Ο ασθενής… δεν ήταν “κατά φαντασίαν”…

Στις 15 Ιανουαρίου του 1622, γεννιέται στο Παρίσι ο Ζαν-Μπατίστ Ποκλέν (Jean-Baptiste Poquelin), ο Γάλλος θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός, γνωστός με το όνομα Μολιέρος (Molière). Από τους βασικότερους Γάλλους εκπροσώπους του κινήματος του κλασσικισμού, ο Μολιέρος ήταν εκείνος που εξισορρόπησε την κωμωδία, φέρνοντάς την σε θέση ισότιμη με την τραγωδία.

Σε ηλικία 16 ετών εγκατέλειψε τη Γαλλία για σπουδές Νομικής στο εξωτερικό, επάγγελμα και το οποίο ακολούθησε για κάποια χρόνια μετά την επιστροφή του στο Παρίσι. Ωστόσο, από μικρός είχε έρθει σε επαφή με το θέατρο, μέσω του θεατρόφιλου παππού του. Το 1642 συνδέθηκε ερωτικά με την ηθοποιό Μαντλέν Μπεζάρ και μετά από σύγκρουση με τον πατέρα του, εγκατέλειψε το επάγγελμα του δικηγόρου και ίδρυσε μαζί με τα αδέρφια της ερωμένης του έναν θεατρικό θίασο.

Ovi_greece_061a

Το 1665 είναι η εναρκτήρια χρονιά κατά την οποία γράφει πλέον δικά του θεατρικά έργα, ενώ ήδη από το 1658 είχε αποκτήσει επαφές με τη βασιλική αυλή, με πρόσκληση της οποίας και παρουσίασε κάποια έργα μέσω των οποίων άρχισε να γίνεται σταδιακά διάσημος. Το 1664 ανέλαβε διευθυντική θέση στον θεατρικό θίασο του βασιλιά και παρουσίασε στους κήπους των Βερσαλλιών τέσσερα νέα έργα του. Ένα εξ αυτών, ο γνωστός Ταρτούφος, που έχει μεταφραστεί και στην ελληνική, προκάλεσε έντονη κριτική μιας μερίδας θρησκόληπτων ευγενών, βάζοντας τον ίδιο σε μια τεράστια περιπέτεια. Κάτω από πιέσεις της συγκεκριμένης μερίδας αυλικών, οι παραστάσεις του έργου απαγορεύτηκαν και ο Μολιέρος απειλήθηκε με αφορισμό. Ωστόσο, συνέχισε να αγωνίζεται επίμονα για την επικράτηση του έργου του. Ήταν ένας αγώνας που διήρκησε μέχρι το 1669, χρονολογία κατά την οποία είχαν πλέον αποδυναμωθεί οι παλιοί αυλικοί και η γαλλική διακυβέρνηση είχε περάσει εξ’ολοκλήρου στα χέρια του Λουδοβίκου ΙΔ’, που επέτρεψε την επίσημη παρουσίαση της θεατρικής παράστασης του έργου.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα του για τον Ταρτούφο, ο Μολιέρος συνέγραψε τα έργα του, Δον Ζουάν, Ο Μισάνθρωπος και Αμφιτρύωνας. Τα έργα του αυτά αποτελούν καυστικές σάτιρες γύρω από την υποκριτική ευγένεια και γενικότερα τη συμπεριφορά που επικρατούσε μέσα στη βασιλική Αυλή. Άλλα γνωστά έργα του Μολιέρου είναι: Ο ιπτάμενος γιατρός, Η ζήλεια του μουντζούρη, Ο ασυλλόγιστος, Τα ερωτικά πείσματα, Ο ερωτευμένος γιατρός, Σγαναρέλος ή ο κατά φαντασίαν κερατάς, Το σχολείο των συζύγων, Οι εκνευριστικοί, Ο γάμος με το στανιό, Ο έρωτας γιατρός, Ο γιατρός με το στανιό, Μελικέρτη, Ο Σικελός ή ο έρωτας ζωγράφος, Ο Φιλάργυρος, Ο Αρχοντοχωριάτης, Οι Ψευδοδιανοούμενες, Ο κατά φαντασίαν ασθενής.

Με το έργο του Ο κατά φαντασίαν ασθενής συνδέεται θρυλικά και ο θάνατός του. Ο Μολιέρος συμμετείχε στην παράσταση του έργου σε ρόλο ηθοποιού, έχοντας την υγεία του κλονισμένη. Κατά τη διάρκεια της παράστασης, κατέρρευσε δύο φορές. Την πρώτη αρνήθηκε να σταματήσει να παίζει, αλλά μετά τη δεύτερη λίγες ώρες αργότερα, κατέληξε. Ως ηθοποιός, απαγορευόταν εκ του νόμου να κηδευθεί σύμφωνα με το εκκλησιαστικό καθεστώς, αλλά με παρέμβαση του ίδιου του βασιλιά κηδεύτηκε κρυφά, στον χώρο του νεκροταφείου που προοριζόταν για τα αβάπτιστα βρέφη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s