Η σκάλα και η θηλιά

Η εμπιστοσύνη θέλει χρόνια να την κερδίσεις και μια στιγμή μονάχα να τη χάσεις, είναι σα θεόρατη σκάλα που την κοιτάς από χαμηλά και σε τρομάζει, όσο πιο κάτω στέκεσαι είναι τόσο πιο σκοτεινά, κάθε σκαλί σε φέρνει λιγάκι προς το φως, κοιτάς προς τα πάνω και η λάμψη της σε τυφλώνει, είναι τρομακτικά όταν είσαι κάτω, φοβάσαι σε κάθε σκαλί μην παραπατήσεις, δεν έχει τίποτα για να πιαστείς, φτάνεις κάπου στη μέση, κοιτάς πίσω σου και κάτω στο σκοτάδι, κοιτάς επάνω και μόνο επάνω μπορείς να πας πια, δε θέλεις να γυρίσεις πίσω, κάθε βήμα σου είναι και μια μικρή νίκη, κι όταν επιτέλους φτάνεις στην κορυφή βλέπεις το φως, κοιτάς γύρω σου και βλέπεις έναν ολόκληρο κόσμο φωτισμένο, βλέπεις δυο λεύκες που γλίτωσαν την παγωνιά και ξαναγεννιούνται την άνοιξη, βλέπεις δυο μάτια που λένε τόσα όσα το στόμα δε θα μπορέσει ποτέ να πει, βλέπεις, ακούς και νιώθεις την ασφάλεια, την αγάπη, η μοναξιά είναι μακρινή συντροφιά που πια έχεις ξεχάσει, είναι ολόκληρο ταξίδι η εμπιστοσύνη για να την κερδίσεις, ταξίδι με χιλιάδες μικρούς κι ασήμαντους μα σημαντικούς προορισμούς, σημαντικούς γιατί κάθε ένας τους σε φέρνει πιο κοντά της.

Ovi_greece_0217_052a.gifΌμως… υπάρχει κι ακόμα μία εμπιστοσύνη, μια εμπιστοσύνη που σου δίνεται σαν δώρο, μια εμπιστοσύνη που σου δίνεται προκαταβολικά, που δεν έκανες τίποτα για να την κερδίσεις, δεν έκανες τίποτα για να την αξίζεις, κι όμως εκείνη στέκεται μπροστά σου και σου χαμογελά, εδώ είμαι σου λέει, εδώ είμαι κοίταξέ με, εδώ είμαι κι ήρθα μονάχη μου, και το μόνο που πρέπει να κάνεις εσύ είναι να την κρατήσεις. Είναι η εμπιστοσύνη που σου χαρίζεται από τον έρωτα, από την πρώτη στιγμή, από την πρώτη στιγμή που αντίκρισες δυο μάτια κι αυτά κοίταξαν βαθιά μες τα σκοτάδια σου, είναι το στόμα που μίλησε όλα αυτά που περίμενες χρόνια για να ακούσεις, κι είναι δικά σου λόγια, μόνο για σένα, κι είναι αυτή η εμπιστοσύνη που νιώθεις αμέσως για αυτόν τον άνθρωπο δίπλα σου, ή νιώθει κάποιος άλλος για σένα, κι είναι μια παράδοση κι αυτή, παράδοση άνευ όρων, είναι το γκρέμισμα των τειχών που έχεις χρόνο με το χρόνο χτίσει, κι ας σου πήρε μια ζωή βάζοντας πέτρα πάνω στην πέτρα για να προφυλαχτείς, είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται ξαφνικά μπροστά σου, και χωρίς μια σκέψη δεύτερη ρίχνεις τα τείχη σου με ένα και μόνο χτύπημα και το κάνεις εσύ από μόνος σου, κι ίσως γι αυτό μετά δεν πρέπει να ρίξεις την ευθύνη στον άλλο αν σε προδώσει.

Δεν πρέπει να του πεις ότι σε πρόδωσε, δεν πρέπει να του πεις ότι σε πλήγωσε, μόνος σου έριξες τα τείχη σου, μόνος σου χαλάρωσες την ασφάλειά σου, μόνος σου παραδόθηκες κι ας μην έκανε εκείνος τίποτα για να το αξίζει, μόνο που ήξερες ότι ήταν ο άνθρωπος που περίμενες. Μα αν δεν ανεβείς τη θεόρατη σκάλα της εμπιστοσύνης, αν δεν ξεκινήσεις από το σκοτάδι και το τίποτα, δεν ξέρεις πόσο σημαντικό είναι να κερδίσεις την εμπιστοσύνη, δεν ξέρεις πόση δύναμη σου δίνει κι εσένα και πόση σιγουριά στον άλλο, κι ίσως γι αυτό κάποιοι εύκολα μπορούν απλά να σου πουν, όπως μου είπες κι εσύ μια μέρα, δε σ’ αγαπώ πια, ώρα να φύγω.

Ώρα να φύγεις και μ’ άφησες με θρύψαλα την πίστη μου για σένα, κι όμως εσύ επέμεινες ότι εγώ ήμουν αυτός που δε σε κράτησε, δεν έχει σημασία ποιος φεύγει πρώτος, αλλά για να φύγει κανείς τότε κάποιος δεν μπόρεσε να τον κρατήσει.

Η αγάπη δεν έχει πρέπει, μου είπες, στην αγάπη μένεις γιατί σε τραβάει κοντά της, σε κρατάει κοντά της και δε θέλεις να φύγεις, κι όταν νιώθεις να πνίγεσαι πρέπει να ξεφύγεις, να τρέξεις μακριά για να αναπνεύσεις πάλι, κι αυτό έκανες μου είπες, αυτό μονάχα, έφυγες γιατί δεν μπορούσες να ανασάνεις πια. Η αγάπη μου για σένα έγινε θηλιά στο λαιμό σου και κάθε μέρα έσφιγγε κι από λίγο μέχρι που δεν μπορούσες να πάρεις ανάσα.

Κι έφυγες.

Αντρέας Νικολαΐδης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s