Σχέση εμπιστοσύνης και πίστης

Είναι μερικές σχέσεις στη ζωή μιας γυναίκας που έχουν τη δική τους, ιδιαίτερη σημασία. Οι οικογενειακές σχέσεις ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία, αλλά εγώ σκεφτόμουν κάποιον άλλον, κάποιον ιδιαίτερο, κάποιον που οι περισσότερες γυναίκες εμπιστεύονται για τα πιο απόκρυφα μυστικά τους.

Τον κομμωτή τους.

Ovi_greece_1216_063a.gifΗ σχέση με τον άνθρωπο που φροντίζει τα μαλλιά σου, είναι πολυσύνθετη και δύσκολα εξηγείται, γιατί βασίζεται κυρίως στην εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη απόλυτη που πρέπει να δίνεται με το «καλημέρα». Είσαι κάπου διακοπές και ξαφνικά θέλεις να ψαλιδίσεις λίγο τις άκρες γιατί ο αέρας, η άμμος και το αλάτι την έχουν κάνει τη ζημιά. Βλέπεις κομμωτήριο, μπαίνεις και λες: «ψαλίδισμα στις άκρες. Όχι πολύ.»

Τι είναι αυτό το «στις άκρες», ή το «όχι πολύ», και πόσο διαφέρει από τον ένα κομμωτή στον άλλο; Δηλαδή στις άκρες των αυτιών, ή να σε δω Σίνιντ Ο Κόννορ με τη καράφλα να γυαλίζει και να τραγουδάς, «νάθινγκ κομπέαρ του γιού»; Εκείνη τη στιγμή δεν αφήνεις απλά κάποιον άγνωστο να κόψει μερικές τρίχες. Όχι. Αφήνεις κάποιον άγνωστο να παίξει με τη ζωή σου!!! Γιατί δεν υπάρχει επιστροφή.

Δεν θα κοιτάξεις τον καθρέφτη και θα πεις: «λίγο είπα, όχι για να παρουσιαστώ στην Αυλώνα το πρωί, ξαναβάλτα πίσω.» Από τη στιγμή που η κομμώτρια έπιασε το ψαλίδι δεν υπάρχει γυρισμός. Υπάρχει μόνο αυτό που θα προκύψει στον καθρέφτη. Κι αυτό μπορεί να κάνει τον άντρα σου ότι τάχα δεν πρόσεξε ότι κουρεύτηκες  (που κουρεύτηκες αλλά δε βλέπεσαι λέμε)  και αυτό μπορεί να  είναι αυτό που θα θέλουν να βγάλουν φωτογραφία οι φίλες σου για να τη βάλουν μετά στο τουίτερ με πολλά λολ. Εσύ θα περάσεις μερικές μέρες για να συνέλθεις, και στο μεταξύ θα αποφασίσεις να επαναφέρεις τη μόδα με τα καπέλα ή να το παίξεις λίγο Γκρέτα Γκάρμπο με μαντήλα στο κεφάλι.

Στον κομμωτή πέρα από εμπιστοσύνη έχεις και την πίστη και την πεποίθηση ότι ξέρουν πως αυτό που κάνουν δεν είναι επάγγελμα αλλά λειτούργημα,  που παίζουν με ανθρώπινες ζωές.

Γι’ αυτό κι όλες μας έχουμε τον κομμωτή ή την κομμώτριά ΜΑΣ. Το ΜΑΣ κτητικό, γιατί μας ανήκει και του ανήκουμε. Μπαίνουμε μέσα, χαμογελάμε και απλά λέμε …κλάδεμα. Δική μου λέξη αυτή. Έτσι είπα στον Λευτέρη την πρώτη φορά, και από τότε έχει μείνει. Και όταν εγώ λέω κλάδεμα οι εξηγήσεις περιττεύουν, ο Λευτέρης ξέρει ακριβώς τι εννοώ.

Όσοι με ξέρουν, ξέρουν ότι έχω πυκνά κατάμαυρα μαλλιά για τα οποία είμαι πολύ περήφανη. Στο πυκνά είναι το πρόβλημα γιατί είναι και πάντα μπερδεμένα, και χρειάζονται χτένισμα αμέσως μετά το λούσιμο για να μη γίνουν ένας κόμπος με πολλά κομπάκια. Την πρώτη φορά που πήγα στον Λεύτερη, πιάσαμε ολόκληρη συζήτηση για τα πυκνά κατάμαυρα μαλλιά, που έφτασε μέχρι την ανάλυση της άσπρης τρίχας. Η συζήτηση από ένα απλό ραντεβού στο κομμωτήριο, έφτασε τις δυο ώρες σχεδόν κι εμένα στο τέλος να ρωτάω αν θα τον πληρώσω με την ώρα.

Εγώ όταν το είπα δεν αστειευόμουν γιατί πραγματικά ένιωθα και ευγνώμων για κάποιες συμβουλές του, αλλά και ευχαριστημένη από το αποτέλεσμα. Εκείνος απλά χαμογέλασε και αυτό έγινε το άλλο μας ανέκδοτο κάθε φορά που τελειώνουμε ένα από τα συχνά ραντεβού μας.

Είπαμε, εμπιστοσύνη και πίστη.

Και στα δυο ο Λευτέρης είχε βγει νικητής και το κάνει συνέχεια τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Με το Λευτέρη έχω πάει στο θέατρο, σε χορό, σε γενέθλια και σε υποχρεώσεις, σε ρεβεγιόν και στο χωριό, σε γάμους, βαφτίσια ακόμα και σε κηδείες.

Ο κομμωτής μου, ο πιο κοντινός μου άνθρωπος.

ΥΓ. Υπάρχουν κι άλλα να σας πω για τον Λευτέρη αλλά ας αφήσουμε κάτι και για την επόμενη φορά!!!

 

Λουκία Κοντοπόδη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s