Προσκοπική εκδρομή – παρτ Ι

Δεν ξέρω ποια μπορεί να είναι η σχέση σας με τις οδηγούς και τους προσκόπους, αλλά εγώ έχω μικρότερη αδερφή που έχει σχέση και με τα δυο. Εγώ για κάποιο λόγο ξέφυγα όταν ήμουν στην κατάλληλη ηλικία, αλλά μέσω της αδελφής μου με βρήκαν τώρα στο Facebook.

Και πώς με βρήκαν;  Με μια πρόσκληση να πάρω μέρος σε μια διήμερη κατασκήνωση που οργάνωνε η …αδελφή μου.

-Τρελή είσαι; Το ξέρεις ότι είναι χειμώνας; Τι κατασκήνωση και αηδίες είναι αυτές στην ηλικία μας;
-Δεν είναι με σκηνές που φαντάζεσαι, σε καμπίνα στο δάσος θα είναι με τζάκι και πολύ ζεστά.
-Ποια καμπίνα και ποιο δάσος μωρή τρελή. Δεν έχουμε δάσος στο χωριό. Ένα λόφο έχουμε και πολλά χωράφια.
-Στο λόφο έχουμε φτιάξει μια καμπίνα.
-Μπα! Πήρες οικόπεδο στο λόφο και δεν το ξέραμε;
-Των προσκόπων είναι.
-Και πως πάτε εκεί;
-Μισή ώρα περπάτημα είναι, υπάρχει μονοπάτι.
-Οι δικές μου μπότες έχουν τακούνια, δεν έχουν τρακτερωτές σόλες.
-Μια χαρά θα είσαι, θα δεις, θα περάσουμε καλά.
Και με έπεισε.

Ovi_greece_0117_031a.gifΜε έπεισε γιατί έτσι κι αλλιώς είχα σκοπό να πάω στο χωριό για μερικές μέρες, και μου είχε λείψει λίγο η παρέα της. Η αδελφή μου είναι όπως ακριβώς φαντάζεστε τους προσκόπους, όλα στη φύση και έσω έτοιμος. Πάντα οργανωμένη και πάντα σαν το πρόβατο να βόσκει κάπου. Εγώ είμαι σκυλάκι σαλονιού. Τα τελείως αντίθετα.

Ήρθα στην Αθήνα όταν παντρεύτηκα και δεν το ξανακούνησα από εδώ, εκείνη μετά από έξι χρόνια φοιτητική ζωή στην πρωτεύουσα γύρισε πίσω και δεν θέλει να ξανακούσει για Αθήνα. Έχει μπλέξει και με κάτι τοπικά, και κοντεύει να κάνει το ένα από τα τρία καφενεία Εξαρχειώτικη γιάφκα.

Την τελευταία φορά που ήμουν στο χωριό είχα πάει μαζί της στο καφενείο. Πέντε γυναίκες και τρεις άντρες που τη μισή ώρα βρίζανε τον κοινοτάρχη, τον νομάρχη, το υπουργείο και την κυβέρνηση, και την άλλη μισή ψάχνανε τρόπους να πουλήσουν περισσότερες μαρμελάδες και πίκλες για τον σύλλογο.

Αυτό η αδελφή μου το αποκαλεί, κοινωνική ζωή. Είπαμε, τα τελείως αντίθετα.

Μη σας ζαλίζω τώρα, φτάνω στο χωριό αφού έχω βρίσει διόδια, λακκούβες και σκόνη, περνάω την πρώτη μέρα με τη μάνα μας, και κατά τις δέκα την επομένη καταφθάνει η Βάσω ποδαράτη με δυο σακούλες.

-Που είναι το αυτοκίνητο σου; Χάλασε πάλι;
Της φώναξα από το μπαλκονάκι όταν άνοιγε την αυλόπορτα.
-Το αυτοκίνητο είναι για μεγάλες δουλειές, όχι για δέκα βήματα.
-Εγώ και στο περίπτερο με το αυτοκίνητο πάω.
-Μια ζωή κακομαθημένη.
-Σιγά μη χαλάσω τα τακούνια μου.

-Τι είναι αυτές οι σακούλες; Θα πάμε από το σπίτι σου πρώτα;
-Όχι, είναι εφόδια. Για την καμπίνα.
-Τι; Κονσέρβες και λεμόνι για το σκορβούτο;
-Τελειώνεις με τον καφέ σου να φύγουμε; Θα μας περιμένουν στο καφενείο οι άλλες.
Ωχ! Από το καφενείο ξεκινάμε. Σαν πορεία διαμαρτυρίας θα είμαστε.

Ήμουν έτοιμη. Τζιν παντελόνι, πουλόβερ πάνω από πουλόβερ πάνω από μπλουζάκι, και μποτάκια με χαμηλό τακούνι. Για περπάτημα. Καφέ, γιατί το καφέ μποτάκι ταιριάζει με το τζιν. Τα μαλλιά κότσο και σε μαντήλι. Μοιραία αλλά μοντέρνα γυναίκα που πάει εκδρομή με τα προσκοπάκια.

Η Βάσω μου πασάρισε τη μια σακούλα.
-Αυτή είναι η δικιά σου.
-Μπα; Από πότε κυκλοφορώ με πλαστική σακούλα και δεν το ήξερα;
-Πατατοσαλάτα είναι. Είπαμε ότι η καθεμιά μας θα φέρει κάτι κι επειδή ξέρω ότι αν στο έλεγα θα έφερνες από την Αθήνα τίποτα αηδίες από κανένα από αυτά τα ετοιματζίδικα, έφτιαξα εγώ πατατοσαλάτα για σένα.
Όταν μου προσβάλουν τα ντελικατέσεν, από αξιοπρέπεια και μόνο δεν απαντάω.

Στο καφενείο μας περίμεναν οι υπόλοιπες ‘προσκοπίνες’. Όλες με σακούλες πλαστικές. Φαίνεται το πλαστικό συνεχίζει να φοριέται στις εξόδους του χωριού.

Από τις εννιά γυναίκες, συμπεριλαμβανομένης και εμένα, ήξερα τις τέσσερεις. Η μια ήταν παλιά μου συμμαθήτρια, και δυο κολλητές της αδελφής μου από το γυμνάσιο. Η άλλη πρέπει να ήταν αδελφή δικιάς μου συμμαθήτριας ή τουλάχιστον έτσι ένιωσα όταν μου μίλησε. Η παλιά συμμαθήτρια με πλησίασε, μου έδωσε το χέρι παγωμένα, με ρώτησε τι κάνω, της είπα «καλά ευχαριστώ, εσείς;» Και κάπου εκεί τέλειωσε η συζήτησή μας. Η αλήθεια είναι ότι θυμόμουνα πως ήταν συμμαθήτριά μου, αλλά κάπου εκεί τέλειωναν και η αναμνήσεις μου από τη συγκεκριμένη. Ίσως να ήταν σε άλλο τμήμα.

Και ξεκινήσαμε. Αλλά σαν καλά προσκοπάκια, τη συνέχεια θα τη μάθετε σε λίγες μέρες.

Λουκία Κοντοπόδη

*******************************************

Μέρος ΙΙΙIII

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Προσκοπική εκδρομή – παρτ Ι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s