Βιβλιοθέσεις και Ταινίες

ovi_greece_1216_058cΌταν πρωτοξεκίνησα να γράφω για το Ovi –  το αγγλόφωνο στην αρχή – θυμάμαι πως ποτέ δεν ήξερα τι κάνω. Δυσκολευόμουν πάρα πολύ να βρω θέμα, δυσκολευόμουν ακόμα περισσότερο να γράψω για το όποιο θέμα, και τελικά δυσκολευόμουν κι άλλο, μέχρι να καταλήξω στο αν αυτό που έγραφα κάθε φορά ήταν καλό, σωστό, αρεστό… ο,τιδήποτε. Για πολλούς μήνες ήξερα πως πρέπει να γράψω για την Κυριακή, και ξεκινούσα να γράφω …από τη Δευτέρα. Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη για να γράψω, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο για να διορθώσω, Κυριακή πρωί-πρωί να το στείλω και με την ψυχή στο στόμα, ενώ κάθε φορά κατέληγα στο ότι θα μπορούσε να ήταν και καλύτερο.

Δυστυχώς σε ό,τι αφορά το γράψιμο, δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές. Υπάρχει μόνο το διάβασμα-διάβασμα-διάβασμα, και το γράψιμο-γράψιμο-γράψιμο. Αντίθετα με το ποδήλατο που το μαθαίνεις μια φορά και τέλειωσες για πάντα, το γράψιμο είναι συνεχώς μια εξελικτική διαδικασία, που μόνο με την καθημερινή τριβή καταφέρνεις να κρατήσεις (κάτι σαν διατροφή συντήρησης που λένε) και να βελτιώσεις. Από την άλλη, κάθε μέρα που περνά χωρίς να γράψεις κάτι, σε πάει κι ένα βήμα πίσω… Κι αυτό μπορεί να μην ενδιαφέρει όλους όσους γράφουν, αλλά όλοι όσοι γράφουν ελπίζουν και προσπαθούν να φτάσουν σε ένα σημείο που θα μπορούν να βρουν λέξεις για όλα όσα θέλουν να πουν, κι αυτό γίνεται μόνο με το διάβασμα-διάβασμα, γράψιμο-γράψιμο.

Ovi_greece_1216_060a.gif

Ο καθένας που αγαπά το γράψιμο βλέπει και τα πράγματα διαφορετικά. Υπάρχουν αυτοί που απολαμβάνουν τη διαδικασία, τους χαλαρώνει, τους ευχαριστεί, οι λέξεις τους τρέχουν στο χαρτί ή στο πληκτρολόγιό τους και πολύ εύκολα παρουσιάζουν κείμενα με εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες λέξεις, που είναι και καλά. Εγώ πάλι όχι. Αν με ρωτήσει κανείς, το γράψιμο κι εγώ έχουμε περισσότερο μια σχέση ολέθρια: Δεν ξέρω σχεδόν ποτέ τι να πρωτογράψω, θέλω να γράψω για όλα, θέλω να τα πω όλα σε ένα κείμενο, δε βρίσκω λέξεις, δεν μπορώ να τα συμμαζέψω, και τις περισσότερες φορές κοιτάζω την οθόνη μου ή το Notebook μου και με κοιτάζουν κι αυτά. Ακόμα και τώρα υπάρχουν φορές που λέω «Αυτό ήταν, τα παρατάω!» Γιατί πάλι δε μου βγαίνει, γιατί πάλι δεν ξέρω τι να πω, γιατί πάλι δεν ξέρω πώς να το πω.

Ένα είναι σίγουρο: Όλα εξαρτώνται τελικά από το πόσο το αγαπάς. Εύκολα ή δύσκολα, ο καθένας με το δικό του προσωπικό τρόπο, όλοι γράφουμε επειδή αυτό είμαστε και επειδή αυτό θέλουμε να κάνουμε.

ovi_greece_1216_060b

Άλλες δυο πόρτες άνοιξε το Ovi Greece στον κόσμο: Των βιβλίων και του κινηματογράφου. Στο Ovi Βιβλιοθέσεις θα δούμε παλιά και νέα αγαπημένα βιβλία, θα σχολιάσουμε, θα γράψουμε τις σκέψεις μας, θα συζητήσουμε ή θα θυμώσουμε με την κατάσταση του βιβλίου στην Ελλάδα (εγώ τουλάχιστον γίνομαι συνεχώς έξαλλη), θα γνωρίσουμε βιβλία και συγγραφείς μέσα από το έργο τους, και το κυριότερο που πρέπει να θυμάστε είναι πως …όλοι μπορούν να γράψουν γι αυτό. Η πόρτα των Βιβλιοθέσεων είναι ανοιχτή για όλους. Δε χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις, παρά μόνο κριτική σκέψη και φυσικά αγάπη για το καλό βιβλίο. Στο Ovi Keyboard Movies, θα μιλήσουμε για ταινίες, παλιές και καινούργιες κι αγαπημένες …ή όχι, για τηλεοπτικές σειρές, για Soundtracks, θεατρικές παραστάσεις, ακόμα και βιντεοπαιχνίδια. Το υλικό που έχουμε είναι ανεξάντλητο και όλα ξεκινούν πάντα από την αγάπη μας για την τέχνη και φυσικά το γράψιμο. Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι κι εύχομαι  μέσα σ’ αυτά τα δύο αυτά νέα blogs να υπάρχουν όλο και περισσότερες συμμετοχές. Χρόνια πολλά Ovi και Ovi Greece!

Κατερίνα Χαρίση

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s