Κι όμως…

Κι όμως…

Ορκίστηκα
να κάνω το τύμπανο να πάψει.
Πολλή συνομιλία έβγαινε
Δεν ήθελα
τα λόγια του στα λόγια μου
Σηκώθηκα
με μια βαριά ανά χείρας
με μάτι θολό από απειλή.
Αντέδρασε.
Ξεκίνησε να κτυπά δαιμονισμένα
Από το πολύ, περ-σότερο.
Από φόβο ή αναίδεια δεν κατάλαβα
Σηκώθηκε η βαριά
Και τού δωσε τον πιο γερό τον ήχο.
Τον τελευταίο του, τον πιο εκκωφαντικό.
Ο θάνατος του τυμπάνου με συγκλόνισε.
Πίστευα ως τότε
πως η τελευταία αυτή κραυγή
ήταν προνόμιο των ζωντανών μονάχα.

Μάνος Μαυρομουστακάκης

Ovi_greece_0117_077a.gif

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s