Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο

Στις 23 Δεκεμβρίου του 1912, το Γαλλικό περιοδικό Nouvelle Revue Francaise απέρριψε τα αποσπάσματα από το βιβλίο «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» που τους είχε στείλει ο μεγάλος Γάλλος συγγραφέας Μαρσέλ Προυστ.

Ovi_Greece_0011a

Το «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο», αποτελεί ένα από τα καλύτερα λογοτεχνικά έργα του 20ου αιώνα. Αποτελεί ένα είδος αυτοβιογραφίας και περιλαμβάνει επτά τμήματα με τους τίτλους:

  1. Από τη μεριά του Σουάν,
  2. Στη σκιά των κοριτσιών με τα λουλούδια,
  3. Από τη μεριά των Γκερμάν,
  4. Σόδομα και Γόμορα,
  5. Η αιχμάλωτη,
  6. Η χαμένη Αλμπερτίν,
  7. Ο χρόνος που ξαναβρέθηκε.

Στο έργο του αυτό εμφανίζονται θέματα της θλιμμένης νοσταλγίας του για την παιδική ηλικία, του έρωτα, της ζήλιας και του υπαινικτικού χαρακτήρα μερικών «στιγμών» που φαίνονται να ανοίγουν μία μυστηριώδη προοπτική προς μία απόλυτη πραγματικότητα.

Το έργο του À la recherche du temps perdu (Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο, 1913-1927) έχει μεταφράσει στα Ελληνικά ο Παύλος Ζάννας.

Κυκλοφόρησε ξανά το 2014 (Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο) σε μετάφραση και επιμέλεια έκδοσης του επίκουρου καθηγητή στο Τμήμα της Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης της Ανώτατης Σχολής καλών Τεχνών, κ. Παναγιώτη Παύλου, ( εκδόσεις της εστίας).

Ovi_Greece_0011b

Ο Μαρσέλ Προυστ γεννήθηκε στο Οτέιγ του Παρισιού, στις 10 Ιουλίου 1871. Γόνος εύπορης οικογένειας, υπέφερε από μικρός από άσθμα. Σπούδασε στο λύκειο Κοντορσέ και στη σχολή Πολιτικών Επιστημών ενώ ταυτόχρονα έγραφε σε διάφορα περιοδικά. Σύχναζε στα σαλόνια της καλής κοινωνίας εκεί γνώρισε τον Ανατόλ Φρανς, τον οποίο προέτρεψε στη συγγραφή.

Το 1896 έγραψε το πρώτο του έργο, «Τέρψεις και Ημέρες», μια συλλογή από σύντομες ιστορίες, ποιήματα και δοκίμια, η οποία όμως δεν θα γνωρίσει ιδιαίτερη επιτυχία. Ακολουθούν και άλλα έργα, επίσης χωρίς καμία επιτυχία.

Το 1885 αρχίζει το προσχέδιο του μυθιστορήματος που θα σημαδέψει την παγκόσμια λογοτεχνία, του Αναζητώντας το Χαμένο Χρόνο, αλλά το εγκαταλείπει το 1899.

Το 1905 ο Προυστ χάνει την μητέρα του, στην οποία έτρεφε μεγάλη αγάπη και ήταν από τα λίγα αγαπημένα του πρόσωπα. Η σωματική και ψυχική υγεία του Προυστ κλονίστηκε. Από εκείνη τη μέρα απομονώνεται στο ηχομωνομένο δωμάτιό του και αφιερώνεται στην συγγραφή και την ενδοσκόπηση. Από το 1910 περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του μέσα στην κρεβατοκάμαρα, κοιμώμενος κατά τη διάρκεια της ημέρας και γράφοντας ακατάπαυστα τη νύχτα.

Για τον εαυτό του ο Προυστ είχε πει ότι «το μεγάλο μου χάρισμα ήταν να υποφέρω».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s