Ένας ρεμπέτης… “σόου μαν”

Στις 25 Ιανουαρίου 1925, στην περιοχή του Μεταξουργείου, γεννήθηκε ο βιρτουόζος του μπουζουκιού, συνθέτης και τραγουδιστής, Γιώργος Ζαμπέτας.

Από εξαιρετικά μικρή ηλικία, μαθητής ακόμα Δημοτικού και βοηθός στο κουρείο του πατέρα του, ο Ζαμπέτας έπαιζε τις πρώτες του μελωδίες στο μπουζούκι του. Το 1932, σε ηλικία μόλις 7 ετών, κέρδισε το πρώτο του βραβείο σε σχολικό διαγωνισμό, παίζοντας το πρώτο δικό του τραγούδι. Μετά από λίγα χρόνια, το 1938, νεαρός ακόμα, γνωρίστηκε με τον Βασίλη Τσιτσάνη, γεγονός που καθόρισε οριστικά και τις μετέπειτα επιλογές και πορεία του.

Μέσα στην καρδιά της Κατοχής, το 1942, δημιούργησε ένα δικό του μουσικό σχήμα, με το οποίο έκαναν καντάδες στις κοπέλες. Οι πρώτες του μεγάλες δημιουργίες γράφονται μέσα στη δεκαετία του ’50, με συνοδοιπόρους του μεγάλους ερμηνευτές της εποχής, όπως ο Στέλιος Καζαντζίδης, η Πόλυ Πάνου, ο Πρόδρομος Τσαουσάκης και αργότερα, η Βίκυ Μοσχολιού, η Δούκισσα, ο Τόλης Βοσκόπουλος και άλλοι. Η δεκαετία του ’60 τον βρίσκει σε ώριμη πλέον φάση, με τεράστιες τραγουδιστικές επιτυχίες, συμμετοχές σε πολλές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, που τότε ήταν στη μεγάλη του ακμή, αλλά και πολλές συναυλίες στο εξωτερικό.

Στη δεκαετία του ’70, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ακολουθώντας τα ρεύματα της εποχής, στρέφεται στη δημιουργία ενός ανανεωμένου προφίλ, που περιέχει σάτιρα με τη μορφή σώου. Πρόκειται για την όψιμη πλέον περίοδο της καριέρας του, κατά την οποία διαμορφώθηκε και αυτό το ιδιαίτερο στυλ του λαϊκού σόου – μαν, γνωστού σε όλους μας. Ως προς αυτό, χαρακτηριστική είναι η δήλωση του στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου ότι “ο Ζαμπέτας, ως συνθέτης, χωράει μέσα στην πρώτη δεκάδα των μεγάλων μορφών του ρεμπέτικου και λαϊκού μας τραγουδιού. Ως μπουζουκτσής ήταν ο καλύτερος, από την άποψη του προσωπικού του ήχου, αλλά σαν σόου – μαν ήταν μοναδικός. Ένας καλλιτέχνης, που αν είχε γεννηθεί στην Αμερική, θα πρωταγωνιστούσε πιθανότατα, στην παγκόσμια σκηνή”.

Ovi_greece_099a

Οι τίτλοι των τραγουδιών του που αγαπήθηκαν από το κοινό, αναρίθμητοι. Κάποιοι από αυτούς: Τα δειλινά, Τα ξημερώματα, Δεν έχει δρόμο να διαβώ, Κι αν θα διαβείς τον ουρανό, Με το βοριά, Το φανταράκι, Ποιος είν’ αυτός, Σταλιά – σταλιά, Αγωνία, Ήρθα κι απόψε στα σκαλοπάτια σου, Αλήτη, Αυτοί που φεύγουν, Βουρκωμένη Δευτέρα, Επεμβαίνεις, Η κουλτούρα, Μεταξουργείο, Ο αράπης, Ο κυρ Αλέκος, Ο πενηντάρης, Πού πας χωρίς αγάπη, Χίλια περιστέρια και πολλά άλλα.

Κατά τη σαρωτική σε όλα δεκαετία του ’80, το είδος που εκπροσωπούσε ο Ζαμπέτας παρακμάζει και σταδιακά φθίνει μαζί με όλες τις αξίες που έρχονταν από τις προγενέστερες εποχές. Μικρή ανάκαμψη εμφανίζεται στις αρχές της δεκαετίας του ’90, αλλά ο Γιώργος Ζαμπέτας, αν και πολύ νέος ακόμα, είναι ήδη βαριά άρρωστος από καρκίνο.

Απεβίωσε τον Μάρτιο του 1992.

Στα links που ακολουθούν, μερικές από τις επιτυχίες του που αγαπήθηκαν:

Τα δειλινά & Αλήτη, με την αλησμόνητη φωνή της Βίκυς Μοσχολιού:
https://www.youtube.com/watch?v=aYRavq31S4I
https://www.youtube.com/watch?v=0D4SYsXu-nE

Δεν έχει δρόμο να διαβώ, σε ερμηνεία του Πάνου Τζανετή:
https://www.youtube.com/watch?v=J9b01xG9D6M

Αγωνία, στη χαρακτηριστική ερμηνεία του Τόλη Βοσκόπουλου, σε βίντεο από σκηνή της ομότιτλης ελληνικής ταινίας:
https://www.youtube.com/watch?v=FX1Honov45I

Πού πας χωρίς αγάπη, σε ερμηνεία από τη Δούκισσα:
https://www.youtube.com/watch?v=StBeR5x5Ec0

Ήρθα κι απόψε στα σκαλοπάτια σου, με τον Σταμάτη Κόκοτα:
https://www.youtube.com/watch?v=W6aHIJFRndU

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s