Το σφράγισμα

Το θέμα το φιλοσόφησα βαθιά και μάλιστα το έκανα με παρέα ποτηριού ούζου και στο μπαλκόνι για να καλωσορίσω κι εγώ την άνοιξη που, πού θα της πάει θα έρθει. Έκανε ψύχρα όμως κι αποφάσισα να συνεχίσω το φιλοσοφείν εντός.

Λοιπόν, πώς έχουν τα πράγματα, ή εγώ γερνώντας έχω αποκτήσει καινούργιες αντοχές στον πόνο, ή η οδοντίατρός μου έχει καινούργια εργαλεία που δεν πονάνε. Ή μπορεί και τα δυο.

ovi_greece_0317_013a«Ελάτε τώρα κύριε Νάσο, ένα απλό σφράγισμα είναι, ούτε που θα το νιώσετε.»
«Μαρία μη δίνεις υποσχέσεις που δεν θα μπορέσεις να κρατήσεις.»
«Γιατί δεν δοκιμάζουμε; Εγώ θα ξεκινήσω κι αν πονέσετε θα κάνουμε ένεση.»
«Μαρία σου έχω πει την ιστορία που έφυγα από οδοντίατρο με την πετσέτα ακόμα περασμένη στο λαιμό;»
«Κάθε φορά που έρχεστε, κύριε Νάσο.»
«Είναι αληθινή.»
«Σας πιστεύω, κύριε Νάσο.»
«Και επιμένεις;»
«Το πολύ πολύ να χάσω μια χαρτοπετσέτα, κύριε Νάσο.»
«Θα χάσεις και έναν πελάτη, Μαρία.»
«Τι να την κάνουμε τη ζωή αν δεν το ριψοκινδυνεύουμε μερικές φορές, κύριε Νάσο;»
«Καλάάάάάά!!!»

Η ιστορία είναι αληθινή και έγινε πριν από τριάντα χρόνια περίπου. Πραγματικά πόνεσα με τον τροχό κι αδιαφορώντας για το γεγονός ότι από την τοπική μου τρέχανε σάλια ανακατεμένα με αίμα από το στόμα, ότι η πετσέτα ήταν ακόμα γύρω από το λαιμό μου και τα γόνατά μου έτρεμαν, βγήκα τρέχοντας από το οδοντιατρείο και έφυγα τρέχοντας με τη νοσοκόμα να τρέχει από πίσω μου φωνάζοντας.

«Τι είναι αυτό Μαρρρρργιιία;»
«Δεν είναι τίποτα κύριε Νάσο, να σας κρατάει το στόμα ανοιχτό να μη χρειάζεται να κάνετε κάποια προσπάθεια.»
«Φοβάασχε ότι χα σε τακώσω;»
«Και αυτό, κύριε Νάσο.»
«Καλάάάάάά!!!»

Κι εκεί που προσπαθώ να βολέψω κάπως τη γλώσσα μου με αυτό το μανταλάκι που μου κρατάει το στόμα ανοιχτό, να σου και χώνεται και σωλήνας που πετάει νερό άσχετα. Να σου η γλώσσα μου πάλι να προσπαθεί να βολευτεί ανάμεσα στο μανταλάκι και το νερό που θέλει να με πνίξει και εκεί που νιώθω ότι θα πεταχτεί και κανένα παγόβουνο από πουθενά και θα πάω πνιγμένος στον τιτανικό του οδοντιατρείου, ακούω κι ένα βζιιιιιιιζζζ.

«Μαρρρρργιιία;» Ψιθυρίζω.
«Τελειώνουμε, τελειώνουμε.»
«Μαρρρρργιιία;»
«Ορίστε τελειώσαμε, να ετοιμάσω τώρα το μείγμα, να το τοποθετήσω και τελειώσαμε.» Και βγάζει το σωληνάκι με το νερό. Εγώ άφωνος από το σοκ.
«Μαρρρρργιιία;» Ψιθυρίζω πάλι.
«Μια στιγμούλα τελειώνουμε,» μου ψιθυρίζει κι εκείνη καθώς ανακατεύει κάτι σε ένα μικρό κουτάκι.
Σε δέκα λεπτά, εγώ με το σακάκι φορεμένο, χωρίς πετσέτα στο λαιμό και η Μαρία από τον πάγκο να τακτοποιεί τα εργαλεία της μου φωνάζει. «Σε έξι μήνες τα ξαναλέμε.»

Δεν μπορεί, μεγαλώνοντας απέκτησα βίτσια και ο μαζοχισμός πρέπει να είναι ένα από αυτά. Γιατί δεν ούρλιαξα; Γιατί δεν εκνευρίστηκα; Γιατί; Γιατί; Γιατί; Όχι τίποτα άλλο, δεν είχα τι να κάνω τώρα. Είχα υπολογίσει ότι θα ουρλιάξω, θα πονέσω, θα εκνευριστώ και θα είναι αδύνατο να επιστρέψω στο γραφείο οπότε είχα ενημερώσει ότι δεν θα γυρίσω μετά τον οδοντίατρο, τονίζοντας με νόημα αυτό το οδοντίατρο σαν να πήγαινα για σφαγή. Σταμάτησα στην πλατεία για καφέ.

«Νωρίς σήμερα, κύριε Νάσο.» Το παληκάρι στη καφετέρια με ξέρει, συχνός πελάτης.
«Ήμουν στον οδοντίατρο,» απάντησα μαλάζοντας το μάγουλό μου αν και δεν ένιωθα πόνο ή κάτι άλλο.
«Α!» Αναφώνησε το παλικάρι έντρομος.
«Αμ μπράβο, έτσι είπα κι εγώ αλλά ξέρεις, τελικά δεν πονάω.»
«Τυχερός είσαστε κύριε Νάσο μου, έχετε καλό οδοντίατρο.»
«Καλή οδοντίατρο,» τον διορθώνω.
«Α,» πάλι το Α αλλά αυτή τη φορά με διαφορετικό τόνο.
«Οδοντίατρος είναι.»
«Α,» πάλι, σε άλλο τόνο αυτή τη φορά. Όταν λες οδοντίατρος είναι σαν να λες νεκροθάφτης. Τους βλέπεις με άλλο μάτι ό,τι κι αν είναι, αρσενικό θηλυκό.
«Δεν φέρνεις ένα διπλό ελληνικό βρε… βρε…»
«Τόλης κύριε Νάσο, κάθε φορά το ξεχνάτε.»
«Συγνώμη βρε Τόλη μου, η οδοντίατρος …» Και το αφήνω μισοτελειωμένο.
«Α,» λέει πάλι ο Τόλης με κατανόηση αυτή τη φορά. Με κοιτάει όμως για λίγο και μετά λέει:
«Να φέρω καλυτέρα ένα τσαγάκι;»
«Γιατί τσαγάκι ρε Τόλη;»
«Γιατί ο ελληνικός έχει σπόρια και δεν θέλουμε να μπει κάτι στο δόντι που μόλις φτιάξαμε, έτσι δεν είναι;» Σωστός ο Τόλης και με νιώθει.
«Τσαγάκι αλλά επειδή πεινάω δεν φέρνεις και μια τυρόπιτα;»
«Τυρόπιτα αποκλείεται.»
«Γιατί ρε Τόλη είναι μπαγιάτικες; Φέρε μια σπανακόπιτα τότε.»
«Ούτε σπανακόπιτα. Ζεστό, κρύο, φύλλο, δεν κάνει. Μόλις κάναμε σφράγισμα κύριε Νάσο.» πάλι το –με, μαζί είμασταν στην οδοντίατρο και δεν το είχα παρατηρήσει.
«Καλά ρε Τόλη, εσύ ξέρεις, ένα τσαγάκι σκέτο λοιπόν.»

Πήγα στο σουπερμάρκετ να πάρω δυο τρία πράγματα, πέρασα κι από το περίπτερο και μετά από μια ώρα κατέληξα στο σπίτι. Πόνος κανένας. Εδώ ουτε καν το βζιιιιιιιζζζ δεν άκουγα στα αυτιά μου που στο παρελθόν με τυραννούσε για ώρες. Δεν μπορεί, με κορόιδεψε. Τίποτα δεν μου έκανε και μου πήρε τσάμπα λεφτά.

Αφήνω το ποτήρι με το ούζο στο τραπέζι και τρέχω στο μπάνιο, όλα τα φώτα αναμμένα. Κι αρχίζω να σκαλίζω. Το βλέπω το δόντι, βλέπω και το σφράγισμα. Πιάνω οδοντογλυφίδα και το χτυπάω απαλά. Σκληρό φαίνεται. Λες να είναι το σφράγισμα, ή μου έκανε κάτι άλλο και δεν το κατάλαβα. Σιγά μην το έκανε και δεν πόνεσα. Έσπασε η οδοντογλυφίδα, πάω και φέρνω όλο το πακέτο στην τουαλέτα. Δεν μπορεί να είναι αληθινό, αν ήταν αληθινό θα πονούσε. Κάτι θα αισθανόμουνα. Να, ακόμα κι ο Τόλης ένιωσε έκπληξη όταν του είπα ότι δεν πονάω. Κάτι συμβαίνει.

«Δεν το πιστεύω, κύριε Νάσο.»
«Μαρρρρργιιία;» Εγώ πάλι στην καρέκλα με τη χάρτινη πετσέτα περασμένη στο λαιμό, το μανταλάκι στο στόμα και το σωληνάκι να πετάει νερό άσχετα.»
«Αυτά δεν τα κάνουν ούτε μικρά παιδιά, κύριε Νάσο.»
Βζιιιιιιιζζζ.
«Μαρρρρργιιία.»
«Μη μιλάτε καθόλου κύριε Νάσο. Να καθαρίσω πρώτα το παλιό σφράγισμα και μετά να κάνω το καινούργιο.»
Βζιιιιιιιζζζ.
«Μαρρρρργιιία.»
«Ούτε κουβέντα.»

Μετά από μισή ώρα βγήκα από το οδοντιατρείο κρατώντας το μάγουλό μου κι έχοντας αναπληρώσει το σφράγισμα στο ίδιο ακριβώς δόντι, δυο φορές σε δυο μέρες. Αυτή τη φορά η Μαρία δεν είπε τίποτα, με αγριοκοίταξε και έκανε κάτι σαν «ουγκκκ» όταν έφευγα. Ακούμπησα τρυφερά το μάγουλό μου κι ένιωσα ένα απαλό τσίμπημα. Άκουσα και στα αυτιά μου κάτι σαν βζιιιιιιιζζζ και …χαμογέλασα! Εντάξει, αυτή τη φορά το σφράγισμα είχε γίνει, πονούσα κι άκουγα τον τροχό.

Θόδωρος Νάσος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s