Και τώρα τι;…

Και τώρα; Δεν ξέρω. Η απάντηση είναι απλά, δεν ξέρω. Ούτε κανένας γύρω μου φαίνεται να ξέρει. Πριν από μερικές μέρες έγραφα για τη Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για την Αλλαγή του Κλίματος. Η συνδιάσκεψη ξεκίνησε την Δευτέρα 7 Νοεμβρίου, με σκοπό τις επόμενες δέκα μέρες να δούμε τι έχει γίνει μετά τις αποφάσεις που πάρθηκαν πέρσι τέτοιο καιρό στο Παρίσι και τι πρέπει να γίνει ή να διορθωθεί τώρα.

Αυτά τη Δευτέρα. Την Τρίτη όλοι μιλούσαν για τις Αμερικάνικες εκλογές, με κάτι Αμερικάνους δημοσιογράφους να μιλούν με πολλή προσοχή, για να μη παρεξηγηθούν, για την πιθανότητα νίκης του Τραμπ. Όλοι περιμένανε νίκη της Χίλαρι, την είχαν σίγουρη τη Χίλαρι, άρα συνέπεια και συνέχεια σε αυτά που είχε υπογράψει ο Ομπάμα στο Παρίσι. Άλλωστε όλη η ιστορία στο Παρίσι, όλοι οι ιστορικοί συμβιβασμοί – για μένα εκτέλεση του Πρωτοκόλλου του Κιότο – έγιναν για να υπογράψει ο Ομπάμα.

Η Τετάρτη το πρωί μας βρήκε άυπνους και αγχωμένους, με τον Τραμπ να είναι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ και πάνω από 5,000 συμμετέχοντες στη Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για την Αλλαγή του Κλίματος στο Μακαρές του Μαρόκο, να αναρωτιούνται τι στο διάολο κάνουν εκεί. Βλέπετε, ο επερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ έχει δηλώσει συχνά, ότι η αλλαγή του κλίματος είναι ανέκδοτο και δικαιολογία για διάφορους καθηγητές και για να παίρνουν λεφτά από το κράτος. Έχει δηλώσει επίσης, ότι θα αποσύρει την υποστήριξη των ΗΠΑ από ό,τι έχει υπογράψει ο Ομπάμα σε θέματα αλλαγής του κλίματος.

Τη δεύτερη μόλις μέρα μετά την εκλογή του, δυο μήνες σχεδόν πριν να αναλάβει τις υποχρεώσεις που έχει ο πρόεδρος της Αμερικής, ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ήδη πρόβλημα.

Ovi_greece_1116_045a.gif

Πέρα από τα όλα όσα έχει πει ο Τραμπ όλο αυτό το διάστημα, ξέρετε ποιο είναι επίσης τρομακτικό, στο οποίο δεν αναφέρεται κανένας απολύτως; Προέδρος της Αμερικής έγινε κάποιος που έχει άμεσα οικονομικά συμφέροντα και οφέλη από τη θέση. Κάποιος που μπορεί να εξαργυρώσει άμεσα οικονομικά τη θέση του. Ένα ελληνικό παράδειγμα; Είναι σαν να κάνεις τον Μαρινάκη πρωθυπουργό και μάλιστα να του δώσεις μια Βουλή γεμάτη με τα δουλικά του στην ΕΠΟ. Θα δεις την Ακρόπολη βαμμένη κόκκινη και κομμάτια της να πουλιούνται από τις μπουτίκ του Ολυμπιακού, με τους Έλληνες να χωρίζονται σε Ολυμπιακούς και …τους άλλους. Αυτό έγινε στις αμερικανικές εκλογές και κανένας αυτήν τη στιγμή δεν ξέρει τι να σκεφτεί. Παντού. Ούτε καν αυτοί που υποτίθεται ότι τον υποστήριζαν μέσα στο Ρεπουμπλικάνικο Κόμμα.

Δείτε ποιοι ήταν οι πρώτοι που του έστειλαν συγχαρητήρια, λίγα λεπτά μετά την επίσημη ανακοίνωση της εκλογής του. Ο Πούτιν και η Κου-Κλουξ-Κλαν. Και δεν θέλω να υπονοήσω κάτι για τον Πούτιν, αλλά να, πώς να το κάνουμε, ακόμα και ο ίδιος έχει παραδεχτεί, ότι η δημοκρατία στη Ρωσία δεν είναι η ίδια με αυτήν της Δύσης, έχει …Ρωσική οσμή.

Όχι ότι η Χίλαρι ήταν καλύτερη σε κάποια θέματα, εγώ μάλιστα πιστεύω ότι ήταν και χειρότερη …σε κάποια θέματα. Υποχείριο των λόμπι και της Γουώλ Στρήτ ήταν και ναι, γεράκι που θα άφηνε πολλούς τάφους πίσω της. Απλά ήταν το κακό που το ξέραμε. Τον Τραμπ όμως; Ο άνθρωπος έχει ευθαρσώς δηλώσει, ότι το να πατήσεις εκείνο το γ@μημένο κουμπί που θα στείλει την ανθρωπότητα στη λίθινη εποχή, είναι ανάγκη για να αποδείξεις ότι είσαι ο ισχυρότερος.

Ο Τραμπ είναι απρόβλεπτος γιατί δεν λειτουργεί με τη λογική, αλλά με το συναίσθημα της στιγμής που πολλές φορές είναι αποτέλεσμα του τρόπου που μεγάλωσε και εκπαιδεύτηκε από την κοινωνία που τον περιέβαλε. Τουλάχιστον αυτό έχει δείξει ένα χρόνο τώρα και το έχει δείξει τόσο συχνά, που να είσαι πια σίγουρος ότι αυτός είναι.

Και επειδή ήδη είδα και διάβασα κάτι εξυπνάδες από εκείνες που διαβάζουμε κάθε φορά μετά την εκλογή νέου προέδρου στην Αμερική, όχι, ο Τραμπ την έχει γραμμένη την Ελλάδα στα ούμπαλά του, αν γνωρίζει καν κατά πού πέφτει η Ελλάδα. Απεναντίας, έχει χρησιμοποιήσει την Ελλάδα μερικές φορές σε λόγους του σαν παράδειγμα διεφθαρμένης και πτωχευμένης χώρας. Συν ότι τα συμφέροντά του – όχι μόνο αυτά που εκπροσωπεί, αλλά και τα τελείως δικά του, προσωπικά – τον θέλουν πολύ φίλο της Τουρκίας. Άντε μη δούμε και τίποτα περιπέτειες να εξελίσσονται με τον ομότρελό του στη γείτονα. Αλλά κι αυτό δεν μπορείς να το πεις με καμιά σιγουριά. Κανείς δεν ξέρει.

Αυτό που μπορείς να πεις, είναι ότι για πρώτη φορά στην ιστορία τους, οι ΗΠΑ θα έχουν έναν πρόεδρο με απόλυτη εξουσία, χωρίς καμία νομική αντιπολίτευση. Το Ρεπουμπλικάνικο Κόμμα ή καλύτερα αυτό το φασιστικό ακροδεξιό πράγμα που ονομάζεται σήμερα Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, ελέγχει απόλυτα και το Κογκρέσο και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, άρα μπορεί να καλύψει νομικά κάθε απόφαση του Τραμπ, χωρίς καμία άρνηση ή αμφισβήτηση.

Ουσιαστικά αυτήν τη στιγμή, ο Τραμπ έχει, πέρα από τη στρατιωτική και οικονομική δύναμη, και τη νομική εξουσία που κατέχουν ο Πούτιν και ο Ερντογκάν και πολύ φοβάμαι και τα ίδια μυαλά.

Εγώ είμαι μουδιασμένος και μου πήρε πολλή ώρα για να γράψω αυτές τις λέξεις, γιατί τώρα πια …όλα είναι πιθανά και τίποτα από αυτά που είναι πιθανά δεν είναι καλό.

 

Θάνος Καλαμίδας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s