Η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση

«Ό,τι θα μπορούσε να έχει εφευρεθεί έχει ήδη εφευρεθεί!»
Αυτό έλεγε ο Τσάρλς Ντιούελ, πρόεδρος του αμερικάνικου γραφείου ευρεσιτεχνιών το 1899!

Ο κατάλληλος, διορατικός, άνθρωπος στην κατάλληλη θέση!

Ovi_greece_0117_047a.gifΚαμιά φορά όμως στα άτυχα αποφθέγματα παραμονεύουν οι αλήθειες.
Γιατί μπορούμε κάλλιστα να μεταθέσουμε τη ρήση αυτή, προσαρμόζοντάς τη στην κυβέρνηση και στις σκατοδικαιολογίες της:
«Ό,τι θα μπορούσε να έχει εφευρεθεί από πλευράς δικαιολογιών έχει ήδη εφευρεθεί!»
Παρόλο που η γιαγιά μου, μου έλεγε το άλλο, το γνωστό:

«Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λόγο μη λες.»

Τέλος πάντων, μια και μιλάμε για κυβέρνηση και σκατά, σας έχει τύχει να περπατάτε στο δρόμο και να περπατάτε ασυναίσθητα με το στυλ του μπροστινού σας;
Έτσι δείχνει τον τελευταίο καιρό η κυβέρνηση.
Ό,τι κι αν κάνει είναι σαν να αντιγράφει το περπάτημα κάποιου αόρατου μπροστινού. Ή κι ενίοτε πισινού…
Κι επειδή δεν ξέρεις τι ωθεί τον μπροστινό σου (ενίοτε και τον πισινό σου είπαμε)
να περπατά όπως τέλος πάντων περπατά, είναι μεγάλο ρίσκο να τον μιμείσαι.
Το λιγότερο δηλαδή είναι να μην μπορείς και να δικαιολογήσεις στους άλλους το περπάτημα σου βρε αδερφέ!
(Ναι, το αδερφέ πάει προς τα κει που καταλάβατε! Προς το αδερφή!)

Έχετε κατά πάσα πιθανότητα πατήσει σκατά σκύλου στο παρελθόν.

Εύχομαι να μην έχετε δηλαδή, αλλά στατιστικά είναι το πιθανότερο.

Ξέρετε λοιπόν το συναίσθημα και τις κινήσεις που κάνεις ώστε να απαλλαγείς απ’ αυτά…

Μια φορά περπατούσα στην Πανεπιστημίου πίσω από κάποιον, που στο τέλος αποδείχτηκε πως είχε πατήσει σκατά σκύλου.

Ασυναίσθητα λοιπόν μετά από λίγο περπατούσα όπως ακριβώς περπατούσε και ο παθόν μπροστινός μου.

Μετά από λίγο σχεδόν ολόκληρη η Πανεπιστημίου ήταν έτοιμη να σκουπίσει τις σόλες των παπουτσιών της σε κάποιο σκαλοπάτι ή κάτι αιχμηρό τέλος πάντων, για να απαλλαγεί απ’ τα αόρατα σκατά.

Μου ήρθε να σκάσω στα γέλια, αλλά το γέλιο πάγωσε στο στόμα μου όταν αντίκρισα τον ιδιοκτήτη του δράστη σκύλου να έχει πέσει κάτω και να κυλιέται εκείνος πρώτος απ’ τα γέλια για την κατάντια μας.

Αυτό το σκηνικό λοιπόν μου θυμίζει και η κυβέρνηση.

Περπατά με το ίδιο βήμα ενός μπροστινού που της είναι παντελώς άγνωστος και πιθανόν να έχει πατήσει σκατά σκύλου.

Και η κυβέρνηση βυθισμένη σ’ ένα ρεσιτάλ εικονικής πραγματικότητας έχει στο περπάτημά της έντονα τα συμπτώματα κάποιου που πάτησε σκατά σκύλου.

Αν και στην περίπτωσή της, επειδή τα συμπτώματα της είναι βαριά, θα έλεγα ότι τα σκατά είναι ελέφαντα!

Θα μου πείτε πού βρέθηκε ο ελέφαντας στην Πανεπιστημίου.

Είναι από τα περίεργα της νεοελληνικής πραγματικότητας.

Ίσως το έσκασε από κανένα δάσος με φοινικιές που φυτεύουμε κατά κόρον τελευταία στην πατρίδα μας.

Μας ρίχνει λοιπόν η ίδια η κυβέρνηση τα σκατά κι εμείς τα πατάμε.

Ακολούθως αντί να πάμε να σκουπίσουμε τη βρόμα επάνω της, εμείς κάνουμε ότι κι ο διπλανός μας.

Ανεχόμαστε τη βρόμα.

Και κάνουμε τις ίδιες κινήσεις που κάνει κι ο μπροστινός μας.

Αταβιστικά.

Κι όταν πια ανακαλύπτουμε την πλεκτάνη και πάμε να ξεραθούμε στα γέλια, γιατί επί τέλους καταλάβαμε, βλέπουμε με την άκρη του ματιού μας τα κυβερνητικά στελέχη να είναι μαζεμένα πίσω απ’ την κολώνα, που ας πούμε στηρίζει το οίκημα, και να κρυφοκοιτάζουν αυτοί πρώτοι, ξελιγωμένοι στα γέλια.

Βέβαια ένας καλός γελοιογράφος θα έβαζε στην κορφή της κολώνας να επικρέμεται ξεκολλημένος ένας τεράστιος σοφάς.
Έτσι για το σασπένς.
Αυτός ο σοφάς θα είχε την μορφή της αντιπολίτευσης.
Ή τουλάχιστον του αρχηγού της.
Στην Ελλάδα όμως μάλλον δεν έχουμε καλούς γελοιογράφους.
Ή μήπως  δεν έχουμε καλή αντιπολίτευση;

 

Γιώργος Καλατζής

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s