Μα… τι κάνεις;; #3

Μια γριά γειτόνισσα κάθε φορά που με βλέπει με τα πιτσιρίκια μου λέει: «όταν τα παιδιά γκρινιάζουν, φόρτωσέ τα στη μασχάλη και βγάλτα έξω».

Στην αρχή προσπαθούσα να το παίξω survivor και σοφή σαν κουκουβάγια, προσποιούμενη ότι στο δικό μας σπίτι κανένας δε φωνάζει, κανένας δεν γκρινιάζει, όλοι τρώμε το φαΐ μας, όλοι κοιμόμαστε στην ώρα μας και όλοι πηγαίνουμε στο σούπερ μάρκετ να ψωνίσουμε χωρίς να κυλιόμαστε στα πατώματα επειδή δεν πήραμε (ακόμα ένα) άχρηστο παιχνίδι που θα διαλυθεί μέχρι να το πάμε σπίτι.

Σε μια τέτοια μαρτυρική έξοδο, έχουμε φύγει από το μάρκετ με ένα σαχλό πιστόλι που πετάει βεντούζες, το οποίο πρέπει σώνει καλά να συναρμολογήσουμε και να βρούμε επιφάνεια για τις βεντούζες ΕΚΕΙΝΗ τη στιγμή και όλα αυτά κατακαλόκαιρο, μεσημέρι, έξω από ένα μάρκετ όπου γίνεται της μουρλής από κόσμο ΚΑΙ φορτωμένοι του γαϊδουριού τα πάθη.

Ovi_greece_0317_019a.gifΚάπου ανάμεσα στις σακούλες που αρχίζουν να σκίζονται  από το βάρος, τις τσιρίδες για τη βεντούζα που δεν μπαίνει στο γαμωπίστολο και τη μάταιη αναζήτηση του αυτοκινήτου που λόγω του εγκεφάλου-κοκορέτσι και τσιρίδων έχουμε ξεχάσει πού είναι (α, ρε Κιτ), καταφέρνω ένα χτύπημα με τη βεντούζα- θα σας πω πού, ακριβώς παρακάτω, σκουντώντας κάποιον, θα σας πω ποιον, ακριβώς παρακάτω:

Μπροστά μας είναι ένας πιτσιρικάς, μαϊμού μεταλάς, (θα μάθετε σε λίγο γιατί μαϊμού) αδύνατος σα σιλφίδα, με μπλούζα ramones, μαλλί Έλβις, ακουστικά στα αυτιά,  σαγιονάρα με δάχτυλο και με παντελόνι θεόστενο- τόσο που άμα τον πιάσει λόξιγκας θα φτάσει σε οργασμό-κρατώντας μια δίλιτρη Κόκα Κόλα και παίζοντας με το κινητό, σέρνοντας τις παντόφλες  φραστ-φραστ, χωρίς να έχει πάρει χαμπάρι τη μάχη που γίνεται πίσω του από την τρελοοικογένεια εμάς.

Η βεντούζα που δεν μπαίνει με τίποτα στο ηλίθιο κινέζικο κατασκεύασμα, ξαφνικά πετάγεται και πέφτει πάνω στα εκτεθειμένα δαχτυλάκια με τη σαγιονάρα, ο πιτσιρίκος νομίζει ότι μάλλον του την έπεσε καμιά κατσαρίδα, τρομάζει, πετάει το μπουκάλι στον αέρα, το οποίο πέφτοντας σκάει κι αρχίζει να στριφογυρνάει εκτοξεύοντας αναψυκτικό παντού και μας κάνει όλους λούτσα (έχει και συνέχεια).

Αυτά διαδραματίζονται σε δάπεδο στρωμένο με θανατηφόρο πλακάκι (που αν φοράς λάθος παπούτσι- πόσο μάλλον σαγιονάρα με δάχτυλο- και πατήσεις έστω μια σταγόνα νερό, θα βρεθείς είτε με πολλαπλά κατάγματα, είτε τσουλώντας με τα οπίσθια κατευθείαν μέσα στο Πράκτικερ απέναντι και 20 μέτρα μακριά), οπότε ο γιαλαντζί μεταλάς σωριάζεται (κι εκεί του φεύγουν κινητά κι ακουστικά κι από μέσα ακούγεται Τερλέγκας ) , οι γύρω παρευρισκόμενοι ψάχνουν να βρουν σταθερά σημεία να πιαστούν γιατί η Κόκα Κόλα εξαπλώνεται επικίνδυνα, κι εμείς ψάχνουμε  μέρος να κρυφτούμε αφενός γιατί το αναψυκτικό κολλάει και προσελκύει κάθε είδους μυγάριο επάνω μας, αφετέρου γιατί φοβόμαστε να μην μας απαγορευτεί η πρόσβαση στο συγκεκριμένο κατάστημα γιατί σε δευτερόλεπτα φέραμε την καταστροφή.

Είναι καταπληκτικό το πόσο γρήγορα αποκτά διαύγεια ο εγκέφαλος σε κατάσταση συναγερμού: Πήγαμε στο αμάξι τρέχοντας (σκορπώντας και μερικά ζαρζαβατικά στο δρόμο) και γυρίσαμε σπίτι κάθιδροι, κατασκονισμένοι, γεμάτοι σιχαμερά ζωύφια κολλημένα πάνω μας (easy riders λέμε) και σκασμένοι στα γέλια.

Αφού όπως-όπως συμμαζευτήκαμε λιγάκι, ακούω την ατάκα και μένω κάγκελο: «Το πιστόλι μου με τις βεντούζες πού είναι;»

(Εγώ ΔΕΝ ξαναπηγαίνω εκεί πέρα να ψάξω!)

Μα… τι κάνεις; Με ρωτάνε. Ε, είπαμε! Ό,τι μπορώ! (Γιατί είμαι μαμά).

Κατερίνα Χαρίση

*****************************

Μα …τι κάνεις;; #1#2#3#4#5

 

Advertisements

4 σκέψεις σχετικά με το “Μα… τι κάνεις;; #3

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s