ρε παιδιά να σας ρωτήσω κάτι;» Άνοιξα τα μάτια μου. Με κοιτάξανε χωρίς να πουν τίποτα.
«Αν σας πω τι ομάδα είμαι, τι θα αλλάξει; Θα γίνω ξαφνικά κολλητός με κάποιους από εσάς και αντίπαλος με κάποιους άλλους από εσάς;»
«Φυσικά όχι,» πετάχτηκαν και οι τρεις ταυτόχρονα.
«Είσαστε σίγουροι;» Εγώ επέμεινα.
«Βέβαια, όχι, σίγουροι.» Επανήλθε η χορωδία.
«Δηλαδή όταν μπαίνω στο εργοστάσιο το πρωί δεν θα πείτε ‘ήρθε ο ΑΕΚτζής;’» Τώρα κουνήσαν το κεφάλι τους. «Δεν θα με βάλει σε μια ‘οικογένεια’ που θα ψάχνετε τι άλλο κοινό έχω με τους άλλους ΑΕΚτζήδες; Αν μου αρέσουν τα ίδια αυτοκίνητα ή αν τρώω τυρόπιτα και ποτέ σπανακόπιτα, αν μένω σε αυτή τη γειτονιά ή στην άλλη, αν φοράω αυτά τα ρούχα ή τα άλλα;» με κοιτάξανε με απορία.

«Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι ενώ θα ήταν πολύ απλό να σας πω τι ομάδα είμαι, την ίδια στιγμή θα είναι σαν να βάζω μια ταμπέλα στο μέτωπό μου που θα με βάζει σε κατηγορίες στο δικό σας μυαλό, που πιθανώς δεν με εκφράζουν. Αυτό σημαίνει ότι στο μέλλον θα με κρίνετε και θα με βλέπετε σύμφωνα με τα κριτήρια που έχετε φτιάξει για τους ανθρώπους που φοράνε στο μέτωπο την ταμπέλα με το όνομα της ομάδας. Καταλάβατε τι θέλω να πω;» Όλοι κουνήσαν το κεφάλι τους.

«Ωραία, ώρα για επιστροφή στα σκοτάδια του γραφείου.» Είπα, έσβησα το τσιγάρο μου σε ένα τασάκι με βουνό από γόπες και σηκώθηκα. Τους χαμογέλασα και άρχισα να προχωράω προς την πόρτα του κτιρίου.

«Ρε συ, κατάλαβες τελικά τι ομάδα είναι;»
«Μπα, αυτοί οι διανοούμενοι δεν βλέπουν ποδόσφαιρο!»

Και σήκωσα τα χέρια στον ουρανό σαν επίκληση σε κάποιο θεό. Τελικά δε τα κατάφερα να αποφύγω την ποδοσφαιρική ταμπέλα στο κούτελο, είμαι ομάδα …διανοούμενοι.

Θόδωρος Νάσος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s