Τένεσι Ουίλιαμς

Ovi_greece_091aΓνωστός με το φιλολογικό ψευδώνυμο Τένεσι Ουίλιαμς (Tennessee Williams), ο Τόμας Λανιέ Ουίλιαμς (Thomas Lanier Williams), ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς θεατρικούς συγγραφείς, γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου του 1911, στο Κολόμπους του Μισισίπι.

Μεγαλώνοντας μέσα σε οικογενειακές ιδιορρυθμίες, ο Τένεσι, σε ηλικία 5 ετών, διαγνώστηκε από παράλυση των κάτω άκρων, μια ασθένεια που τον καθήλωσε για μια διετία. Η μητέρα του, αριστοκρατικής καταγωγής με διαρκές ενδιαφέρον να ανήκει πάντα στην υψηλή κοινωνία του Νότου, τον ενθάρρυνε τότε να γράφει φανταστικές ιστορίες, καθώς ήταν ανήμπορος να κάνει οτιδήποτε άλλο. Από την άλλη πλευρά, ο πατέρας του, πωλητής σε μια εταιρεία παπουτσιών, με το πέρασμα των χρόνων υιοθετούσε όλο και πιο βάναυση συμπεριφορά απέναντι στα παιδιά του. Ο Τένεσι, κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες, συνδέθηκε πολύ στενά με την αδερφή του Ρόουζ, που έπασχε από σχιζοφρένεια από πολύ νεαρή ηλικία. Η ζωή της, μεγάλο μέρος της οποίας σε ψυχιατρικές κλινικές, επηρέασε τον ίδιο και το θεατρικό του έργο περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Ο Τένεσι Ουίλιαμς κέρδισε το πρώτο του βραβείο σε ηλικία 16 ετών, για το δοκίμιό του Can a Good Wife Be a Good Sport?”. Το 1929, σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Μισούρι, όπου και του κόλλησαν το παρατσούκλι Tennessee”, λόγω της μακρόσυρτης προφοράς του από τον Νότο. Αργότερα, έκανε σπουδές Θεατρολογίας στο Πανεπιστήμιο Ουάσινγκτον του Σαιν Λούις. Εκείνη την περίοδο συνέγραψε και τα πρώτα του έργα, με τίτλους Κεριά στον Ήλιο και Φυγάς.

Το 1937, όταν ο ίδιος βρισκόταν σε ηλικία 26 ετών, οι γονείς του, σε μια προσπάθεια αποκατάστασης της υγείας της αδερφής του, ενέκριναν να υποβληθεί η κοπέλα σε λοβοτομή, τα αποτελέσματα της οποίας δεν ήταν τα προσδοκώμενα, με συνέπεια να σακατευθεί για το υπόλοιπο της ζωής της. Αυτό το γεγονός προκάλεσε στον Τένεσι ισχυρό σοκ. Δεν συγχώρησε ποτέ τους γονείς του και αργότερα, υπέπεσε σε κατάθλιψη και εξαρτήθηκε από τον αλκοολισμό. Ωστόσο, το 1938, αποφοίτησε τελικά από το Πανεπιστήμιο της Αϊόβα.

Έναν χρόνο αργότερα, το 1939, ο Τένεσι μετακόμισε στη Λουιζιάνα, όπου και διέμεινε για αρκετά χρόνια, στη γαλλική συνοικία της Νέας Ορλεάνης. Εκεί, το 1947, ξεκίνησε τη συγγραφή του θρυλικού του έργου Λεωφορείον ο Πόθος, που του χάρισε το Βραβείο Κριτικών της Νέας Υόρκης και το πρώτο Βραβείο Πούλιτζερ, το 1948. Η ηρωίδα του, Μπλανς Ντυμπουά, θεωρείται ότι είναι εμπνευσμένη από τη ζωή της αδερφής του, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι πρωταγωνιστικοί γυναικείοι χαρακτήρες των έργων του, συνήθως στα όρια της παράνοιας, που αντλούν από την αδερφή και τη μητέρα του. Το Λεωφορείον ο Πόθος σκηνοθετήθηκε από τον Ελία Καζάν και γνώρισε τεράστια κινηματογραφική επιτυχία, με πρωταγωνιστές τους Μάρλον Μπράντο και Βίβιαν Λι, στην οποία και χάρισε Βραβείο Όσκαρ.

Το 1947, ο Τένεσι ερωτεύθηκε τον Φρανκ Μέρλο. Ο Μέρλο υπήρξε ο σύντροφος που κατάφερνε να εξισορροπεί τις καταθλιπτικές του κρίσεις και να απομακρύνει τον διαρκή του φόβο, ότι θα έχει κατάληξη παρόμοια με της αδερφής του. Θεατρικό αποτέλεσμα εκείνης της εποχής αποτελεί το έργο του Τριαντάφυλλο στο Στήθος, το μοναδικό του έργο με θετική έκβαση στο τέλος.

Ωστόσο, οι ομοφυλοφιλικές προτιμήσεις του Τένεσι σε συνδυασμό με τις ιδιαιτερότητες που είχε υιοθετήσει στην καθημερινή του ζωή, τον έφεραν αντιμέτωπο με πολλούς από τους κριτικούς θεάτρου της εποχής του ’50 και του ’60 και τη σκληρή κριτική τους, γεγονός που άρχισε να τον αποξενώνει από το κύκλωμα. Επιπλέον, το έργο του ιδιαίτερα επηρεασμένο από μεγάλους συγγραφείς, όπως ο Τσέχωφ και ο Στρίντμπεργκ, ωρίμαζε βαθύτατα στο πέρασμα του χρόνου, με τον ίδιο να πειραματίζεται σε διάφορους νεοτερισμούς, γεγονός που αποτέλεσε έναν επιπλέον λόγο απομάκρυνσής του από τους κριτικούς θεάτρου.

Το 1976, ο Τένεσι Ουίλιαμς διετέλεσε Πρόεδρος της επιτροπής Φεστιβάλ Καννών.

Βρέθηκε νεκρός σε δωμάτιο ξενοδοχείου στη Νέα Υόρκη, στις 25 Φεβρουαρίου του 1983.

Στον κατάλογο των έργων του συμπεριλαμβάνονται οι εξής τίτλοι: Κεριά στον Ήλιο (1936), Φυγάς (1937), Ανοιξιάτικη Θύελλα (1937), Όχι για αηδόνια (1938), Μάχη των Αγγέλων (1940), Το πορτρέτο μιας Μαντόνας (1941), Λαίδη Φθειροζόλ (1941), Γυάλινος Κόσμος (1944), You Touched Me (1945), Stairs to the Roof (1947), Λεωφορείον ο Πόθος (1947), Καλοκαίρι και καταχνιά (1948), Η ρωμαϊκή άνοιξη της Κας Στόουν (1950), Τριαντάφυλλο στο Στήθος (1951), Καμίνο Ρεάλ (1953), Μίλα μου σαν τη βροχή (1953), Λυσσασμένη Γάτα (1955 – Βραβείο Πούλιτζερ), Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι (1958), Κάτι που δεν λέγεται (1958), Γλυκό πουλί της νιότης (1959), Περίοδος προσαρμογής (1960), Η νύχτα της Ιγκουάνα (1961), Ο τελευταίος επισκέπτης (1963), Τραγική αρλεκινάδα (1966), Το βασίλειο της γης (1968), Στο μπαρ ενός ξενοδοχείου του Τόκυο (1969), Ο κύριος Μέρριγουέδερ θα γυρίσει από το Μέμφις; (1969), Μικρές έξυπνες προειδοποιήσεις (1972), Έργο για δύο πρόσωπα (1973), Το σημάδι του διαβόλου (1975), Αυτό είναι διασκέδαση (1976), Vieux Carre (1977), Ουρά τίγρης (1978), Μια υπέροχη Κυριακή για εκδρομή (1979), Ρούχα για καλοκαιρινό ξενοδοχείο (1980), Τα ημερολόγια του Τριγκόριν (1980), Something Cloudy, Something Clear (1981), Ετοιμόρροπο σπίτι (1982), Προς κατεδάφιση, Χαιρετισμούς από την Μπέρτα, Υπόθεση Μιμόζες, Αμέρικαν Μπλουζ, Η αδέσμευτη, Σκοτεινό δωμάτιο.

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s