Και μετά παγώσαμε

Μιλάω στο τηλέφωνο με γνωστούς και φίλους, επαγγελματικούς και προσωπικούς από άλλες πόλεις και όλοι με ρωτάνε «Πώς είναι τα πράγματα εκεί;». Πώς είναι τα πράγματα εδώ κι εκεί και αλλού…. Δεν ξέρω τι να απαντήσω για να τους ικανοποιήσει η απάντηση. Να νοιώσουν λίγο πιο ήρεμοι ή λιγότερο μόνοι. Πώς να είναι τα πράγματα εδώ; « Τα ίδια με παντού» τους απαντάω.

«Παγωμάρα», αυτό μου έρχεται σαν απάντηση πρώτο στη γλώσσα. « Δηλαδή είναι χειρότερα από πέρσι τέτοιον καιρό;» «Δηλαδή είναι διαφορετικό από πέρσι. Μπορεί να είναι αντικειμενικά και όμοιο ως προς την οικονομική δυσπραγία. Ανάλογα με το ποιο κόμμα υποστηρίζεις ή πόσο αγαθιάρης είσαι. Άλλοι χτυπιούνται και λένε πως όλα βαίνουν προς το καλύτερο με ντοκουμέντα κι άλλοι πως οι πρώτοι μας περιπαίζουν και το καλύτερο ήταν πριν και θα επανέλθει αργότερα. Τι είμαι εγώ για να ξέρω την αλήθεια; Ένας κοινός νους είμαι που στην πραγματικότητα αρκούσε πάντα και θα αρκεί πάντα για να ξέρει την αλήθεια αν δεν επιλέγει να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του ή από τα συμφέροντά του.

Ovi_greece_1116_083a.gifΠαγωμάρα λοιπόν, για να επανέλθω, αυτό βλέπω φέτος τον χειμώνα, και δεν αναφέρομαι στον καιρό, που όντας ιδιαιτέρως φιλεύσπλαχνος, προς το παρόν τουλάχιστον, μας κάνει καλοσύνες. Εμάς τους έχοντες – τα απαραίτητα, αλλά έχοντες – για να μην αναγκαστούμε ίσως να μειώσουμε τα εξωσχολικά ή να ρίξουμε άλλη μια κανονιά και τους άμοιρους τους μη έχοντες να επιβιώσουνε εκεί στις εξοχές που περνάνε τον καιρό τους στα αντίσκηνα παρατημένοι ή βλέπουν τον έναστρο ουρανό  με στρώμα τους το πεζοδρόμιο.

Πάγωσαν μάλλον και τα λόγια πια στα στόματα και οι αγανακτισμένες φωνές και οι βρισιές και δεν βγαίνουν. Σαν τους άρρωστους ή τους προδομένους που μετά την άρνηση, το θυμό και τη διαπραγμάτευση, πέρασαν στον επόμενο στάδιο, της κατάθλιψης και σώπασαν, μούδιασαν πια. Δουλεύουν, τρώνε, πληρώνουν, πίνουν καφέ, βγαίνουν, καπνίζουν… μπορεί να διασκεδάζουν κιόλας. Θεωρητικά τα έχουν ακόμη όλα αν έχουν και την υγεία τους… εκτός από ένα. Κέφι δεν έχουν, όρεξη να γελάσουν δυνατά, να δημιουργήσουν οικογένειες, δουλειές, λεφτά ίσως, να φερθούν ανέμελα σαν παιδιά, να κάνουν τρέλες, ακόμα και από εκείνες που δεν χρειάζονται χρήματα…. Έννοια που μέχρι πριν λίγο καιρό περηφανευόμασταν πως είναι λέξη ελληνική χωρίς μετάφραση σε άλλες γλώσσες.

Διάβολε, έχω καιρό να βρεθώ με παρέα και να σκάσουμε στα γέλια όπως παλιά. Θα μου πείτε μιζέριασα, μεγάλωσα… ναι βέβαια και όλα αυτά. Όμως τόσοι πολλοί γύρω, όλοι το ίδιο; Τώρα μεγαλώνουμε μόνο; Πριν είκοσι, τριάντα χρόνια δεν μεγάλωναν; Τότε που θυμάμαι να μαζεύονται φαμίλιες και γνωστοί και να χορεύουν και να τραγουδάνε χωρίς ορχήστρες και όργανα …. Και να σκάνε στα γέλια;

Ήξερα έναν μπάρμπα ολίγον κουφό που μάζευε από πίσω τους όσους ήταν μαζί και έσερνε το βουβό χορό. Αυτός μπροστά να κάνει φιγούρες και οι άλλοι να ακολουθούν γελώντας και χειροκροτώντας. Βλακώδες θα μου πείτε. Δε βαριέστε.  Έτσι είναι η χαρά, βλακώδης πολλές φορές. Εξ’ ου και η έκφραση «γελάω σαν βλάκας».

Δεν μένει παρά να περάσουμε και στο τελευταίο στάδιο της απώλειας, την αποδοχή και να χαρούμε σιωπηλά την μελαγχολική εξυπνάδα μας ..

Ή μήπως είναι καιρός να το παίξουμε τρελοί, να μαζευτούμε  και να αρχίσουμε να προσπαθούμε, με μικρές αρχικά συσπάσεις μυών του προσώπου λέγοντας χα,χα,χα,χα  να πάρουμε μια βαθειά ανάσα και να γελάσουμε ψεύτικα αλλά δυνατά κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο; Στο τέλος είναι σίγουρο ότι θα μας πιάσει νευρικό γέλιο. Μπορεί να είναι άνευ λόγου, όμως θα το θυμόμαστε για καιρό. Και μπορεί να μας μείνει και η συνήθεια!

Σμαρώ Μαρδύρη

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s