Πως στήνεται το μάρκετινγκ

«Κύριε Νάσο καλημέρα, θέλει να σας δει ο κύριος Πέτρος. Σε μισή ώρα είναι καλά;»
«Σε μισή ώρα θα είμαι εκεί, Κατερίνα.»

Σε μισή ώρα παρα πέντε λεπτά ακριβώς, γιατί όταν ο κύριος Πέτρος θέλει να σε δει δεν συμφωνείς μαζί του πότε και ποια ώρα σας βολεύει και τους δυο, εκείνος την ορίζει και εσύ τρέχεις. Η Κατερίνα είναι η γραμματέας του και όπως φαντάζομαι όλες οι γραμματείς γενικών διευθυντών που είναι και ιδιοκτήτες, καβαλάνε αυτό το καλάμι πολιτικής ορθότητας που σου προσφέρει το «τσακίσου κι έλα εδώ» με ευγένεια.

ΥOvi_greece_0117_044a.gifπερβάλω. Ο κύριος Πέτρος δεν είναι από αυτούς τους ιδιοκτήτες. Είναι και λίγο θρέμμα της γενιάς του ’80 που θέλει τα αφεντικά να …σκύβουν στα προβλήματα του εργαζομένου τους. Να σκύβουν όσο σκύβει το κεφάλι δηλαδή, μην πάθει και τίποτα η μεσούλα τους. Και όταν λέμε να σκύβουν στα προβλήματα του εργαζομένου τους εννοούμε να τον ακούν, να κουνάνε το κεφάλι με κατανόηση, (εδώ κολλάει το σκύβουν) να λένε κι ένα κουράγιο, ψυχραιμία, μια οικογένεια είμαστε εδώ μέσα, και μετά όταν κλείσει η πόρτα να γκρινιάξουν στον λογιστή για τα πόσα παίρνει το ΙΚΑ για τους τεμπέληδες που έχει μαζέψει. Τέτοιας μορφής αφεντικό ο κύριος Πέτρος, κι εγώ το ότι και παλιός στο μαγαζί και μια οικογένεια είμαστε όλοι, ανήκω σε αυτή την πολύ κλειστή ομάδα που ακούει τις γκρίνιες.

Η πιο μεγάλη ειρωνεία από όλες είναι ότι μερικές φορές ο κύριος Πέτρος γκρινιάζει για πράγματα, ανθρώπους και δουλειές, που συμπεριλαμβάνουν κι εμένα και δεν το καταλαβαίνει. Λέει πράγματα που σαν επαγγελματία με προσβάλουν και νομίζει ότι τα λέει σε κάποιον που τον …καταλαβαίνει.

«Έλα. Έλα μέσα και κλείσε και την πόρτα, θέλω να τα πούμε.»
Ωχ και μεγάλο και με έμφαση ΩΧ. Όταν ξεκινάμε έτσι δεν θα έχουμε καλή συνέχεια. Ψυχραιμία Θόδωρε και κούνα το κεφάλι σου γιατί δεν θα σου πάει καλά αυτή η μέρα.
«Εμένα Θόδωρε με έβαλε ο πατέρας μου στη δουλειά αμέσως μετά το γυμνάσιο και υπάρχουν κάποια πράγματα που δεν τα καταλαβαίνω.»

Αυτή τώρα είναι μια εισαγωγή με πολλά παρακλάδια και που εγώ κουνάω το κεφάλι καταφατικά γεμάτος κατανόηση.

Την ιστορία και της οικογένειας και του κυρίου Πέτρου την ξέρω, ας είναι καλά οι ίδιοι οι χαφιέδες τους μέσα στην εταιρία. Γι’ αυτό δεν λένε ότι την προδοσία πολλοί την εκτίμησαν, τον προδότη κανένας; Αυτοί που χαφιεδίζουν εμάς στον κύριο Πέτρο όλα αυτά τα χρόνια είναι αυτοί που έχουν μαρτυρήσει σε μας όλες τις αμαρτίες της οικογένειας.

Δεν ήταν ο γέρος που έβγαλε τον κύριο Πέτρο μας από το γυμνάσιο και τον τράβηξε στο εργοστάσιο, ήταν ο κύριος Πέτρος μας που ήταν τεμπέλης και στουρνάρι. Δυο φορές την πέμπτη γυμνασίου και μετεξεταστέος την έκτη ο κύριος Πέτρος μας. Και μάλιστα σε ιδιωτικό που τον είχε βάλει ο γέρος από την τρίτη γυμνάσιου βλέποντας ότι ο γιος του και τα γράμματα είχαν διαλέξει αντίθετες πορείες και ελπίζοντας ότι τέλος πάντων κάπως θα του το αγόραζε το απολυτήριο. Τίποτα. Ακόμα και με τα χιλιάρικα να κρατάνε την πόρτα ανοιχτή, ο νεαρός κύριος Πέτρος αδιαφορούσε και προσπαθούσε να καταλάβει τι σημαίνει λογάριθμος και τι ρίζα.

Το μόνο βιβλίο που μπορούσε να διαβάσει ο κύριος Πέτρος ήταν ο μικρός καουμπόι και τα Σεραφίνο γιατί είχαν εικόνες χωρίς πολλά γράμματα. Μέχρι τις Κατερίνες της αδελφής του βούταγε και διάβαζε στην …τουαλέτα, μαθηματικά και ιστορία δεν μπορούσε να διαβάσει. Όταν οι ρουφιάνοι δίνουν πληροφορίες για τους εργοδότες τους, το κάνουν με κάθε λεπτομέρεια όπως παρατηρήσατε.

Ο γέρος όμως πέθανε ξαφνικά από εγκεφαλικό, πριν προλάβει να στρώσει το εργοστάσιο τον κύριο Πέτρο, και ο κύριος Πέτρος μέσα σε μια νύχτα έγινε γενικός διευθυντής. Εντάξει τώρα, έτσι όπως το έγραψα ακούγεται άσχημο και η αλήθεια δεν είναι τόσο άσχημη. Απεναντίας, η αλήθεια είναι ότι ο κύριος Πέτρος αποδείχτηκε αρκετά έξυπνος όχι μόνο να επιβληθεί σαν γενικός διευθυντής αλλά και να μεγαλώσει το εργοστάσιο, τις πωλήσεις και φυσικά τις καταθέσεις του και τις επενδύσεις του.

Ήταν μάλιστα τόσο έξυπνος που έφτιαξε και μύθο ακόμα και για …το στουρνάρι. Ήταν άρρωστος ο πατέρας μου και η ανάγκη με έκοψε από το να σπουδάσω, αν κα το ήθελα πολύ. Έτσι ήρθα στο εργοστάσιο, αλλά εδώ μπήκα σε ένα άλλο πανεπιστήμιο, πολύ καλύτερο, αυτό της δουλειάς. Υπάρχει μεγαλύτερο πανεπιστήμιο από το εργοστάσιο;

Από τότε όλοι οι εργάτες στο εργοστάσιο έγιναν …πανεπιστημιακοί.

«Για πες μου βρε Θοδωρή, χρειαζόμαστε μάρκετινγκ; Εσύ τι πιστεύεις;»
Την έφαγα κατακούτελα, που λένε. Αυτό δεν το περίμενα με τίποτα.
«Μάρκετινγκ κύριε Πέτρο; Δεν το είχα σκεφτεί αλλά φαντάζομαι ότι αυτά τα θέματα τα κρίνουν οι ανάγκες μας. Να ελέγξουμε, χρειαζόμαστε μάρκετινγκ; Κι αν ναι, τότε να προχωρήσουμε στις κατάλληλες ενέργειες.»

Τόσα χρόνια έχω εκπαιδευτεί στις άγευστες, ακίνδυνες απαντήσεις. Κάποιος κάποτε με αποκάλεσε Μπιόργκ Μποργκ, γιατί με το που βλέπω το «μπαλάκι» να μου έρχεται, σαν τον Σουηδό τενίστα το γυρνάω αμέσως πίσω.
«Μπράβο βρε Θόδωρε. Το ήξερα ότι μπορώ να στηρίζομαι σε σένα. Μόνο εσύ καταλαβαίνεις πως σκέφτομαι.»

Κούνησα το κεφάλι περιμένοντας την συνέχεια.
«Η Λίτσα μου εξήγησε το θέμα,» Λίτσα η γυναίκα του. «Αλλά κι εγώ της εξήγησα ότι αυτά που μου λέει τα κάνει το γραφείο πωλήσεων. Και τις συσκευασίες και τα πάντα. Όσο για τις διαφημίσεις, φροντίζει η Κατερίνα με το διαφημιστικό γραφείο που ξέρει και μέχρι στιγμής όλα πάνε καλά. Μέχρι σάιτ μας φτιάξανε.»

«Α, το ιντερνέτ!» Είπα χαμηλόφωνα.
«Αααααυτό ακριβώς είπε κι εκείνη. Το ξέρουμε αυτό το ιντερνέτ ή δεν το ξέρουμε Θοδωρή; Εσύ το ξέρεις;»
Δεν υπήρχε περίπτωση να του εξηγήσω τώρα τι είναι το Facebook και τι το μπλογκ, γι’ αυτό:
«Λίγα πράγματα κύριε Πέτρο, αυτά θέλουν ειδικό.»

«Μάρκετινγκ δηλαδή;»
Κούνησα κεφάλι.
«Τον Κωστή τον θυμάσαι;»
Εδώ δεν κούνησα κεφάλι, κοίταξα με απορία.
«Το βαφτιστήρι της Λίτσας. Το θυμάσαι σίγουρα, έρχεται να δει το γιο μου μερικές φορές.»
Κι ο γιος του κυρίου Πέτρου της ιδίας σχολής. Αυτής που κάνει το πανεπιστήμιό του στο εργοστάσιο. Κι αυτός του Σεραφίνο και της Κατερίνας. Το μήλο κάτω από τη μηλιά. Όλο το εργοστάσιο το ξέρει ότι παίρνει πάκα τα μίκι μάους και κλειδώνεται στην τουαλέτα για ώρες.

«Τώρα που θα φεύγεις, δεν περνάς κι από τον Γιάννη στο προσωπικό να τον ενημερώσεις ότι αύριο στις εννιά θα έρθει ο Κωνσταντίνος; Και εξήγησε του ότι θα προσληφθεί για μάρκετινγκ. Και να του βρούμε και κανένα γραφείο εκεί στις πωλήσεις για να κάνει το μάρκετινγκ. Βρες του και καμιά καλή καρέκλα από την αποθήκη. Σε ευχαριστώ βρε Θοδωρή, όπως πάντα με βοήθησες να πάρω αποφάσεις. Δεν λες στην Κατερίνα να έρθει μέσα τώρα που θα φεύγεις;

Κι έτσι αποκτήσαμε μάρκετινγκ στην εταιρία.

Θεόδωρος Νάσος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s