Φιλία και διαδίκτυο #2

Τι όμορφο που ξαναβρισκόμαστε!!!!!!!!!

Εντάξει τώρα, το κράζουμε το διαδίκτυο, ας μην γινόμαστε όμως και τόσο άδικοι!…

Σηκώνεσαι ένα πρωί, ανοίγεις το facebook και ξαφνικά, βλέπεις μπροστά σου τον εαυτό σου, σε φωτογραφία από παιδικό πάρτυ σε μεσαία τάξη του Δημοτικού και τριγύρω σου φίλες και φίλοι αγαπημένοι, που τους έχεις χαμένους από χρόνια, ανάμεσα στα κεφτεδάκια, τα τυροπιτάκια και τα σαντουιτσάκια της μάνας σου ή της μάνας της κολλητής σου φίλης από το Νηπιαγωγείο! Έλα Παναγία μου, λες, και δεν πιστεύεις στα μάτια σου…

ovi_greece_1216_041a…στα μάτια σου που αρχίζουν να βουρκώνουν από τη συγκίνηση, όταν μέσα στα πρώτα λεπτά, αρχίζεις να θυμάσαι από τα κοτσιδάκια και τη μπλε ποδιά, μέχρι τον πρώτο σου σχολικό έρωτα του Δημοτικού (!!!), μέχρι εκείνον τον καβγά για κάτι ασήμαντο, που για μέρες σε έκανε να μην θες να μιλάς με την κολλητή και διπλανή σου στο θρανίο, μέχρι τι να λέμε τώρα… Αναζητάς με το βλέμμα σου καθέναν ξεχωριστά από τους εμφανιζόμενους στη φωτογραφία, προσπαθείς να θυμηθείς γιατί λείπει ο/η τάδε που κανονικά θα έπρεπε να ποζάρει δίπλα σου στα κεφτεδάκια, αναμετράς πόσα δόντια έλλειπαν σ’ εκείνο το πάρτυ από σένα και πόσα από τους/τις άλλες και μετά… σε πιάνει ένας πανικός, που θα δουν όοοοοοοοοολοι στο facebook τα κοντοκουρεμένα σου μαλλιά – μα κι αυτός ο χριστιανός που την ξέθαψε και την ανέβασε, δεν βρήκε καμιά καλύτερη, από εκείνες που σε δείχνουν ως τη “θεά” της τάξης – τέλος πάντων, μία απ’ τις θεές – πού στο διάολο βρήκε τη φωτογραφία από τη Γ’ Δημοτικού, που είχε γεμίσει το σχολείο ψείρες και σας κούρεψαν όλους υποχρεωτικά;…

Για γέλια και για κλάματα, αλλά… ακούστε και τη συνέχεια!…

Αφού τους βρήκες όλους στη φωτογραφία, θυμήθηκες τα καλά τους και τα στραβά τους και φυσικά, ξεπέρασες το πρώτο σοκ με το αγορέ μαλλί που θα το δουν και όσοι δεν σε γνώριζαν από τότε (…), αρχίζεις να αναζητάς ένα – ένα τα εικονιζόμενα πρόσωπα της φωτογραφίας, στο facebook. Ρε πριν προλάβει να νυχτώσει, έχεις ξαναβρεθεί νοητά με τους παλιούς σου συμμαθητές από το Νηπιαγωγείο, παρακαλώ (!!!!!!!!!!!!!), σ’ εκείνη την τάξη του παλιού διατηρητέου κτιρίου της πόλης όπου γεννήθηκες και μεγάλωσες και έχεις ξαναγίνει 5 ετών! Και πριν κλείσει 24ωρο στο διαδίκτυο η πρώτη φωτογραφία, έχεις τελειώσει το Δημοτικό και μέσα σε λίγες μόνο ώρες, η απουσιολόγος μετράει κεφάλια από τα τμήματα του Γυμνασίου! Ναι, εκεί που πρωτοσυναντήθηκες μ’ εκείνους τους άλλους, από το άλλο σχολείο, που λανθασμένα νόμιζες ότι ποτέ δεν θα τους έκανες κολλητούς σου, εκεί που πρωτογνώρισες την “Αθηναία” που βρέθηκε στα λημέρια σου με μετάθεση και την έκανες “αδερφή” σου, εκεί που τον είδες για πρώτη φορά, ντροπαλό και συνεσταλμένο και σου έκανε το μεγάλο κλικ, τόσο μεγάλο, που σε όλη σου τη μετέπειτα ζωή ερωτευόσουν πάντα ντροπαλούς και συνεσταλμένους, έχοντας απορρίψει δια βίου μέσα σου κάθε άλλον τύπο αρσενικού!…

1,352 σχόλια, κάτω από μία φωτογραφία στο facebook! Εεεεε… δεν πήγαινε άλλο, έπρεπε να φτιάξετε μια ομάδα, για να μπορείτε να τα λέτε μεταξύ σας, χωρίς να διαβάζει όλο το διαδίκτυο! Τέλος. Αυτό ήταν. Με αφορμή μια φωτογραφία, ξαναβρέθηκες να ανταλλάσσεις καθημερινά τις καλημέρες, τα νέα σου και τις καληνύχτες σου, με τους φίλους σου από το σχολείο! Έχεις νιώσει όλη εκείνη τη σιγουριά και την ασφάλεια που σου παρέχει η ύπαρξη ανθρώπων στη ζωή σου, που ξέρεις ότι σε νοιάζονται, δεν σε επιβουλεύονται, ανησυχούν για οτιδήποτε κακό σου συμβεί και χαίρονται με οποιοδήποτε καλό, αντίστοιχα. Έχεις ξαναβρεθεί μ’ εκείνους, που τα χρόνια που σε έδεσαν μαζί τους – εκείνα τα χρόνια της παιδικής και της εφηβικής αθωότητας – πιστοποιούν τα ειλικρινή τους αισθήματα και ενδιαφέρον. Ανταλλάσσεις μνήμες του παρελθόντος, γεγονότα του παρόντος, γέλια, τραγούδια, στίχους και πειράγματα, για λίγα λεπτά της ημέρας ξαναγίνεσαι ο ανέμελος έφηβος χωρίς προβλήματα και έγνοιες, μακριά από τη ζούγκλα της πραγματικότητας που υπάρχει γύρω σου, χωρίς όμως και να ονειροβατείς. Μοιάζει, σαν να ξαναβρήκες μέσω του Ερυθρού Σταυρού τα χαμένα σου αδέρφια! Απίστευτο συναίσθημα!…

Και επειδή το διαδίκτυο ποτέ δεν επαρκεί από ένα σημείο και μετά, αποφασίζετε να συναντηθείτε. Ναι, θα τους ξαναδείς και θα τους ξανασφίξεις στην αγκαλιά σου, μετά από πάρα πάρα πολλά χρόνια! Θα μιλήσετε για τα παιδιά σας και θα αγαπήσεις εσύ τα δικά τους κι εκείνοι τα δικά σου, σαν να είναι όλα τους, παιδιά όλων! Θα αναγνωρίσετε όλοι μεταξύ σας, σιωπηρά, διακριτικά και με τον σεβασμό που διέπει τους ενήλικες πλέον, την κάθε ιδιαιτερότητα, αδυναμία, ανασφάλεια ή το ξεχωριστό χιούμορ του καθενός. Θα τα αποδεχθείτε όλα και θα τα κάνετε “δικά σας”. Θα διαβεβαιώσετε οι μεν στους δε, ότι τα “κορίτσια” της παρέας συνεχίζουν να παραμένουν οι ίδιες εκείνες θεές των σχολικών σας χρόνων και ότι τα “αγόρια” έχουν εξελιχθεί σε εκείνα τα υπέροχα δυναμικά αρσενικά, που από τότε φαινόταν ότι θα γίνονταν. Θα λέτε, θα λέτε και τελειωμό δεν θα έχετε, γιατί μερικές ανθρώπινες σχέσεις απλά, έχουν δημιουργηθεί σ’ αυτήν τη ζωή, για να μην τελειώνουν ποτέ. Κι αυτό ονομάζεται φιλία! Φιλία που τη συντηρεί το διαδίκτυο, γιατί δεν γίνεται διαφορετικά. Φιλία, που ακριβώς επειδή είναι φιλία, αναζητάς κάθε ευκαιρία, μικρή ή μεγάλη, να συναντήσεις τον άλλο από κοντά, να μοιραστείς μαζί του βλέμματα κι αγγίγματα, να ξαναφορτίσεις τις μπαταρίες σου μέχρι την επόμενη συνάντηση!..

Μα όμως τι καλά που ξαναβρεθήκαμε έστω κι “εδώ μέσα”!!!!!!!….

Λίλιαν Μπαντάνη 

****************************************

Φιλία και διαδίκτυο: #1 #2

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Φιλία και διαδίκτυο #2

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s