Ακούγοντας την «Άρνηση» του Γιώργου Σεφέρη

Άφησέ με, να ζήσω στο μικροσκοπικό μου κέλυφος, να λυπάμαι για τις γυαλιστερές πέρλες που σκορπίσαμε στην άμμο τη λευκή.

Άφησέ με, να θυμάμαι το φως των αστεριών πίσω απ’ τα μαύρα σύννεφα, εκείνα που προσπαθούσαμε κάποτε ν’ αγγίξουμε με χέρια μας φτερά γλάρων.

Άφησέ με να ονειρεύομαι τα τραγούδια μας εκεί που χτυπούσε μανιασμένα η θάλασσα.

Με την καρδιά αγνή…

Με την ψυχή ελεύθερη…

Με το μυαλό καθαρό…

Με πάθος για τη ζωή…

 

Άφησέ με, να κρατήσω όση αθωότητα απέμεινε από τον καιρό του πριν, τότε που δε βλέπαμε τις καταιγίδες που έφερνε ο ορίζοντας.

Μα ήρθαν κι εκείνες. Κι όπως τα κύματα έγλυφαν τα γυμνά μας πόδια, η θάλασσα κατάπινε τις σκορπισμένες γυαλιστερές πέρλες από την άμμο.

Τα πουλιά σκορπίσαν κι αυτά,

τα παρέσυρε μακριά ο άνεμος,

Και οι φωνές μας σώπασαν κι αυτές.

Άφησέ με στο μικροσκοπικό μου κέλυφος. Κρυμμένο από τον κόσμο που παραιτήθηκε πια…

Gordana Mudri

************************************

Άρνηση του Γιώργου Σεφέρη

Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι
μα το νερό γλυφό.

Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της…
ωραία που φύσηξε ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή.

Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε την ζωή μας.  λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή.

Ovi_greece_0217_067a.gif

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s