Γιώργος Ζαμπέτας

Στις 10 Μαρτίου του 1992, σε ηλικία 67 ετών, απεβίωσε ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο γνωστός Έλληνας τραγουδιστής, τραγουδοποιός και βιρτουόζος του μπουζουκιού.

Ovi_greece_018aΟ Ζαμπέτας γεννήθηκε στο Μεταξουργείο, στις 25 Ιανουαρίου 1925. Από εξαιρετικά μικρή ηλικία, μαθητής ακόμα Δημοτικού και βοηθός στο κουρείο του πατέρα του, έπαιζε τις πρώτες του μελωδίες στο μπουζούκι του. Το 1932, σε ηλικία μόλις 7 ετών, κέρδισε το πρώτο του βραβείο σε σχολικό διαγωνισμό, παίζοντας το πρώτο δικό του τραγούδι. Μετά από λίγα χρόνια, το 1938, νεαρός ακόμα, γνωρίστηκε με τον Βασίλη Τσιτσάνη, γεγονός που καθόρισε οριστικά και τις μετέπειτα επιλογές και πορεία του.

Το 1942, μέσα στην καρδιά της Κατοχής, δημιούργησε ένα δικό του μουσικό σχήμα, με το οποίο, νεαροί τότε μουσικοί, έκαναν καντάδες στις κοπέλες. Οι πρώτες του μεγάλες δημιουργίες γράφονται μέσα στη δεκαετία του ’50, με συνοδοιπόρους του μεγάλους ερμηνευτές της εποχής, όπως οι Στέλιος Καζαντζίδης, Πόλυ Πάνου, Πρόδρομος Τσαουσάκης και αργότερα, η Βίκυ Μοσχολιού, η Δούκισσα, ο Τόλης Βοσκόπουλος και άλλοι. Η δεκαετία του ’60 τον βρίσκει με τεράστιες τραγουδιστικές επιτυχίες, συμμετοχές σε πολλές ταινίες του τότε ακμάζοντος ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και πολλές συναυλίες στο εξωτερικό.

Στη δεκαετία του ’70, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ακολουθώντας τα ρεύματα της εποχής, στρέφεται στη δημιουργία ενός ανανεωμένου προφίλ, που περιέχει σάτιρα με τη μορφή σώου. Πρόκειται για την όψιμη πλέον περίοδο της καριέρας του, κατά την οποία διαμορφώθηκε και αυτό το ιδιαίτερο στυλ του λαϊκού σώου – μαν, γνωστού σε όλους μας. Ως προς αυτό, χαρακτηριστική είναι η δήλωση του στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου ότι “ο Ζαμπέτας, ως συνθέτης, χωράει μέσα στην πρώτη δεκάδα των μεγάλων μορφών του ρεμπέτικου και λαϊκού μας τραγουδιού. Ως μπουζουκτσής ήταν ο καλύτερος, από την άποψη του προσωπικού του ήχου, αλλά σαν σώου – μαν ήταν μοναδικός. Ένας καλλιτέχνης, που αν είχε γεννηθεί στην Αμερική, θα πρωταγωνιστούσε, πιθανότατα, στην παγκόσμια σκηνή”.

Οι τίτλοι των τραγουδιών του που αγαπήθηκαν από το κοινό, αναρίθμητοι. Κάποιοι από αυτούς: Τα δειλινά, Τα ξημερώματα, Δεν έχει δρόμο να διαβώ, Κι αν θα διαβείς τον ουρανό, Με το βοριά, Το φανταράκι, Ποιος είν’ αυτός, Σταλιά – σταλιά, Αγωνία, Ήρθα κι απόψε στα σκαλοπάτια σου, Αλήτη, Αυτοί που φεύγουν, Βουρκωμένη Δευτέρα, Επεμβαίνεις, Η κουλτούρα, Μεταξουργείο, Ο αράπης, Ο κυρ Αλέκος, Ο πενηντάρης, Πού πας χωρίς αγάπη, Χίλια περιστέρια και πολλά άλλα.

Κατά τη δεκαετία του ’80, το μουσικό είδος που αντιπροσώπευε ο Ζαμπέτας αρχίζει σταδιακά να παρακμάζει, μαζί με όλα τα ήθη και τις αξίες που έρχονταν από τις προγενέστερες εποχές. Μικρή ανάκαμψη εμφανίζεται στις αρχές της δεκαετίας του ’90, αλλά ο Γιώργος Ζαμπέτας, αν και πολύ νέος ακόμα, είναι ήδη πλέον βαριά άρρωστος από καρκίνο.

Κατά μεγάλη τραγική ειρωνεία, εντελώς συμπτωματικά ασφαλώς, την ίδια ημερομηνία στις 10 Μαρτίου του 2008, απεβίωσε και ο γιος του, Μιχάλης Ζαμπέτας.

 

Στα links που ακολουθούν, μερικές από τις επιτυχίες του που αγαπήθηκαν:

Τα δειλινά & Αλήτη, με την αλησμόνητη φωνή της Βίκυς Μοσχολιού:

https://www.youtube.com/watch?v=aYRavq31S4I

https://www.youtube.com/watch?v=0D4SYsXu-nE

Δεν έχει δρόμο να διαβώ, σε ερμηνεία του Πάνου Τζανετή:

https://www.youtube.com/watch?v=J9b01xG9D6M

Αγωνία, στη χαρακτηριστική ερμηνεία του Τόλη Βοσκόπουλου, σε βίντεο από σκηνή της ομότιτλης ελληνικής ταινίας:

https://www.youtube.com/watch?v=FX1Honov45I

Πού πας χωρίς αγάπη, σε ερμηνεία από τη Δούκισσα:

https://www.youtube.com/watch?v=StBeR5x5Ec0

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s