Η εγγύηση της κουζίνας

Είμαι σίγουρη ότι όλοι έχετε αντιμετωπίσει προβλήματα με διάφορες συσκευές στο σπίτι. Συμβαίνει πάντα και συμβαίνει με όλους. Σε εμένα πιστεύω ότι συμβαίνει περισσότερο συχνά από τους άλλους. Είναι σαν τον καναπέ και τις τρίχες. Υπάρχει μια σχέση έλξης και πάθους μεταξύ τους.  Έτσι κι εγώ με τις καταστροφές, όλες μου οι ηλεκτρικές συσκευές κάποια στιγμή, στην ακμή τους και πριν δουν γεράματα,  χρειάστηκαν αλλαγή ή επισκευή.

Ovi_greece_0117_070a.gifΚι επειδή τώρα θα ρωτήσετε αν είχαν εγγύηση, εδώ είναι το άλλο παράξενο. Όλες πάθανε το καρδιακό με το που έληξε η εγγύηση. Αφού κάποια στιγμή σκέφτηκα να φτιάξω έναν πίνακα με τις ημερομηνίες που λήγουν οι εγγυήσεις, ώστε να ξέρω ότι την επομένη θα τρέχω να αγοράσω καινούργια.

Όταν το είπα στο γιο μου, μου απάντησε με πολύ μπλαζέ ύφος: «Μάνα, είσαι τρελή. Σε έχει πειράξει ο καιρός.»  Έτσι μου ήρθε να του ρίξω παιδαγωγική σφαλιάρα αλλά από τα δεκάξι και μετά με έχει περάσει στο ύψος και θα χρειαστώ σκαμνάκι για να του τη δώσω.

Στη συνέχεια όμως είχε και κάτι άλλο να προσθέσει: «πιθανώς να μην τις συντηρείς σωστά, αυτό το σκέφτηκες;» Και τη σφαλιάρα δεν τη γλύτωσε. Του ήρθε από κάτω. Άπερκατ μου φαίνεται το λένε.

Εγώ βρε που τις καθαρίζω μετά από κάθε χρήση και τις έχω σαν τα μάτια μου; Εγώ βρε; Το ξέρεις ότι μερικές φορές ακούγεσαι σαν τη μάνα μου; Αυτή σε έκανε, όχι εγώ. Κι έφυγε ο γιος μου από την κουζίνα, έκλεισε και την πόρτα του δωματίου του και σε λίγο ακούστηκε …ραπ.

Εγώ είμαι η πιο καλή νοικοκυρά
νταπ-πα-νταπ νταπ νταπ
που όλα τα κρατάει καθαρά
νταπ-πα-νταπ νταπ νταπ

Μπα, καλύτερα να μείνω στην Μπέσυ Αργυράκη. Πού τη θυμήθηκα αυτή τώρα; Έτσι λοιπόν προχθές κάτι έγινε, κάτι ακούστηκε, κάτι σπινθήρες πεταχτήκαν κι εγώ έμεινα με τα φασολάκια μισομαγειρεμένα και την κουζίνα να μην απαντάει στα χαϊδέματά μου.

Χαϊδέματα γιατί πριν από πέντε χρόνια αγόρασα καινούργια κουζίνα, από αυτές τις κεραμικές που ανάβουν και σβήνουν με την αφή. Τη χαϊδεύεις και σου μαγειρεύει. Η αγορά ήταν αποτέλεσμα διαζυγίου. Μαζί με τον Αντώνη έφυγε και η κουζίνα η λευκή με τα μαύρα μάτια να σε κοιτάζουν αλλήθωρα. Εκείνη η κουζίνα είχε μια έντονη θέση στη σχέση μου με τον Αντώνη πριν το διαζύγιο.

«Τι μαγείρεψες σήμερα ρε Λουκία; Όχι ρε γαμώτο, πάλι όσπρια μαγείρεψες; Γιατί δουλεύουμε και οι δυο; Για να τρώμε φακές και ρεβίθια;» Όχι βρε μαλάκα, για να τρως μπριζολάκια και μπαρμπούνια με τη γκόμενα και να αγοράζεις τρία τρία τα DVD. Τα έγραψα τώρα και συγχίστηκα. Έτσι είχα συγχιστεί κι εκείνη τη μέρα και την πλήρωσε η κουζίνα. Ήταν και δώρο της καβουρούς της μάνας του.

Κάβουρας η μάνα του, α-πα-πα-πα-πα. Δαγκάνες στις τσέπες της όταν επρόκειτο για τα παιδιά, για μένα ή για το σπίτι. Αλλά για τον Αντωνάκη… Ο Αντωνάκης της πάντα το καλύτερο. Πουκάμισα στον Αντωνάκη μόνο αν ήταν Ραλφ Λοράν, λες και η γριά έπινε τσάι κάθε απόγευμα με τον Ραλφ, είχε φτάσει να τον αποκαλεί με το μικρό του. «Αυτό το πουκάμισο του Ραλφ, ταιριάζει πολύ στον Αντωνάκη μου.» Και πάρε ένα λέγκο στον μικρό από τα φτηνιάρικα για τα Χριστούγεννα και με το μικρό να κοντεύει να βγάλει μουστάκια. Κι ο Αντωνάκης «Βρε τη μάνα μου, παρόλα τα χρόνια, βλέπεις γούστο η γριά;» Κι έφυγε η κουζίνα μαζί με τον Αντωνάκη και τη μαμά του. Κι ήρθε η κεραμική.

Πάω στο μαγαζί που την αγόρασα. Και μεγάλο και επώνυμο και στη γειτονιά μου κι έχω πάρει ακόμα και το καινούργιο iPhone του γιου μου από εκεί πριν από μερικούς μήνες. «Α, αυτή η μάρκα και ειδικά αυτό το μοντέλο ήταν προβληματικό από την αρχή.»

Πώς ήθελα να ρίξω σφαλιάρα στο γιο μου; Έτσι ακριβώς ένιωσα εκείνη τη στιγμή και ήταν και στα μέτρα μου ο τεχνικός που έπρεπε να τον ψάξω μισή ώρα και αφού τον βρήκα να τον περιμένω άλλη μισή να τελειώσει με κάποιον άλλον.

«Από την αρχή ήταν που την πήρα από εσάς.» Προσπάθησα να δείχνω τουλάχιστον ήρεμη.

«Είσαστε πελάτισσα του μαγαζιού;» Δεν ξέρω για πόσο ακόμα, αλλά κούνησα το κεφάλι μου.

«Μάλλον κάηκε ένα μάτι και μαζί έκαψε και τα ηλεκτρονικά,» συνέχισε με βεβαιότητα ο κουζινογιατρός. «Θα μας φέρετε την κεραμική επιφάνεια και σε δέκα μέρες θα είναι έτοιμη.»

Θα φέρω τι; Την επιφάνεια; Εγώ την επιφάνεια Αβέρωφ ξέρω του Θεοδωράκη, εσύ για ποια επιφάνεια μιλάς;

«Άκου, εγώ δεν ξέρω ποια είναι η επιφάνεια και πώς να τη βγάλω. Πρέπει να έρθει κάποιος δικός σας να το κάνει.» Και με κοιτάζει έκπληκτος. Το τομάρι με κοιτάζει έκπληκτο. Δηλαδή μέχρι τώρα νόμιζε ότι είχε μπροστά του τον Μπομπ τον μαστοράκο και τώρα είδε τα Σανέλ τα γυαλιά και τα μαύρα μαλλιά;  «Θα σας κοστίσει,» με κοίταξε έντονα. «Πόσο;»

Λοιπόν για να έρθουν να πάρουν την επιφάνεια, να την επισκευάσουν και να την ξαναφέρουν και να την επανατοποθετήσουν το πόσο ήταν …αγοράζω καινούργια κεραμική κουζίνα. Μάλιστα έτυχε να συζητάμε στο τμήμα με τις κουζίνες και μπορούσα να δω τις τιμές.

Του είπα θα το σκεφτώ και έφυγα σχεδόν τρέχοντας από το μαγαζί. Η πρώτη μου σκέψη ήταν, πόσα έχουν μείνει στην τράπεζα και δεν τα έχει πάρει η εφορία, η δεύτερη ήταν πότε πληρώνομαι, η τρίτη πόσα θέλει το φροντιστήριο του μικρού και η τέταρτη ήταν ότι για κανένα μήνα θα τρώμε σουβλάκια, πατάτες τηγανίτες και κοτόπουλο από την ψησταριά του Βασίλη.

Μετά πήγα κι αγόρασα ένα ζευγάρι παπούτσια που είχα δει από την προηγουμένη βδομάδα, έτσι για να πνίξω τον πόνο μου.

Λουκία Κοντοπόδη

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s