Φέτα στιγμές πιτσαρίας

Τετάρτη βράδυ και τραπέζι για τέσσερεις. Εγώ, η Στέλλα, η κόρη της και ο γιος μου.

– Θα μας φτάσουν δυο, έτσι δεν είναι; Εγώ με τη Στέλλα είμαστε σε δίαιτα και δεν θα φάμε πολύ, ένα – δυο κομματάκια η καθεμιά μας.

– Εγώ θέλω βετζετέριαν με φέτα. Η παραγγελία από την Μπίλι. Μπίλι από το Βασίλω από τη γιαγιά τη Βασίλω, αλλά η Στέλλα έχει αποφασίσει να κερδίζει τις μεγάλες μάχες και να αφήσει το Μπίλι να περάσει.

– Εγώ θέλω μπέικον, λουκάνικο και πράσινη πιπεριά. Αυτός ήταν ο γιος μου ο Άρης. Από το Αριστείδης αυτός. Η πράσινη πιπεριά φαντάζομαι είναι ο συμβιβασμός του προς την βετζετέριαν.

Ovi_greece_0217_053a.gifΚοιταχτήκαμε με τη Στέλλα και πήρα πάλι εγώ τον λόγο.

– Μήπως θα ήταν καλό να πάρουμε κάτι που να συμφωνούμε όλοι μας; Να, η Στέλλα δεν θέλει λουκάνικο κι εγώ δεν θέλω μπέικον. Δεν μπορούμε να βρούμε κάτι άλλο; Κάτι πιο ελαφρύ;

– Γιατί; Τη δικιά μου πίτσα θα φάτε μόνο; Να φάτε και λίγο φέτα από την Μπίλι.

– Δεν θέλω να ακουμπάνε με λιγδωμένα δάχτυλα από το κρέας και το μπέικον την βετζετέριάν μου, δήλωσε η Μπίλι στον Άρη.

– Βρε χρυσή μου, μοσχαράκι με χυλοπίτες από χτες έφαγες όταν ήρθες από το σχολείο, εκείνο δεν σε πείραξε; Επενέβη η Στέλλα.

– Ήταν μοσχαράκι, δεν ήταν χοιρινό.

– Και το μοσχαράκι είναι βετζετέριαν; Ρώτησε αθώα ο γιος μου.

– Τελικά είσαι πολύ βλάκας. Απάντησε εξ’ ίσου αθώα η Μπίλι.

Εγώ όμως ήμουν πολύ κουρασμένη μετά από μια μέρα κόλαση στο γραφείο και αυτό που ήθελα ήταν να μην μαγειρέψω, να φάω πίτσα που θα έχει μαγειρέψει κάποιος άλλος και να πιω με τη φιλενάδα μου μια μπίρα ήρεμα. Έτσι αποφάσισα να επέμβω δυναμικά.

– Ακούστε καλά και οι δυο σας. Σας πήραμε μαζί μας γιατί σας λυπηθήκαμε γιατί αλλιώς θα μένατε σπίτι και θα τρώγατε αυγά τηγανιτά. Το καλό που σας θέλω σταματήστε εδώ και τώρα, πείτε τι θέλετε κι αφήστε εμένα και τη φιλενάδα μου ήσυχες. Αυτά τα είπα μέσα από τα δόντια για να μη ξεφτιλιστούμε κιόλας, κουνώντας το δάχτυλο και κλωτσώντας το γιο μου κάτω από το τραπέζι.

– Βετζετέριαν με φέτα.

– Ωχ, ρε μάνα. Μπέικον, λουκάνικο και πράσινη πιπεριά.

Έτσι παραγγείλαμε τρεις πίτσες και επιβεβαιώσαμε ότι αν περισσέψει κάτι θα μπορούμε να το πάρουμε μαζί μας.

Πρώτα ήρθαν τα αναψυκτικά και μετά η μπίρα. Τα καμάρια μας είχαν περάσει σε κατάσταση πεισματώδους σιωπής που σε ανάλογες καταστάσεις δεν είναι και τόσο κακό πράγμα. Τσουγκρίσαμε τα ποτήρια μας με την Στέλλα, με τα δυο καμάρια μας να μας παρακολουθούν με μισόκλειστα μάτια.

– Αργεί!

– Τι είπες;

– Αργεί.

– Τι αργεί ρε Άρη; Μόλις ήρθαμε και υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι να σερβίρει.

– Ναι, αλλά εγώ πεινάω.

– Κι εγώ ρε μάνα, να μην ξανάρθουμε σε αυτό το μέρος, πολύ αργούν. Η Μπίλι.

– Φάτε τα νύχια σας. Ορίστε και το αλατοπίπερο.

Μας αγριοκοιτάξανε αλλά εμείς αδιάφορες συνεχίσαμε να μιλάμε για τη μέρα μας. Κάποια στιγμή και νιώθοντας κάποιο τσίμπημα ενοχής, και μάλιστα ταυτόχρονα και οι δυο μας γυρίσαμε προς τα καμάρια μας.

– Εσείς πώς περάσατε τη μέρα σας; Ρώτησε η Στέλλα.

– Φέτα. Απάντησε ο γιος μου.

– Φέεεετα, ήρθε σε στιλ χορωδίας από πίσω η Μπίλι.

– Είχατε μαθηματικά σήμερα; Η σειρά μου να δείξω ενδιαφέρον.

– Δεν πάμε στην ίδια τάξη.

– Το ξέρω Μπίλι μου, αλλά και οι δυο σας μαθηματικά κάνετε, έτσι δεν είναι;

– Φέτα, απάντησε πάλι ο γιος μου.

– Και τι σημαίνει η φέτα, βρε Άρη; Είχατε ή δεν είχατε;

– Εγώ δεν είχα.

– Φέτα σου λέω, συμπλήρωσε ο γιος μου.

– Βρε Άρη, τι είναι αυτή η φέτα που πετάς συνέχεια; Ο Άρης κοίταξε την Μπίλι και η Μπίλι τον Άρη.

– Να, φέτα. Χαλαρά. Απάντησε η Μπίλι κι ευτυχώς ήρθανε οι πίτσες γιατί ήμουν έτοιμη να τους κόψω φέτες.

Τα καμάρια μας δεν έχουν λίπος, μάλλον προς το κοκκαλιάρικα μου μοιάζουν αν και κληρονομικό δεν είναι και επιβεβαιώνεται κάθε φορά που κοιτάζω τον καθρέφτη. Αλλά η μεν Μπίλι στα δεκάξι, ο δε Άρης στα δεκαεφτά, είναι καλύτερα να τους ντύνεις παρά να τους ταΐζεις κι όποιος δεν έχει παιδί στην εφηβεία δεν έχει ιδέα τι σημαίνει να ντύνεις έφηβο. Χρειάζεσαι παπούτσια κάθε δεύτερη βδομάδα. Κι όχι παπούτσια ό,τι-ό,τι, πρέπει να είναι τα συγκεκριμένα που κάνουν κι αυτό κι εκείνο και δεν ιδρώνουν τα πόδια κι έχουν κι αυτά τα χρώματα, με λίγα λόγια από 80 ευρώ και πάνω. Αυτά τα σκέφτεσαι μέχρι να ανακαλύψεις ότι ζαμπόν, τυρί, ψωμί και γάλα είναι πάντα σε έλλειψη στο σπίτι κι ας αγόρασες την προηγουμένη μέρα. Στην παρούσα περίπτωση ώσπου να γεμίσεις τα δυο ποτήρια μπίρα και πριν αγγίξεις τη δική σου πίτσα, τα καμάρια έχουν χλαπακώσει από τρία κομμάτια το καθένα.

Εγώ με τη Στέλλα κυρίες. Προσεκτικά το κομμάτι στο πιατάκι μας και με μαχαιροπίρουνο κόβουμε μικρά κομματάκια που τα μασουλάμε αργά. Τέσσερα τυριά εμείς. Κάνουμε διάλειμμα από την δίαιτά μας για να γιορτάσουμε την επιτυχία της.

– Αν θέλεις να δοκιμάσεις, πάρε, είναι πολύ καλή σου λέω. Αυτός ήταν ο Άρης προς την Μπίλι. Εγώ με την Στέλλα κοιταζόμαστε περιμένοντας δεύτερο γύρο ανάλυσης της βετζετέριαν.

– Φέτα, λέει η Μπίλι και παίρνοντας καινούργια χαρτοπετσέτα από το μεταλλικό κουτί, αρπάζει κομμάτι πίτσα με μπέικον, λουκάνικο και πράσινη πιπεριά. Εγώ με τη Στέλλα κοιταζόμαστε.

– Κι εσύ αν θέλεις παίρνεις, είναι τζάμι. Συμπληρώνει η Μπίλι κάνοντας νόημα στην πίτσα της.

– Φέτα, απαντάει ο γιος μου και παίρνει κομμάτι με την ίδια χαρτοπετσέτα.

Μετά δοκίμασαν και τη δικιά μας πίτσα που όμως μετά το δεύτερο κομμάτι δεν τους πολυάρεσε, έτσι φάγανε ο καθένας το τελευταίο της δικιάς τους για …να κρατήσουν τη γεύση.

– Κοίτα, δες το θετικά, η πάντα θετική Στέλλα. Μας βοηθάνε στην δίαιτα.

– Παρακάλα μόνο να έχει μείνει ζαμπόν τυρί και ψωμί στο σπίτι.

Κοιτάξαμε τα καμάρια μας που είχαν πέσει σε νιρβάνα μετά από τέτοιο ξέσκισμα στο φαγητό, σηκώσαμε τα ποτήρια μας, τα τσουγκρίσαμε και είπαμε: Φέεεετα.

Λουκία Κοντοπόδη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s