Για τα …κουτιά

Την επόμενη των Χριστουγέννων στην Ελλάδα, τις καλές εποχές, την αποκαλούσαμε: «από αύριο ξεκινάω δίαιτα, έσκασα». Στη Βρετανία την ίδια μέρα την αποκαλούσαν και την αποκαλούν: Η ημέρα των κουτιών, Boxing Day. Το πιθανότερο γιατί οι Βρετανοί πολύ πριν από εμάς είχαν καταλάβει ότι οι καλές εποχές υπάρχουν μόνο για τους λίγους. Οι υπόλοιποι ζουν με …το πνεύμα των Χριστουγέννων.

Ovi_greece_1216_086a.gifΗ έκφραση Boxing Day, μπήκε στο Βρετανικό λεξιλόγιο την Γεωργιανή εποχή (αρχές 19ου αιώνα) αλλά έχει τις ρίζες της νωρίτερα στην εποχή του Γεωργίου ΙΙΙ κάπου εκεί στα μέσα του 18ου αιώνα. Ήταν η εποχή που το χάσμα των τάξεων είχε γίνει χαοτικό,  με μια μικρή μειονότητα να έχει μαζέψει όλη τη γη και το χρήμα και ο απλός κοσμάκης να χρησιμοποιείται σαν εργάτης με μισθό και συνθήκες που σε λίγα τον ξεχώριζαν από το σκλάβο ή σαν αναλώσιμο υλικό για να παίζουν πόλεμο οι βασιλιάδες και οι αριστοκράτες.

Στη κορυφή αυτών των «εμμίσθων» σκλάβων με μικρή οικονομική διαφορά και συνθήκες, απλά σε καλύτερο εξωτερικό περιβάλλον, ήταν οι υπηρέτες. Τα καλά και «φιλεύσπλαχνα» αφεντικά λοιπόν, που πάντα έχουν την ανθρωπιά πρόχειρη στο τσεπάκι, ειδικά τα Χριστούγεννα, επιτρέπαν στους υπηρέτες όχι μόνο μετά από 364 μέρες δουλειάς μέρα-νύχτα να επισκεφτούν τις οικογένειες τους αλλά και τους έδιναν τα άδεια κουτιά από τα δώρα τους που είχαν ανοίξει την προηγουμένη για να τα γεμίσουν με τα αποφάγια του χριστουγεννιάτικου τραπεζιού τους και να τα πάνε σαν «δώρο» στους γονείς και τους συγγενείς τους.

Τώρα, δυο διευκρινίσεις: Πρώτο, στο «οικογένειά τους» τις περισσότερες φορές συμπεριλαμβάνονταν σύζυγοι (άντρας ή γυναίκα, και τα δύο έπαιζαν) και παιδιά που δεν είχαν δικαίωμα να είναι μαζί τους όταν …υπηρετούσαν, και έμεναν ή με τον άλλο γονέα ή με γιαγιάδες ή ακόμα και σε ορφανοτροφεία. Δεύτερο, και έχει να κάνει με το πόσες γνώσεις έχετε για την ευρωπαϊκή καθημερινότητα της εποχής, ο κυριότερος λόγος θανάτου εκείνη την εποχή πέρα από τον πόλεμο και τις αρρώστιες που είχαν αφετηρία την υγιεινή, ήταν το φαγητό. Πάλι θέμα υγιεινής και φροντίδας. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν ψυγεία και κανόνες υγιεινής, το κρέας για παράδειγμα ή το τρώγανε μόλις είχε σφαχτεί (ότι χειρότερο για στομάχι κλπ.) ή ήταν σάπιο με τόσο καιρό που είχε μείνει. Ακόμα και τα λαχανικά που ναι μεν μπορούσαν να είναι φρέσκα, τα μαγειρεύανε σε νερό που ήταν βρώμικο από ρυάκια, ποταμιά ή πηγάδια μολυσμένα όχι μόνο από ακαθαρσίες αλλά κι από νεκρά σώματα ακόμα κι ανθρώπινα. Σε όλα αυτά μην ξεχάσουμε να προσθέσουμε και τα ποντίκια που ουσιαστικά κυριαρχούσαν στις τότε ευρωπαϊκές πόλεις και πριν από λίγες δεκάδες χρόνια είχαν σκοτώσει σχεδόν το μισό ευρωπαϊκό πληθυσμό.

Τώρα με αυτά μη νομίσετε ότι τελειώσαμε με τη «φιλανθρωπία» των αφεντάδων. Βλέπετε, όλα γίνονται με κάποιο σκοπό. Ο σκοπός εδώ είχε διττή υπόσταση. Από τη μια τα αφεντικά είχαν ξεσκιστεί στο φαγητό και το είχαν ρίξει στο «από αύριο ξεκινάω δίαιτα, έσκασα, δεν θέλω να ξαναδώ μάτια βουβάλου με μέντα και spotting dick μέχρι τα επόμενα Χριστούγεννα», από την άλλη οι λόγοι ήταν καθαρά πρακτικοί. Αδειάζαν τις αποθήκες από κρέας και ό,τι σάπιο ή παλιό, για να φορτώσουν με καινούργιο και πιο φρέσκο πράγμα. Ουσιαστικά κάνανε …ξεπάγωμα και καθάρισμα του ψυγείου και των ντουλαπιών πριν τη τελική λήξη των προϊόντων. Μην πάθουν και τίποτα, ας το πάθουν οι υπηρέτες και οι οικογένειές τους!

Σήμερα στη Βρετανία έχει αλλοιωθεί η σημασία της λέξεως, έχει γίνει μάλιστα και κάτι σαν γιορτή και ευκαιρία για ανταλλαγή επισκέψεων, αυτό όμως που δεν έχει χαθεί είναι το κοινωνικό χάσμα που πάλι μεγαλώνει και η ύπαρξη πείνας και φτώχειας με τους άστεγους – ειδικά ανάμεσα στους νέους – να αυξάνονται δραματικά. Σήμερα δεν υπάρχουν ουτε τα κουτιά με τα αποφάγια για πολύ κόσμο στη Βρετανία.

Ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τη σημερινή, σχεδόν Γεωργιανή κατάσταση, φέρουν οι πολιτικοί της Βρετάνιας και ειδικά οι από Θάτσερ και μετά. Με τον πιο ειρωνικό τρόπο αυτοί οι άνθρωποι που εκλέχτηκαν με ψήφους απλών ανθρώπων, πολλών στα όρια της φτώχειας, για να τους υπερασπιστούν και να τους βοηθήσουν, αυτοί οι ίδιοι αποδείχτηκαν υπηρέτες και σκλάβοι αυτής της μειονότητας που θεωρεί εαυτό της κληρονόμο και ιδιοκτήτη της Γης επειδή έχει …λεφτά. Κι όχι μόνο υπηρετούν και εξυπηρετούν αυτούς τους αφέντες, το κάνουν και απάνθρωπα, σπρώχνοντας συνειδητά πια στην εξαθλίωση και πολλές φορές τον θάνατο, πολλούς από αυτούς τους ίδιους …που τους ψήφισαν. Οι σημερινοί πολιτικοί αντικατέστησαν τους δικηγόρους που πρωτοεμφανίστηκαν -σαν επαγγελματίες πια- την περίοδο της φεουδαρχίας στην Ευρώπη, επέβαλλαν την παρουσία τους  την Γεωργιανή εποχή, και ήταν αυτοί που με τον νομικίστικα ακαταλαβίστικο για τον απλό πολίτη λόγο τους, έδιναν μιας μορφής «νομιμότητα» στις πράξεις ασυδοσίας του φεουδάρχη και της πλουτοκρατίας.

Η Ελλάδα του 21ου αιώνα, με Αντωνάκη και Τσιπράκι που θέλει Κούλη.

Γράφοντας αυτές τις λέξεις οι σκέψεις μου είναι σε έναν …Φιλανδό άστεγο που με -19 βαθμούς γυρνούσε από την εκκλησία στο καταφύγιο (ακόμα κι ο φασίστας Σόϊνι δεν τα έχει κλείσει …ακόμα), σε αναπηρικό καροτσάκι και κουβαλώντας ένα μικρό πλαστικό κουτί με σούπα από μπιζέλια κι ένα κομμάτι μια σταλιά …χριστουγεννιάτικο χοιρινό, που μπορούσα να το δω γιατί το πλαστικό κουτί ήταν και διαφανές!

ΥΓ. Το «έθιμο» στη Βρετανία θέλει την αριστοκρατία σήμερα να πηγαίνει για …κυνήγι αλεπούς!!!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s