Μαρίκα Νίνου, μια ξεχωριστή παρουσία στο ρεμπέτικο

Στις 23 Φεβρουαρίου 1957, απεβίωσε στην Αθήνα η Μαρίκα Νίνου, μια από τις κορυφαίες μεταρεμπέτισσες Ελληνίδες τραγουδίστριες.

Ovi_greece_084aΓεννημένη στην Κωνσταντινούπολη (κατά άλλους στον Καύκασο), την 1η Ιανουαρίου του 1918, η Μαρίκα Νίνου που το πραγματικό της όνομα ήταν Ευαγγελία Νικολαϊδου, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1947, ξεκινώντας να εργάζεται σε διάφορα νυχτερινά κέντρα, κάνοντας ακροβατικά νούμερα με τον άντρα της και το παιδί της, σε ένα σχήμα που ονομαζόταν “Ντούο Νίνο και μισό”. Το 1948, μετά την ανακάλυψή της από τον Στελλάκη Περπινιάδη, αρχίζει τις πρώτες της εμφανίσεις ως τραγουδίστρια, στο νυχτερινό κέντρο “Φλόριντα”, στο Πεδίο του Άρεως. Την ίδια χρονιά, κάνει και την πρώτη της ηχογράφηση δίπλα στον Μανώλη Χιώτη, με τα τραγούδια “Ώρες σε κρυφοκοιτάζω” και “Θα σου πω το μυστικό μου”.

Η καριέρα της σαν τραγουδίστρια απογειώθηκε όταν συναντήθηκε έναν χρόνο αργότερα, το 1949, με τον Βασίλη Τσιτσάνη, σε μια συνάντηση που έμελλε να είναι καθοριστική και για τους δυο τους τόσο σε επαγγελματικό, όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Η πρώτη τους κοινή εμφάνιση την ίδια χρονιά, έγινε στο νυχτερινό κέντρο “Τζίμης ο Χονδρός”. Στη συνέχεια, η Μαρίκα Νίνου ερμήνευσε τις μεγαλύτερες επιτυχίες του μεγάλου μουσικοσυνθέτη, για τον οποίο υπήρξε και πηγή έμπνευσης. “Η Μαρίκα στο πάλκο ήταν ασυναγώνιστη”, έλεγε ο Τσιτσάνης. Το 1951, τραγουδούν μαζί στο κέντρο “Καζαμπλάνκα” στην Κωνσταντινούπολη, όπου και παρέμειναν για ενάμισι μήνα. Επιστρέφοντας από αυτό το ταξίδι, χώρισαν αιφνίδια, ενώ είχαν πρόσκληση για εμφανίσεις στην Αμερική. Ο Τσιτσάνης δεν είχε βγάλει βίζα σε αντίθεση με εκείνη και η Νίνου αντιστάθηκε στην απαγόρευσή του να πάει μόνη της και έφυγε, παρά το γεγονός, ότι λίγο πριν είχε υποβληθεί σε εγχείρηση καρκίνου της μήτρας. Όταν επέστρεψε από την Αμερική, έχοντας ήδη υποστεί ραγδαία μετάσταση, ο Τσιτσάνης δεν της ξαναμίλησε ποτέ. “Δεν πήγε ούτε καν στην κηδεία της”, μαρτυρά ο Λευτέρης Παπαδόπουλος.

Ο Μάνος Χατζηδάκις αφιέρωσε στη Μαρίκα Νίνου, το 1974, τον δίσκο του με τίτλο “τα πέριξ”, γράφοντας “Όλη η εργασία αυτή χαρίζεται στη μνήμη της ανεπανάληπτης Μαρίκας Νίνου, που δίχως να το ξέρει, με το μαχαίρι της φωνής της, χάραξε μέσα μας βαθιά τα ονόματα των θεών της ταπεινοσύνης και της βυζαντινής παρακμής”.

Πηγή έμπνευσης αποτέλεσε επίσης και για τον Κώστα Φέρρη, που με βάση τη ζωή της έγραψε το σενάριο για την ταινία “Ρεμπέτικο”, το 1983.

Το τραγούδι του Β. Τσιτσάνη “Τι σήμερα, τι αύριο, τι τώρα” είναι εμπνευσμένο από τη διάλυση της προσωπικής σχέσης που διατηρούσαν μεταξύ τους:

https://www.youtube.com/watch?v=I61wvNENIbI

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s